มีคนเมายาแถวบ้านเราควรทำไงดี

เราทำงานอยู่แถวรังสิตค่ะแล้วตอนนี้เพิ่งจะย้ายกลับมาอยู่กับแม่แถวๆพระราม2 ตามจริงเราเคยอยู่แถวนี้ตอนเด็กๆค่ะช่วงป.5ป.6มันก็เริ่มจำความได้แล้ว มีรุ่นพี่แถวบ้านเราคนนึงเขาติดยา ซึ่งตอนนั้นที่เรายังเด็กเราก็ไม่ได้สนใจหรือใส่ใจอะไรเลยเพราะเหมือนเขาจะเมาที่ว่าควบคุมสติอารมณ์ตัวเองได้ เท่าที่จำได้ช่วงเราเรียนปวช.1-3 ในระยะเวลา3ปีนี้เราไม่เจอเขาเลยค่ะอีกอย่างเราไม่ได้สนใจอะไรด้วย จนเราย้ายมาทำงานอยู่รังสิตประมาณ3ปีแล้วเพิ่งจะย้ายกลับมาอยู่พระราม2ได้2เดือน แม่เราก็เริ่มถามแล้วค่ะว่าต้องเลิกงานดึกทุกวันมั้ย แล้วเวลาเลิกงานดึกมีใครมาส่งหรือป่าว เราก็ไม่ได้เอะใจอะไรค่ะนึกว่าแม่เป็นห่วงเฉยๆ จนผ่านไปได้ประมาณ2อาทิตย์ เราซักผ้าแล้วเอาผ้าออกมาตากบ้านแม่ช่วงประมาณ5ทุ่มเกือบเที่ยงคืน (เรากับแม่อยู่กันคนละบ้านค่ะแต่ใกล้ๆกัน) เราตากผ้าเสร็จก็ไม่ได้คิดอะไรค่ะกลับเข้าบ้านเหมือนเดิมจนเช้าเรามาเก็บผ้า แม่ก็ถามว่าเอ้าของเราหรอทำไมไม่บอกแม่แม่จะได้เก็บให้ เราก็บอกไม่เป็นไรตากแดดไว้นะแหละ แล้วแม่เราก็ถามว่าเอาออกมาตากตอนไหน พอเราบอกเวลาไปเท่านั่นแหละแม่เราโกรธมากๆหงุดหงิดมากด้วย ละก็ว่าเราใหญ่เลยว่าทำไมออกไปตากตอนนั้น เราก็งงว่าจะดุเราทำไมจนเราถามแม่ แม่ก็เลยบอกว่าแถวบ้านมันมีคนติดยามันชอบเดินเผ่นพ่าน เราตกใจมากเราก็ถามทำไมแม่ไม่บอกแต่แรก แม่ก็พูดว่าหาจังหวะบอกอยู่เหมือนกันแต่กลัวว่าเราจะจิตตกจะกลัวกว่าเดิมเลยจะค่อยๆบอก แล้วแม่ก็เล่าให้ฟังว่ามันเข้าออกคุกบ่อยมาก สักไปทั้งตัว(เราไม่ได้บลูลี่คนสักลายนะคะแค่เปรียบเทียบว่าพี่เขาคือสักแบบเรื้อนมากๆ) เนื้อตัวสกปรกดูไม่ได้เลย ตอนนั้นพอแม่เล่าให้ฟังเราก็โกรธมากแต่ไม่ได้โกรธแม่นะคะ โกรธครอบครัวพี่เขาว่าไม่ทำอะไรเลยจนทำให้คนแถวบ้านพะวงกลัวไปหมด แล้วก็ผ่านไป2-3วันค่ะเราก็ไม่ออกจากบ้านดึกอีกเลยถ้าเลิกงานดึกเราก็จะให้คนที่ทำงานมาส่งตลอด ตอนนั้น1ทุ่มเราอยู่ที่ทำงานแม่ก็ไลน์มาหาถามว่าเลิกกี่ทุ่มมีคนมาส่งมั้ยเราก็ตอบๆไป ละแม่เราก็บอกว่า. พี่คนนั้นเขาไปขโมยตังพี่เขยตัวเองเจ้าตัวรู้เขาไม่ยอมพี่คนนั้นเขาก็เลยเอามีดแทงพี่เขยแต่ดีที่โดนเลยไม่บาดเจ็บแต่เหมอนพี่เขาจะโดนเพราะแม่เราบอกว่า ตอนเดินผ่านบ้านแม่ไปเลือดเต็มตัวพี่เขาเลย(ไม่รู้แม่เราเวอร์หรือป่าว) พอแม่บอกแบบนี้เราจิตตกมากๆ เฟลสุดๆเราก็บอกแม่ทำไมไม่แจ้งตำตรวจจับมัน แม่บอกว่าแจ้งแล้วแต่มันไปหลบที่ไหนไม่รู้จับไม่ได้  หลังจากนั้นก็เหมือนจะดีขึ้นเห็นแม่บอกพ่อเขามาหาทุกวัน แต่ผ่านไปไม่ถึง1เดือน เป็นอีกแล้วค่ะ รอบนี้เราเห็นกับตาตัวเองหนักกว่าเดิม เดินพูดคนเดียวพึมพัมบทสวดอะไรของเขาก็ไม่รู้ แล้วแม่เราดปิดร้านขายของเขามาเซ็นต์ของแม่เราตลอดจนตอนนี้มันเยอะแล้วแม่เราก็เลยไม่ให้เซ็นต์ต่อ แต่แม่มาบอกว่าบางทีพี่เขาก็มาหยิบละพูดกับแม่เราว่าเอาไปเท่านี่ๆนะ ให้แม่เราจดเพิ่มแม่เราพูดทุกรอบแต่เขาก็ไม่ฟัง ตอนนี้เรารู้ว่าแม่เรากลัวมากพะวงระแวงทุกอย่างแต่ไม่เคยบอกเราเพราะกลัวเราเป็นห่วง อีกอย่างจะบอกว่าให้ปิดร้านอยู่แต่ในบ้านก็คงทำไม่ได้เพราะคนเราต้องกินต้องใช้หาเงินตลอด เราคววรทำยังไงดีค่ะอยากแจ้งตำตรวจแต่ก็ไม่รู้ว่าบอกยังไง เคยถามแม่แล้วว่าทำไมตรอบครัวนั่นเขาไม่แจ้งตำตรวจแม่เราบอกว่าเท่านี้คนในครอบครัวเขาก็ทุกข์มากพอแล้วเราฟังแล้วเราแบบ ละกูผิดอะไรที่ต้องมาจิตตกกับอะไรแบบนี้ด้วย มีใครแนะนำเราได้บ้างมั้ยคะ ตอนค่ำก่อนเราเข้าบ้านเราจะส่งแม่ก่อนตลอดเพราะแม่อยู่คนเดียวกับน้องหมา2ตัวพ่อก็เข้างานไม่เป็นเวลา จิตตกทุกวันพะวงตลอด อยากได้คำแนะนะช่วยบอกทีค่ะว่าต้องทำยังไง😔