คือเราอายุ16ค่ะคุยกับคนนึงอยู่อายุ 16 เช่นกันเขาจะไปสอบโรงเรียนเตรียมทหารค่ะเขาเป็นผู้ชายซึ่งก่อนที่จะคุยกันหนูก็ชอบเขาก่อนค่ะเเบบหนูจีบเขางี้ซึ่งเขาก็ไม่เคยมีเเฟนมีคนคุยเลยเขาก็คุยไม่เป็นเราก็เป็นฝ่ายชวนคุยก่อนต่างๆนาๆจนเขาก็ชอบเรากลับค่ะในระยะ1เดือนที่เราคุยกันไปมาหากันเเบบป๊อบปี้เลิฟอะค่ะเขาน่ารักมากเขาพาเราไปกินชานมไข่มุกตอนเที่ยงก็ซื้อขนมมาให้เขาทำกับข้าวอะไรอร่อยเขาอยากให้เรากินด้วยเขาก็เอามาฝากเขาให้ไม่ล่วงเกินเราคืออยู่ด้วยเเล้วมีความสุขมากๆคอยสอนการบ้านเรางี้เเล้วตลอดเวลา1เดือนเขาก็ขอคบเราตลอดเเต่เราก็บอกว่ามันเร็วไปคุยกันไปก่อนไม่รีบซึ่งหนูก็คุยกับเขาคนเดียวนะคะเจาก็คุยกับหนูคนเดียว เเล้วจู่ๆเขาก็บอกหนูว่าเขาขอเวลาไปอ่านหนังสือได้มั๊ยคือใกล้จะสอบเเล้ว หนูก็เลยบอกว่าได้พอเขาอ่านเราก็ไม่ได้คุยกันเลยค่ะเเบบหนูก็คิดถึงหนูมาก หนูเลยทักไปเขาเลยบอกว่าเนี่ยขอโพสต์รูปที่เราถ่ายด้วยกันได้มั๊ย ขอท้าวความก่อนนะคะก่อนหน้าที่เขาจะโพสต์รูปคู่เราเขาเคยบอกว่าถ้าพี่เขามาฟอลไอจีก็อย่าให้ฟอลนะซึ่งยิ่มห้ามก็เหมือนยิ่งยุอะค่ะหนูก็รับฟอลเขาก็โพสต์รูปเรากับเขาเเล้วเเท็กเราในไอจี จากนั้นไม่นานค่ะพี่เขาก็ทักมาเเล้วมาว่าเรา ว่าเเบบไปยุ่งกับน้องเค้าทำให้น้องเค้าไม่ได้อ่านหนังสือตอนนั้นเราเเบบสั่นมากเราทำอะไรผิดก่อนหน้ามันดีๆมากๆหลังจากที่พี่เขามาด่าเรา เขาก็ไม่ทักมาอีกเลยค่ะหนูไปรู้จักกับเพื่อนเขาที่เขาสนิทเพื่อนเขาบอกว่า เขาจะไม่ยุ่งกับหนูเเล้วซึ่งมันค้างคาค่ะเขาไปไม่ลาเลยไปเเบบไม่บอกไม่กล่าวไม่ใช่ตายนะคะเขาหายไปเลยเเบบเจอหน้ากันที่ รร ก็ไม่ทักทำเป็นไม่รู้จักงี้ ก่อนที่เขาจะหายไปเขาก็เคยคุยกับหนูอยู่ค่ะว่าเเบบ รอได้มั๊ยถ้าเขาจะอ่านหนังสือ8เดือนเเล้วเราไม่ได้คุยกันเลยรอเค้าประสบความสำเร็จก่อนได้มั๊ยเราก็เลยไม่รับปากนะเราอาจจะมีคนใหม่หรือไม่มีก็ได้เธอก็อย่าเชื่อใจเค้าขนาดนั้นนะคือหนูก็ไม่ได้รับปาก ซึ่งหลังจากที่พี่เขาทักมาเขาก็หายไปจากชีวิตเราจริงๆเลยค่ะ 2 เดือนเเล้วตอนนี้ไม่ได้คุยกันเลยพอเจอที่ รร ก็หลบหน้าค่ะหนูคิดถึงเขามากหนูก็เลยทักไป ซึ่งจำได้ว่าทักไป3 รอบเเต่อ่านไม่ตอบค่ะจริงหนูเลยถามเพื่อนสนิทเขาเพื่อนสนิทเขาบอกว่าถ้ามันตอบมันกลัวจะวนมาหลูบเดิมรึป่าวเเบบถ้าตอบก็คือต้องได้คุยต่อมันก็จะไม่ได้อ่านหนังสือเพื่อนมันเลยถามมันว่ารักเขามั้ยเขาเลยบอกว่ารักเพื่อนเลยถามไปว่าถ้าไม่ใช่เป็นเพราะปัญหาครอบครัวจะทิ้งมันเเบบนี้มั้ยเขาก็ตอบค่ะตอบว่าคงต้องทำเเบบนี้เพราะตอนที่หนูคุยกับเขาเขาไม่ได้อ่านหนังสือเลยเพื่อนเขาบอกหนูว่าเออเนี่ยมันคงจะประสบความสำเร็จก่อนมันถึงจะกลับมาหาเเต่กูไม่เเนะนำให้รอนะเเต่ถ้ามันไม่กลับมากูก็ไม่รู้ ประมาณว่าเขาบอกว่าถ้าเขากลับมาเเล้วหนูยังอยู่เขาก็จะกลับมาเเหละค่ะเเต่หนูกลับมาคิดดูเเล้วถ้าเขารักหนูจริงๆเขาคงไม่ปล่อยให้หนูเป็นเเบบนี้หรอกค่ะทักไปก็อ่านไม่ตอบพอเห็นกันก็หลบหน้าซึ่งหนูดูไร้ค่ามากเเต่หนูรักเค้สจริงๆนะคะไม่รู้จะทำยังไงปรับความรู้สึกยังไงเเล้วถ้าเขากลับมาจริงๆเขาก็ต้องกลับไปเรียนต่ออีกเเล้วถ้าเขากลับมาพ่อเเม่พี่เขาล่ะก็ไม่ชอบเรา มันคุ้มค่ากับการรอรึป่าว
ควรรอมั๊ยคะ