ผมอายุ 28 จะ 29 แล้ว แฟนอายุเท่ากัน จดทะเบียนแล้ว ลูกสาวอายุ 8 ขวบแล้ว
เริ่มคือ แฟนผมเขาเป็นคนที่ใช้เงินเปลืองมาก เงินเดือนเขา 8-9 พัน เงินเดือนได้มาน้อย ผมก็คิดว่าจะประหยัด แต่กลับใช้เงินแบบไม่คิด เคยทะเลาะกันหลายครั้งเรื่องการใช้เงินเปลือง แต่ก็กลับมาเป็นเหมือนเดิม เขาใช้เงินเขาหมดตั้งแต่ต้นเดือน
ซื้อครีม เครื่องสำอาง กระเป๋า เคสโทรศัพท์
อะไรไม่รู้ เต็มไปหมด ผมเคยบอกหลายครั้ง
ให้เขาใช้เงินให้ประหยัด คำตอบที่ได้คือ
ผมหาเงินเก่ง เขาบอกยังไงผมก็หาเงินมาให้เขาใช้ได้ แล้วผมก็บ่นแล้วไม่คิดจะเก็บเงินไว้เลยหรอ ไหนจะลูกอีก เขาก็รับปากจะประหยัด เป็นสิบๆรอบ ก็เหมือนเดิม ท้อมาก ผมเคยให้เขาเป็นคนเก็บเงินเองทั้งหมด เอาเงินเดือนให้หมด สุดท้ายเขาใช้จนหมด ไม่เหลือซักบาท กลับมาขอเงินผมเพิ่มอีก ผมเลยไม่กล้าให้เขาเก็บเงินผมอีกเลยทุกครั้งที่ผมเก็บเงินได้มาหน่อย เขาจะอยากได้มือถือใหม่อยากได้นาฬิกาใหม่ อยากได้ของใช้ใหม่ตลอด บางอย่างใช้ไม่ถึงปี มีครั้งหนึ่ง ผมเก็บเงินได้สี่หมื่นกว่าบาท พอเขารู้ เขาบอกอยากได้โทรศัพท์ใหม่ ทั้งที่เครื่องเก่ามันดีอยู่ ตอนแรกผมไม่ซื้อให้ เขากลายเป็นคนละคน เหวี่ยง โมโหง่าย ไม่ค่อยคุยกับผม ถามคำตอบคำ
ผมเลยพาไปซื้อ คือถ้าคนเป็นผู้ชายจะเข้าใจ ว่าบรรยากาศแบบนั้นมันหน้าเบื่อมาก ผมเลยโอเคไปซื้อก็ซื้อ เขาซื้อ
เขาอยากได้ 11 โปรแม๊ก อื่ม......ผมก็ได้แต่ สำหรับผมถือว่าเป็นของใช้ที่สิ้นเปลืองมาก เกือบครึ่งแสน ทั้งๆที่ใช้งานจริงๆ แค่ถ่ายรูปโทรเข้าออก ใช้เครืองถูกๆก็ได้ กะจะไม่ให้เหลือเงินเก็บเลยหรอ แต่ก็ต้องซื้อให้ เพื่อให้จบๆไป ผมเก็บเงินไม่เคยถึงแสนซักทีเพราะเขาจะต้องเป็นแบบนี่ตลอด และผมก็ต้องให้ตามใจตลอด ที่เขารู้เพราะมีรหัสมือถือผม รหัสแอ๊บธนาคารผม เขากดดูแล้วจะบังคับให้ผมโอนให้เขาตลอด ผมเคยใจแข็งไม่ให้เขา เขาร้องไห้ บอกเครียด ขอเลิกผมทั้งๆที่ผมรู้อยู่มันคือเรื่องที่ไม่ให้เงินไปซื้อของ ทุกครั้งผมเลย เอาวะ ค่อยเก็บใหม่ คิดแบบนี้ ทุกๆครั้ง เป็นร้อยๆครั้งได้แล้วมั้ง นับไม่ได้ จนตอนนี่มันรู้สึกเบื่อจริง รู้สึกหน่ายมากๆ ผมจะเลิกทีไร ผมรู้สึกสงสารลูก แต่ถ้าอยู่แบบนี้ ผมก็สงสารตัวเอง แล้วก็กลัวว่าวันข้างหน้าลูกจะไม่มีเหมือนคนอื่นเขา
แล้วมีอีกสามเรื่องที่ฝังใจมากๆคือ
เขาเคยนอกใจผม สามครั้ง ใช้แต่ผมก็ให้อภัย
เพราะผมสงสารเขา สงสารลูก เพราะถ้าเขาไม่มีผม เขาได้ใช้ชีวิตแบบลำบากแน่ๆ
เรื่องแรก สมัยเขาฝึกงาน คบกันแรกๆ ยังไม่มีลูก มีพ่อลูกมาพักโรงแรมที่เขาฝึกงาน แล้วพ่อเขาก็ขอเบอร์แฟนผมให้ลูกเขา นกเลยผมตอนนั้นโดนเหวียง โดนด่า ผมโทรไปก็ติดสาย สุดท้ายบอกเลิก ก็เลิกกันไปละรอบ แต่ผ่านไปสองอาทิตย์ พ่อลูกเขากลับ กทม. กลับมาคืนดีกับผมเฉยเลยจร้า
เรื่องที่สอง แหนผมมีพี่ชาย แล้วมีเพื่อนพี่แฟน เขาหน้าจะชอบแฟนผมแหละ เคยแบบแฟนผมเดินผ่านแล้วตีก้นแฟนผมเฉยเลยตอนเขามาเที่ยวบ้าน ผมก็เอิ่มมม แต่ก็ไม่คิดอะไรมาก เพราะเวลาบ่นไปเขาก็บอกนี้พี่ แล้วครั้งหนึ่งผมมาทำงาน เพื่อนพี่แฟน มานั้งกินเบียร์กับแฟนผมที่บ้านสองคน แต่พ่อแม่แฟนก็อยู่นะ ผมก็คอลไปบอกมันไม่ดี ผู้หญิง ผู้ชายมานั่งกินเบียร์สองคนแบบนี้ได้ไง นั้นเพื่อนพี่เธอ ทำมัยไม่ไปกินกับพี่เธอมากินกับเธอทำมัย เขาก็หาเรื่องหาว่าผมไม่ไว้ใจเขา ผมเลยให้เลือก จะเลิกกินกับพี่เขา หรือ เลิกกับผม สรุป เขาเลิกกับผม ละกินกับพี่เขาต่อตอนนั้นรู้สึกเจ็บใจมาก รู้สึกตัวเองไม่มีความสำคัญอะไรเลย ตอนเขาคอลก็นั่งกินด้วยกัน เพื่อนพี่เขาก็ได้ยินที่คุยกันนะแต่ไม่สนจะกินกับแฟนผม แฟนผมก็ดันเลือกแบบผมแพ้มาก 555 เจ็บใจเสียใจบอกไม่ถูก สุดท้ายผมก็เลิกไม่ได้ เพราะลูกตอนนั้น 6 ขวบแล้ว วงสารลูก
ล่าสุด จับได้ว่าแอบคุยกับคนที่ทำงานเป็นรุ่นน้อง คุยกันมาสามเดือน ใช่ผมก็เลิกไม่ได้อยู่ดี เหมือนเดิมสงสารลูก ทุกวันเขาก็ทำงานที่เดียวกันอยู่แต่หน้าจะเลิกคุยกันไปละตั้งแต่ผมจับได้เรื่องนี้ผ่านมาไม่กี่เดือน
แต่ตอนนี้ผมรู้เบื่อมากๆ หน่ายมากๆ ชีวิตไม่มีอะไรดีขึ้นเลย รู้สึกแย่ อยากเดินออกมามากๆ
ผมควรทำอย่างไร ควรอยู่ต่อให้สร้างภาพให้ลูกดูว่าครอบครัวมีความสุขดี หรือควรเดินออกมายอมรับความจริงแล้วนับหนึ่งใหม่
แฟนผมไม่เล่นพันทิป
ตอนนี้ลูกสาว 8 ขวบ เจอปัญหาชีวิต ควรเลิก หรือ เดินออกมา
เริ่มคือ แฟนผมเขาเป็นคนที่ใช้เงินเปลืองมาก เงินเดือนเขา 8-9 พัน เงินเดือนได้มาน้อย ผมก็คิดว่าจะประหยัด แต่กลับใช้เงินแบบไม่คิด เคยทะเลาะกันหลายครั้งเรื่องการใช้เงินเปลือง แต่ก็กลับมาเป็นเหมือนเดิม เขาใช้เงินเขาหมดตั้งแต่ต้นเดือน
ซื้อครีม เครื่องสำอาง กระเป๋า เคสโทรศัพท์
อะไรไม่รู้ เต็มไปหมด ผมเคยบอกหลายครั้ง
ให้เขาใช้เงินให้ประหยัด คำตอบที่ได้คือ
ผมหาเงินเก่ง เขาบอกยังไงผมก็หาเงินมาให้เขาใช้ได้ แล้วผมก็บ่นแล้วไม่คิดจะเก็บเงินไว้เลยหรอ ไหนจะลูกอีก เขาก็รับปากจะประหยัด เป็นสิบๆรอบ ก็เหมือนเดิม ท้อมาก ผมเคยให้เขาเป็นคนเก็บเงินเองทั้งหมด เอาเงินเดือนให้หมด สุดท้ายเขาใช้จนหมด ไม่เหลือซักบาท กลับมาขอเงินผมเพิ่มอีก ผมเลยไม่กล้าให้เขาเก็บเงินผมอีกเลยทุกครั้งที่ผมเก็บเงินได้มาหน่อย เขาจะอยากได้มือถือใหม่อยากได้นาฬิกาใหม่ อยากได้ของใช้ใหม่ตลอด บางอย่างใช้ไม่ถึงปี มีครั้งหนึ่ง ผมเก็บเงินได้สี่หมื่นกว่าบาท พอเขารู้ เขาบอกอยากได้โทรศัพท์ใหม่ ทั้งที่เครื่องเก่ามันดีอยู่ ตอนแรกผมไม่ซื้อให้ เขากลายเป็นคนละคน เหวี่ยง โมโหง่าย ไม่ค่อยคุยกับผม ถามคำตอบคำ
ผมเลยพาไปซื้อ คือถ้าคนเป็นผู้ชายจะเข้าใจ ว่าบรรยากาศแบบนั้นมันหน้าเบื่อมาก ผมเลยโอเคไปซื้อก็ซื้อ เขาซื้อ
เขาอยากได้ 11 โปรแม๊ก อื่ม......ผมก็ได้แต่ สำหรับผมถือว่าเป็นของใช้ที่สิ้นเปลืองมาก เกือบครึ่งแสน ทั้งๆที่ใช้งานจริงๆ แค่ถ่ายรูปโทรเข้าออก ใช้เครืองถูกๆก็ได้ กะจะไม่ให้เหลือเงินเก็บเลยหรอ แต่ก็ต้องซื้อให้ เพื่อให้จบๆไป ผมเก็บเงินไม่เคยถึงแสนซักทีเพราะเขาจะต้องเป็นแบบนี่ตลอด และผมก็ต้องให้ตามใจตลอด ที่เขารู้เพราะมีรหัสมือถือผม รหัสแอ๊บธนาคารผม เขากดดูแล้วจะบังคับให้ผมโอนให้เขาตลอด ผมเคยใจแข็งไม่ให้เขา เขาร้องไห้ บอกเครียด ขอเลิกผมทั้งๆที่ผมรู้อยู่มันคือเรื่องที่ไม่ให้เงินไปซื้อของ ทุกครั้งผมเลย เอาวะ ค่อยเก็บใหม่ คิดแบบนี้ ทุกๆครั้ง เป็นร้อยๆครั้งได้แล้วมั้ง นับไม่ได้ จนตอนนี่มันรู้สึกเบื่อจริง รู้สึกหน่ายมากๆ ผมจะเลิกทีไร ผมรู้สึกสงสารลูก แต่ถ้าอยู่แบบนี้ ผมก็สงสารตัวเอง แล้วก็กลัวว่าวันข้างหน้าลูกจะไม่มีเหมือนคนอื่นเขา
แล้วมีอีกสามเรื่องที่ฝังใจมากๆคือ
เขาเคยนอกใจผม สามครั้ง ใช้แต่ผมก็ให้อภัย
เพราะผมสงสารเขา สงสารลูก เพราะถ้าเขาไม่มีผม เขาได้ใช้ชีวิตแบบลำบากแน่ๆ
เรื่องแรก สมัยเขาฝึกงาน คบกันแรกๆ ยังไม่มีลูก มีพ่อลูกมาพักโรงแรมที่เขาฝึกงาน แล้วพ่อเขาก็ขอเบอร์แฟนผมให้ลูกเขา นกเลยผมตอนนั้นโดนเหวียง โดนด่า ผมโทรไปก็ติดสาย สุดท้ายบอกเลิก ก็เลิกกันไปละรอบ แต่ผ่านไปสองอาทิตย์ พ่อลูกเขากลับ กทม. กลับมาคืนดีกับผมเฉยเลยจร้า
เรื่องที่สอง แหนผมมีพี่ชาย แล้วมีเพื่อนพี่แฟน เขาหน้าจะชอบแฟนผมแหละ เคยแบบแฟนผมเดินผ่านแล้วตีก้นแฟนผมเฉยเลยตอนเขามาเที่ยวบ้าน ผมก็เอิ่มมม แต่ก็ไม่คิดอะไรมาก เพราะเวลาบ่นไปเขาก็บอกนี้พี่ แล้วครั้งหนึ่งผมมาทำงาน เพื่อนพี่แฟน มานั้งกินเบียร์กับแฟนผมที่บ้านสองคน แต่พ่อแม่แฟนก็อยู่นะ ผมก็คอลไปบอกมันไม่ดี ผู้หญิง ผู้ชายมานั่งกินเบียร์สองคนแบบนี้ได้ไง นั้นเพื่อนพี่เธอ ทำมัยไม่ไปกินกับพี่เธอมากินกับเธอทำมัย เขาก็หาเรื่องหาว่าผมไม่ไว้ใจเขา ผมเลยให้เลือก จะเลิกกินกับพี่เขา หรือ เลิกกับผม สรุป เขาเลิกกับผม ละกินกับพี่เขาต่อตอนนั้นรู้สึกเจ็บใจมาก รู้สึกตัวเองไม่มีความสำคัญอะไรเลย ตอนเขาคอลก็นั่งกินด้วยกัน เพื่อนพี่เขาก็ได้ยินที่คุยกันนะแต่ไม่สนจะกินกับแฟนผม แฟนผมก็ดันเลือกแบบผมแพ้มาก 555 เจ็บใจเสียใจบอกไม่ถูก สุดท้ายผมก็เลิกไม่ได้ เพราะลูกตอนนั้น 6 ขวบแล้ว วงสารลูก
ล่าสุด จับได้ว่าแอบคุยกับคนที่ทำงานเป็นรุ่นน้อง คุยกันมาสามเดือน ใช่ผมก็เลิกไม่ได้อยู่ดี เหมือนเดิมสงสารลูก ทุกวันเขาก็ทำงานที่เดียวกันอยู่แต่หน้าจะเลิกคุยกันไปละตั้งแต่ผมจับได้เรื่องนี้ผ่านมาไม่กี่เดือน
แต่ตอนนี้ผมรู้เบื่อมากๆ หน่ายมากๆ ชีวิตไม่มีอะไรดีขึ้นเลย รู้สึกแย่ อยากเดินออกมามากๆ
ผมควรทำอย่างไร ควรอยู่ต่อให้สร้างภาพให้ลูกดูว่าครอบครัวมีความสุขดี หรือควรเดินออกมายอมรับความจริงแล้วนับหนึ่งใหม่
แฟนผมไม่เล่นพันทิป