วาระสุดท้ายแห่งแผ่นดิน............เข้าใจบทเรียนในอดีต................นำมาปรับใช้เพื่อก้าวไปข้างหน้า

ฯพณฯ อูนุ นายกรัฐมนตรีสาธารณรัฐแห่งสหภาพเมียนมา
ได้พูดไว้ ในการเยือน จ.พระนครศรีอยุธยา เนื่องในงานฉลอง 25 พุธศตวรรษ
วันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ.2500

ความว่า

" ขออโหสิกรรมในเหตุการณ์ต่างๆ ที่กองทัพพม่าได้ก่อขึ้นอย่างโหดร้ายและเศร้าสลดที่สุดในประวัติศาสตร์
เมื่อพม่าได้รับเอกราช สิ่งแรกที่ชาวพม่ามุ่งหวังก็คือ กลับเป็นมิตรกับประเทศซึ่งเป็นพุทธมามกะ
เป็นเพื่อนบ้านใกล้เคียงคือประเทศไทย  "




ดิฉันขอพูดว่า

"ขอขอบคุณฯพณฯนายกรัฐมนตรีของพม่า ในความมีน้ำใจในการแสดงความเสียใจ
แต่ดิฉันอยากจะบอกว่า โศกนาฏกรรมในครั้งนั้น ต้นเหตุจริงๆ เกิดจาก ชนชั้นผู้ปกครองของประเทศดิฉันเองค่ะ

พระเจ้าเอกทัศน์ปกครองประเทศ ไร้ความเมตตาธรรม ไร้ศีลธรรม ไร้จริยธรรม และไร้ซึ่งทศพิธราชธรรม
กดขี่ข่มเหงรังแกประชาชนราษฎร ด้วยการ ร่วมมือกับขุนนางอำมาตย์โกงกินบ้านโกงกินเมือง
จนทำให้สภาพเศรษฐกิจ และสภาพการบริหารของกรุงศรีอยุธยาในครั้งนั้น ไม่สามารถจะบริหารได้อีกต่อไป

คนไทยในยุคสมัยนั้นตายทั้งเป็นอยู่แล้วค่ะ
นอนด้วยความทุกข์ทรมานเป็นอัมพาตอัมพฤกษ์ไม่สามารถจะขยับตัวได้ แต่ยังมีลมหายใจอยู่

สภาพเศรษฐกิจไปไม่รอด อันเนื่องมาจากการฉ้อราษฎร์บังหลวง ของพวกขุนนางอำมาตน์ที่รายล้อมพระเจ้าเอกทัศน์

พม่า เป็นแค่ฟางเส้นสุดท้าย ที่ช่วยลงดาบให้พ้นจากความทุกข์ทรมาน เพราะถึงอยู่ไปก็ตายทั้งเป็น

ดิฉันขอลงลายเซ็นของดิฉัน ที่ดิฉันชอบมากเลยนะคะ

ยัง กัมมัง กะริสสามิ...
กัลยาณัง วา ปาปะกัง วา...
ตัสสะ ทายาโท ภะวิสสามิ
ใครบางคนอาจจะหนีพ้นเงื้อมมือกฎหมายได้ในบางครั้ง แต่เราทุกคนไม่มีใครหนีพ้นเงื้อมือกฎแห่งกรรมได้ เพราะ กฎแห่งกรรม

คือกฏที่แสดง ให้เห็นถึงเหตุและผล ของการกระทำใดๆของมนุษย์

นั่นก็คือ ใครทำกรรมอะไรไว้ จะดีหรือชั่วก็ตาม บุคคลผู้กระทำนั้น ต้องเป็นผู้รับผลของกรรมนั้นๆเสมอ มิได้เกิดจากการดลบันดาล จากอำนาจของพระเจ้าองค์ใด และไม่มีบุคคลใดสามารถรับผลกรรมแทนบุคคลอื่นได้
 
สุดท้ายนี้ กราบขออภัย ทุกชื่อ ทุกดวงวิญญาณ ที่ดิฉันพาดพิง ที่อยู่เหตุการณ์กรุงแตกเมื่อ 200 กว่าปีที่แล้ว
จนทำให้บ้านเมืองเราต้องล่มสลาย

หวังว่าคนไทย ณ ปัจจุบัน คงได้เรียนรู้ ได้บทเรียนอะไรบ้างจากการสูญเสียอย่างใหญ่หลวงในครั้งนั้น ไม่มากก็น้อยนะคะ