โรคซึมเศร้าที่อยู่กับเรามาเกือบสามปี

กระทู้คำถาม
อย่างที่เราตั้งหัวข้อกระทู้เลยค่ะ เราเป็นโรคซึมเศร้ามาเกือบสามปีแล้ว เราไม่เคยบอกพ่อแม่บอกใครเลยนอกจากเพื่อนสนิท2คนแต่เค้าก็ดูไม่สนใจอะไร เราเริ่มเป็นแบบนี้ตั้งแต่ป.6แล้วค่ะ เราโดนบูลลี่และไม่มีใครเล่นกับเราทั้งห้องเลยค่ะ เราเลยมีแต่เพื่อนผู้ชายเราโดนว่าอย่างงั้นอย่างงี้เราก็ทนมาเกือบปีกว่าๆค่ะจนเราขึ้นม.1เราเริ่มอาการออกอย่างเห็นได้ชัดเจนค่ะ เราเริ่มมีกำแพงกั้นให้ตัวเองเราไม่ค่อยหัวเราะเหมือนแต่ก่อนเราร้องไห้ทุกคืนเราทำร้ายตัวเองโดนการกรีดแขนค่ะ แล้วครูที่โรงเรียนเห็นเราโดนเรียกเข้าห้องปกครองถามว่าทำทำไม ทำเพื่อเท่หรอ เราไม่ตอบอะไรค่ะ เพราะพูดไปมันก็ไร้ประโยชน์ เราโดนครูปจช.เรียกพบเขาถามมีเรื่องกับที่บ้านหรอเราบอกว่าไม่ค่ะ เราลืมบอกไปเรามีเรื่องที่รร.เราโดนแซะตลอดค่ะ เราเลยบอกครูไปว่าเรามีเรื่องที่โรงเรียน แต่เราไม่กล้าบอกชื่อคนที่เรามีเรื่องเรากลัวเขาเดือดร้อน แต่เรากับโดนด่าแรงๆว่า ยิ้ม ตอนนี้ความรู้สึกเราศูนย์เราอยากกระโดดตึกตายตรงนั้นเลย และเราก็กลับมาร้องไห้ที่บ้านเหมือนเดิม ครูบอกให้เราบอกพ่อแม่เรื่องที่เราทำร้ายตัวเอง เราก็บอกพวกเขาไป เขาไม่ดูเป็นห่วงอะไรเราเลยเขาเฉยมาก เราก็รู้แล้วแหละว่าเราไม่ได้สำคัญ หลังจากพวกเขารู้เขาก็ด่าเราเกือบทุกวัน เราเริ่มรู้ตัวแล้วว่าเราเป็นโรคซึมเศร้า แต่เราไม่บอกใครเรากลัวเขาเดือดร้อน เราเก็บแบบนี้จนเราบอกเพื่อนก็ตามที่บอกตอนต้นกระทู้เลยค่ะ เราเลยใช้ชีวิตให้ปกติที่สุดแล้วก็แอบกินยานอนหลับบ่อยๆจนตอนนี้เราติดถ้าเราไม่ได้กินเราจะนอนไม่หลับ เราแค่อยากถามทุกคนว่าเราควรจะเอายังไงกับชีวิตเราดีเราควรสู้ต่อไปหรือควรถอยดีตอนนี้เราอยู่คนเดียวเราไม่เคยระบายให้ใครฟังเลยเราระบายกับตัวเองตลอด ปล.ขอบคุณที่อ่านกระทู้นี้จบนะคะ แล้วก็ขอบคุณล่วงหน้าที่ให้กำลังใจเรานะคะถึงจะไม่มีก็ตาม😄
แสดงความคิดเห็น
Preview
อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ  โรคซึมเศร้า
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่