มีความสุขกับสิ่งๆนึงแต่เมื่อออกมาเผชิญกับความเป็นตริงแล้วรู้สึกไม่มีความสุขเลย

เราเป็นคนชอบอยู่กับสิ่งที่ตัวเองชอบ สิ่งที่เราขอบคือ อนิเมะ คือชอบมากมีความสุขกับมันแต่พอเราหันมาอยู่กับความจริง รู้สึกหดหู่ยังไงไม่รู้
ตอนแรกๆเรามีปัญหาเรื่องเพื่อนค่ะ เรามีความรู้สึกว่าตัวเองไม่มีความสุขอยากอยู่กับสิ่งที่ตัวเองชอบ อยากมีโมเม้นต์เท่ๆแบบในอนิเมะบ้างแต่ก็คงทำได้แค่คิดแต่ความเป็นจริงนั้นมันไม่เหมือนในความคิดเลย รู้สึกไม่มีความสุขอิจฉาอนิเมะที่มีชีวิตดีๆเราอยากมีแบบนั้นบ้างไป รร ก็เหมือนไปนรก เพื่อนก็ไม่ค่อยมี... แต่ช่วงหลังเพื่อนเราเริ่มเยอะแล้ว(ไม่รู้ทำไม)แต่เราก็ยังรู้สึกหดหู่อยู่ดี เวลาอยู่บ้านรู้สึกไม่ค่อยมีความสุขอยู่ที่ รร ก็เริ่มจะดีจะสนุกขึ้น แต่ก่อนที่เราไม่มีเพื่อนเราว่าบ้านเราคือสวรรค์แต่ตอนนี้มันเริ่มไม่ใช่ แล้ววว
แต่ก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่อะไรหลอก
อ่านอาจจะงงๆนิดหน่อยทั้งๆที่ตอนนี้ชีวิตก็เริ่มดีขึ้นแต่ทำไมเมื่อละสายตาออกจากอนิเมะรู้สึกหดหู่5555(เราก็ไม่เข้าใจตนเองเหมือนกัน)
เราอยากรู้ว่ามีใครเป็นแบบเราบ้างรึป่าว