ปรึกษาปัญหาชีวิตหน่อยครับ

สวัสดีครับ ตอนนี้ผมอายุ18ปี ผมเรียนจบม.3 ตอนนี้ไม่ได้เรียนแล้ว(ปีหน้าจะเรียนกศนจนจบม.ปลายแล้วต่อจนจบป.ตรี) กว่าผมจะจบม.3ได้ผมต้องแก้0.ร 2ปีกว่าจะจบ ลืมบอกไปผมบวชเรียนแล้วมันน่าเบื่อมาก บวกกับฮอร์โมนวัยรุ่นแรงด้วยมั้ง ตอนนี้ผมสึกมาได้จะ1ปีแล้ว ผมสึกเมื่อวันที่2เดือนธันวาปีที่แล้ว พอสึกแล้วมาอยู่บ้าน1เดือนได้แล้วลำคาญเวลาบ่น บ่นไล่ความผิดตั้งแต่ผมเกิดจนถึงปัจจุบันนั้นเลยครับ ผมเลยลงไปทำงานในกรุงเทพ เป็นช่างสี ทำงานชั่วโมงแรกผมก็คิดในใจเลยว่าผมสึกมาทำไม ทำไมไม่ตั้งใจเรียน   ตอนเลิกงานผมนั่งร้องไห้เงียบๆคนเดียวในห้องนํ้า อาทิตย์ต่อมาไม่มีงานสีแล้วได้ไปทำงานเป็นช่างฝ้า ได้ไปทำแต่ฝ่ายแบกหามอย่างเดียวเลย อาทิตย์ต่อมาได้ไปทำงานทาสีเหล็กที่โรงบาลบำรุงราษฎร์ แล้วสีมันหยดบนพื้น โดนโฟร์แมนพูดว่า ถ้าสีหยดใส่เสื้อกู กูให้ซื้อเสื้อใหม่ให้กูเลยนะ(เค้าใส่เสื้อเชิ้ตสีขาว) ผมโมโหมากผมว่าจะไปหยิบเหล็กแถวนั้นฟาดเข้ากามสักที แต่พอผมนิ่งไปสักพักนึงผมคิดได้ว่าตอนนี้ผมยังสามารถมีชีวิตที่ดีกว่านี้ได้ ถ้าผมทำผมอาจจะพลิกเป็นอีกด้านเลยก็ได้ ผมเลยตัดสินใจไม่ทำ พอทำงานได้4เดือน ผมออกจากงานมาอยู่บ้าน   พักผ่อนสมองจนถึงตอนนี้(แต่ผมก็อยากทำงานอยู่นะครับงานอะไรก็ได้ที่ดีกว่านี้นิดนึง รปภก็ได้ งานสีงานฝ้าเจอแต่คนขี้ยาพูดแต่เรื่องยาบ้า พอมีลูกก็มีเยอะ พ่อแม่ก็เสพยาผมอยากออกจากสังคมแบบนี้อะครับ) มีอีกผมเคยเจอสาวกรุงเทพคนนึงน่ารักมากพูดได้ว่าตกหลุมรักตั้งแต่แรกเห็นเลยครับ แต่ผมก็นึกว่าผมมันต่ำต้อย ผมพอจะมีโอกาสได้ขึ้นไปเคียงดาวไหมครับ ขอบคุณครับ เรียบเรียงคำพูดไม่ค่อยรู้เรื่องต้องขอโทษด้วยครับ