สวัสดีครับ กระทู้นี้จะมีเนื้อหาบางส่วนต่อเนื่องมาจากกระทู้ที่แล้วของผมนะครับ
เข้าเรื่องเลยนะครับ ผมรู้สึกว่าเวลาของตัวเองมันเดินขึ้นเร็วเรื่อยๆมาได้ 6-7 ปีแล้วครับ
เหมือนการตอบสนองของตัวผมต่อเวลาที่เปลี่ยนไปมันมีมากขึ้น ปรับตัวไม่ทัน
แป๊บๆตัวผมเองก็เดินทางจากต้นปีไปช่วงสิ้นปีแล้วครับ
(ผมมีอาการสมาธิสั้น มึนหรือปวดศีรษะอยู่ตลอดเวลา หนึ่งในเหตุที่ Suppress การพัฒนาศักยภาพของผมไว้ อีกเหตุนึงคือสิ่งเร้า/สิ่งแวดล้อม)
ผมเคยคิดไว้ว่าผมจะทำอะไรบางอย่างที่อยากทำให้เรียบร้อยก่อนและจะมีชีวิตอยู่แค่ไม่เกิน 21 ปี แต่มันกลับผ่านมาเร็วมากเลยครับ
และตัวผมเองก็ยังไม่พร้อมสักที ผมเองก็ไม่อยากจะไปทั้งๆที่ผมยังเป็นตัวผมคนเดิมอยู่ ผมอยากไปอย่างที่มีเกียรติและศักดิ์ศรี
และเป็นคนที่มีศักยภาพในด้านที่ผมชอบและประสงค์ที่จะถนัดและเชี่ยวชาญมากกว่านี้
ตอนนี้ผมอายุ 23 เต็มแล้วครับ ผมกำลังเข้าสู่วัยผู้ใหญ่อย่างเต็มตัว แล้วก็จะเข้าสู่วัยกลางคนในช่วงเวลาต่อมา ผมพยายามสู้อย่างเต็มที่
มาตลอดแต่สุขภาพของผมไม่เอื้ออำนวยให้ผมได้ใช้ศักยภาพทางความคิดและเป็นตัวของตัวเองได้อย่างเต็มที่เลยครับ
บางทีผมอยากจะหยุดทุกอย่างไว้แค่นี้แล้วยอมแพ้ทั้งหมด เพราะการที่ผมเดินผ่านเวลาไปเรื่อยๆ โดยที่ตัวตนของผมไม่ได้ดีขึ้นเลย
ผมเองก็กลัวว่ามันจะเสียเวลามากเกินไปน่ะครับ หากจะฝืนใช้ช่วงเวลาที่เหลืออยู่ต่อไป
ผมก็ไม่แน่ใจว่าผมจะมีพละกำลังมากพอจะเดินและสู้ต่อไปในถึงจุดนั้นหรือเปล่า
แต่หากจะหยุดทุกอย่างอีกผมก็ยังไม่พร้อมในอีกหลายๆด้าน ผมจะทำอย่างไรดีครับ
ขออนุญาตแนบลิ้งก์กระทู้เก่าเพื่อให้การตอบคำถามและการจับใจความเป็นไปได้โดยสะดวกครับ
https://pantip.com/topic/40249785
https://pantip.com/topic/37008518
แล้วก็อีกอย่างนึงคือช่วงเวลาที่ไปรพ. เพื่อพบแพทย์/จิตแพทย์มันมีไม่มากพอสำหรับผมน่ะครับ ผมไม่สามารถพูดในสิ่งที่มันอยู่ในหัวผมออกไปทั้งหมดได้
ผมตอบคำถามไม่ได้ว่าผมอยากทำร้ายตัวเอง/อยากตาย/หรือไม่อยากมีชีวิตอยู่ไหม คือทุกอย่างมัน Complicated ไปหมด มันมีเงื่อนไข
เกินกว่าที่จะตอบเป็นคำตอบสั้นๆสำเร็จรูปได้น่ะครับ แล้วยิ่งบางครั้งผมตอบไม่ไปไม่ออก คิดไม่ออกว่าจะเริ่มพูดยังไงดี
ถ้าจดบันทึกล่วงหน้าก่อนวันนัด ทุกอย่างจะเป็นไปได้ด้วยดีไหมครับ จริงๆก็อยากพบนักจิตวิทยาด้วยน่ะครับ (ตั้งแต่ Ref. ไปรพ.เฉพาะทางจิตเวช ยังไม่ได้พบเพื่อพูดคุยอย่างจริงเลยครับ )
รู้สึกว่าผมเดินผ่านเวลาเร็วมากกว่าเดิมและเร็วขึ้นเรื่อยๆในแต่ละปี เป็นความผิดปกติอะไรของผมหรือเปล่าครับ
เข้าเรื่องเลยนะครับ ผมรู้สึกว่าเวลาของตัวเองมันเดินขึ้นเร็วเรื่อยๆมาได้ 6-7 ปีแล้วครับ
เหมือนการตอบสนองของตัวผมต่อเวลาที่เปลี่ยนไปมันมีมากขึ้น ปรับตัวไม่ทัน
แป๊บๆตัวผมเองก็เดินทางจากต้นปีไปช่วงสิ้นปีแล้วครับ
(ผมมีอาการสมาธิสั้น มึนหรือปวดศีรษะอยู่ตลอดเวลา หนึ่งในเหตุที่ Suppress การพัฒนาศักยภาพของผมไว้ อีกเหตุนึงคือสิ่งเร้า/สิ่งแวดล้อม)
ผมเคยคิดไว้ว่าผมจะทำอะไรบางอย่างที่อยากทำให้เรียบร้อยก่อนและจะมีชีวิตอยู่แค่ไม่เกิน 21 ปี แต่มันกลับผ่านมาเร็วมากเลยครับ
และตัวผมเองก็ยังไม่พร้อมสักที ผมเองก็ไม่อยากจะไปทั้งๆที่ผมยังเป็นตัวผมคนเดิมอยู่ ผมอยากไปอย่างที่มีเกียรติและศักดิ์ศรี
และเป็นคนที่มีศักยภาพในด้านที่ผมชอบและประสงค์ที่จะถนัดและเชี่ยวชาญมากกว่านี้
ตอนนี้ผมอายุ 23 เต็มแล้วครับ ผมกำลังเข้าสู่วัยผู้ใหญ่อย่างเต็มตัว แล้วก็จะเข้าสู่วัยกลางคนในช่วงเวลาต่อมา ผมพยายามสู้อย่างเต็มที่
มาตลอดแต่สุขภาพของผมไม่เอื้ออำนวยให้ผมได้ใช้ศักยภาพทางความคิดและเป็นตัวของตัวเองได้อย่างเต็มที่เลยครับ
บางทีผมอยากจะหยุดทุกอย่างไว้แค่นี้แล้วยอมแพ้ทั้งหมด เพราะการที่ผมเดินผ่านเวลาไปเรื่อยๆ โดยที่ตัวตนของผมไม่ได้ดีขึ้นเลย
ผมเองก็กลัวว่ามันจะเสียเวลามากเกินไปน่ะครับ หากจะฝืนใช้ช่วงเวลาที่เหลืออยู่ต่อไป
ผมก็ไม่แน่ใจว่าผมจะมีพละกำลังมากพอจะเดินและสู้ต่อไปในถึงจุดนั้นหรือเปล่า
แต่หากจะหยุดทุกอย่างอีกผมก็ยังไม่พร้อมในอีกหลายๆด้าน ผมจะทำอย่างไรดีครับ
ขออนุญาตแนบลิ้งก์กระทู้เก่าเพื่อให้การตอบคำถามและการจับใจความเป็นไปได้โดยสะดวกครับ
https://pantip.com/topic/40249785
https://pantip.com/topic/37008518
แล้วก็อีกอย่างนึงคือช่วงเวลาที่ไปรพ. เพื่อพบแพทย์/จิตแพทย์มันมีไม่มากพอสำหรับผมน่ะครับ ผมไม่สามารถพูดในสิ่งที่มันอยู่ในหัวผมออกไปทั้งหมดได้
ผมตอบคำถามไม่ได้ว่าผมอยากทำร้ายตัวเอง/อยากตาย/หรือไม่อยากมีชีวิตอยู่ไหม คือทุกอย่างมัน Complicated ไปหมด มันมีเงื่อนไข
เกินกว่าที่จะตอบเป็นคำตอบสั้นๆสำเร็จรูปได้น่ะครับ แล้วยิ่งบางครั้งผมตอบไม่ไปไม่ออก คิดไม่ออกว่าจะเริ่มพูดยังไงดี
ถ้าจดบันทึกล่วงหน้าก่อนวันนัด ทุกอย่างจะเป็นไปได้ด้วยดีไหมครับ จริงๆก็อยากพบนักจิตวิทยาด้วยน่ะครับ (ตั้งแต่ Ref. ไปรพ.เฉพาะทางจิตเวช ยังไม่ได้พบเพื่อพูดคุยอย่างจริงเลยครับ )