เนื่องจากกระทู้นี้เป็นกระทู้แรกที่ผมหัดโพสน์ จะพยายามอธิบายให้เห็นพอสังเขป เป็นความคิดเห็นส่วนบุคคลจากประสบการณ์ช่วงหนึ่งของชีวิต
ที่เคยได้ทำสวนทุเรียนกับครอบครัว มานานมากประมาณ 35 ปีที่แล้ว...
ปัจจุบันอย่างที่เห็นๆกันอยู่ว่า คนไทยส่วนหนึ่ง หรืออาจจะลามไปถึงประเทศเพื่อนบ้านที่มีชายแดนติดกับประเทศไทยเรา ต่างก็สนใจปลูกทุเรียน
กันเป็นอันมาก จากกระแสความชอบของผู้บริโภค ไม่ใช่เฉพาะคนไทย มีทั้งประเทศแถบอินโดจีน และประเทศนอกอินโดจีน และเป็นตลาดขนาด
ใหญ่มากๆ นั่นก็คือ ประเทศจีน ทำให้บางช่วงบางตอน ราคาทุเรียนจะมีราคาสูงมากเพราะผลผลิตมีน้อยกว่าความต้องการของผู้บริโภค ถึงแม้ทุเรียน
จะออกมาพร้อมๆกัน จากหลายๆภูมิภาคของเมืองไทย ราคาทุเรียนก็ยังทรงๆอยู่พอสมควร คือยังไม่ต่ำจนเกินไป
และเพราะราคานี่แหละที่เป็นเหตุ ทำให้ผู้ที่หาทุเรียนมาขาย (ขอย้ำนะครับว่าบางคน) ต่างก็หามาขาย ยิ่งในช่วงที่ทุเรียนออกน้อย ราคาทุเรียน
ก็จะสูง ทุกคนคงรับรู้นะครับว่า ทุเรียนต้นฤดูหมายความว่าอย่างไร อยากกินรอไม่ได้ก็ต้องซื้อแพง เป็นเรื่องธรรมดา และปํญหาก็เหมือนกับที่ผมตั้ง
หัวข้อกระทู้ว่า "ทุเรียนอร่อยที่สุดเคยกินกันหรือยัง...?" คนที่มีประสบการณ์ในการซื้อทุเรียนกินบ่อยๆ น่าจะเข้าใจดีที่สุดว่า ระหว่างที่เข้าแถวรอสมอง
ก็ทำงานคิดว่า คนขายจะหลอกไม๊ จะอร่อยรึปล่าวน้อ..? เสียเงินแพงแต่รสชาดไม่ได้เรื่อง ก็เจ็บใจ...
ผมอยากจะบอกว่าเรื่องรสชาด เป็นเรื่องนาๆจิตตัง ความอร่อยของแต่ละคนก็ไม่เหมือนกัน และคนขายก็มีเหตุผลทางธุรกิจ ถามว่า...ขายของ...
ใครบ้างอยากจะขาดทุน
ทุเรียนในท้องตลาด โดยเฉพาะในเมืองอย่างกรุงเทพฯ โอกาสที่แต่ละคนจะได้กินทุเรียนที่อร่อยที่สุดอย่างที่ควรจะเป็นนั้นแทบจะเป็นไปไม่ได้
เพราะบางครั้งความต้องการของผู้บริโภคนั้นมีมากว่าปริมาณของทุเรียนที่มี คนขายบางคนก็เห็นโอกาสที่จะทำรายได้ ก็ไปเอาทุเรียนที่ยังไม่แก่จัด
มาขาย (ถ้าไม่ทำ ก็มีคนอื่นทำอยู่ดี) แต่ก็แก่พอที่จะทำให้สุกขึ้นมาได้ อันนี้ก็แล้วแต่วิธีของแต่ละคนนะครับ
เพื่อไม่ให้เป็นการเล่าเรื่องที่ยืดยาวจนเกินไป ผมขอข้ามรายละเอียดบางอย่างไปเลยนะครับ คนที่ชอบซื้อทุเรียบกินเป็นประจำคงรู้ดีว่า ทุเรียน
แต่ละเจ้าแตกต่างกัน โดยเฉพาะถ้ามีคนขายที่เอาแต่ทุเรียนที่รสชาดดีมาขายเป็นประจำทุกปี ผู้บริโภคก็จะมีตัวเทียบที่ชัดเจนไปเลย แต่ถ้าไม่มีให้
เปรียบเทียบก็คงรู้สึกเหมือนๆเดิมทุกๆปีแหละว่า ทุเรียนก็รสชาดแบบนี้แหละ
ทีนี้ผมขอสรุปรวบรัดไปเลยนะว่า สาเหตุที่ประสบการณ์กินทุเรียนของผู้คนส่วนใหญ่ ที่ไม่เคยกินทุเรียนที่รสชาดอร่อยที่สุดอย่างที่ควรจะเป็น
นั่นก็เพราะว่า ก็ด้วยเหตุผลทางธุรกิจก็เป็นส่วนหนึ่ง เรื่องการวิธีการเก็บรักษาก็ส่วนหนี่ง หากว่าขายไม่หมด และยังมีอีกหลายๆสาเหตุที่มีความจำเป็น
จึงทำให้ผู้ขายต้องเอาทุเรียนที่ยังไม่แก่จัด มาวางขายในท้องตลาด โดยทะยอยเอาลูกที่แก่กว่าทำให้สุกก่อน และก็ขายไปเรื่อยๆ ในขณะเดียวกัน
ก็ต้องใช้ความคิดในการที่จะเอาทุเรียนที่แก่น้อยกว่ากว่ามาทำให้สุกให้ทันขายในวันถัดๆไป
มาถึงตรงนี้แล้วพอจะเข้าใจไม๊ครับว่า การที่เราไม่เคยได้กินทุเรียนที่อร่อยสุดอย่างที่ควรจะเป็นนั้นเพราะอะไร...? สาเหตุที่แท้จริงคือในท้องตลาด
แทบจะไม่มีทุเรียนที่แก่จัดแบบ 100 เปอร์เซ็น ขายเลย ลองคิดดูนะครับว่าถ้าคุณเป็นคนขายทุเรียน แล้วขนทุเรียนที่แก่จัดมาเต็มคันรถกระบะที่มี
โครงเหล็กกั้นสูง อาจจะ 2-3 ตัน หรือมากว่านั้น ต้นทุนเท่าไหร่ และถ้าขายไม่ทัน ขายไม่หมดหล่ะจะเป็นอย่างไร...?
สุดท้ายจริงๆแล้วนะครับเนี๊ย นี่พยามเขียนจากความเข้าใจส่วนตัวล้วนๆนะครับ และอยากจะมาบอกว่าถ้าอยากกินทุเรียนที่อร่อยที่สุดจริงๆ...
..ก็คือ ต้องไปกินถึงในสวนทุเรียน และต้องรู้ ให้ได้จริงๆนะครับว่าทุเรียนแก่จัดนั้นเป็นแบบไหน
ป.ล. สำหรับผมไม่ใช่ถึงกับเลิกกินทุเรียนนะครับ แต่ผมเทบจะไม่กินทุเรียนมาเกือบ 30 ปีแล้ว และผมรัดีว่าทุเรียนหมอนทองที่อร่อยจริงๆนั้น
เป็นแบบไหน ผมเคยช่วยคุณพ่อทำสวนทุเรียนเมื่อ 30 กว่าปีก่อน มีทุเรียนประมาณ 500 ต้น ระหว่างรอคนมาซื้อ หมายถึงคนที่มาจองไว้มาตัตเอง
นะครับ เขาจะมาเป็นรอบๆ ก็คือจะตัดทีเดียวทั้งหมดก็ไม่ได้ เพราะมันแก่ไม่พร้อมกัน ระหว่างรอ มันก็สุกทุกวัน ถ้าไม่กินก็เน่า คิดดูนะครับ
ทุเรียน 500 ต้น มันสุกวันละกี่ลูก เมื่อก่อนขายเองไม่เป็นหรอกครับ จากปักษ์ใต้ไปกรุงเทพ ก็ไม่ใช่ใกล้ๆ ถนนก็ไม่ดี ไม่ทราบว่าใครเป็นอย่าง
ผมบ้างไม๊ อร่อยสักแค่ไหน แต่ถ้ากินมาเกินไป กินจนเบื่อนะครับ ผมเจอคนอีกมากมายและผมก็ไม่แปลกใจเลยว่า คนที่ปลูกอะไรเยอะๆ เขาแทบ
จะไม่กินสิ่งนั้นเลย ลองสังเกตุดูนะครับ เจ้าของสวนเงาะก็ไม่กินเงาะ เจ้าของมังคุด ก็ไม่กินมังคุด ....
จบแบบห้วนๆ ด้วนๆ ไปเลยนะครับ ตามประสามือใหม่หัดโพสน์ ซึ่งยังไม่รู้กฎกติกาในสังคมตรงนี้สักเท่าไหร่ ผิดพลาดประการใดๆ ก็ขออภัย
ใว้ ณ ที่นี้ด้วยนะครับ และก็ขอคำแนะนำด้วยครับ......ขอบคุณครับ..
ทุเรียนอร่อยที่สุดเคยกินกันหรือยัง..?
ที่เคยได้ทำสวนทุเรียนกับครอบครัว มานานมากประมาณ 35 ปีที่แล้ว...
ปัจจุบันอย่างที่เห็นๆกันอยู่ว่า คนไทยส่วนหนึ่ง หรืออาจจะลามไปถึงประเทศเพื่อนบ้านที่มีชายแดนติดกับประเทศไทยเรา ต่างก็สนใจปลูกทุเรียน
กันเป็นอันมาก จากกระแสความชอบของผู้บริโภค ไม่ใช่เฉพาะคนไทย มีทั้งประเทศแถบอินโดจีน และประเทศนอกอินโดจีน และเป็นตลาดขนาด
ใหญ่มากๆ นั่นก็คือ ประเทศจีน ทำให้บางช่วงบางตอน ราคาทุเรียนจะมีราคาสูงมากเพราะผลผลิตมีน้อยกว่าความต้องการของผู้บริโภค ถึงแม้ทุเรียน
จะออกมาพร้อมๆกัน จากหลายๆภูมิภาคของเมืองไทย ราคาทุเรียนก็ยังทรงๆอยู่พอสมควร คือยังไม่ต่ำจนเกินไป
และเพราะราคานี่แหละที่เป็นเหตุ ทำให้ผู้ที่หาทุเรียนมาขาย (ขอย้ำนะครับว่าบางคน) ต่างก็หามาขาย ยิ่งในช่วงที่ทุเรียนออกน้อย ราคาทุเรียน
ก็จะสูง ทุกคนคงรับรู้นะครับว่า ทุเรียนต้นฤดูหมายความว่าอย่างไร อยากกินรอไม่ได้ก็ต้องซื้อแพง เป็นเรื่องธรรมดา และปํญหาก็เหมือนกับที่ผมตั้ง
หัวข้อกระทู้ว่า "ทุเรียนอร่อยที่สุดเคยกินกันหรือยัง...?" คนที่มีประสบการณ์ในการซื้อทุเรียนกินบ่อยๆ น่าจะเข้าใจดีที่สุดว่า ระหว่างที่เข้าแถวรอสมอง
ก็ทำงานคิดว่า คนขายจะหลอกไม๊ จะอร่อยรึปล่าวน้อ..? เสียเงินแพงแต่รสชาดไม่ได้เรื่อง ก็เจ็บใจ...
ผมอยากจะบอกว่าเรื่องรสชาด เป็นเรื่องนาๆจิตตัง ความอร่อยของแต่ละคนก็ไม่เหมือนกัน และคนขายก็มีเหตุผลทางธุรกิจ ถามว่า...ขายของ...
ใครบ้างอยากจะขาดทุน
ทุเรียนในท้องตลาด โดยเฉพาะในเมืองอย่างกรุงเทพฯ โอกาสที่แต่ละคนจะได้กินทุเรียนที่อร่อยที่สุดอย่างที่ควรจะเป็นนั้นแทบจะเป็นไปไม่ได้
เพราะบางครั้งความต้องการของผู้บริโภคนั้นมีมากว่าปริมาณของทุเรียนที่มี คนขายบางคนก็เห็นโอกาสที่จะทำรายได้ ก็ไปเอาทุเรียนที่ยังไม่แก่จัด
มาขาย (ถ้าไม่ทำ ก็มีคนอื่นทำอยู่ดี) แต่ก็แก่พอที่จะทำให้สุกขึ้นมาได้ อันนี้ก็แล้วแต่วิธีของแต่ละคนนะครับ
เพื่อไม่ให้เป็นการเล่าเรื่องที่ยืดยาวจนเกินไป ผมขอข้ามรายละเอียดบางอย่างไปเลยนะครับ คนที่ชอบซื้อทุเรียบกินเป็นประจำคงรู้ดีว่า ทุเรียน
แต่ละเจ้าแตกต่างกัน โดยเฉพาะถ้ามีคนขายที่เอาแต่ทุเรียนที่รสชาดดีมาขายเป็นประจำทุกปี ผู้บริโภคก็จะมีตัวเทียบที่ชัดเจนไปเลย แต่ถ้าไม่มีให้
เปรียบเทียบก็คงรู้สึกเหมือนๆเดิมทุกๆปีแหละว่า ทุเรียนก็รสชาดแบบนี้แหละ
ทีนี้ผมขอสรุปรวบรัดไปเลยนะว่า สาเหตุที่ประสบการณ์กินทุเรียนของผู้คนส่วนใหญ่ ที่ไม่เคยกินทุเรียนที่รสชาดอร่อยที่สุดอย่างที่ควรจะเป็น
นั่นก็เพราะว่า ก็ด้วยเหตุผลทางธุรกิจก็เป็นส่วนหนึ่ง เรื่องการวิธีการเก็บรักษาก็ส่วนหนี่ง หากว่าขายไม่หมด และยังมีอีกหลายๆสาเหตุที่มีความจำเป็น
จึงทำให้ผู้ขายต้องเอาทุเรียนที่ยังไม่แก่จัด มาวางขายในท้องตลาด โดยทะยอยเอาลูกที่แก่กว่าทำให้สุกก่อน และก็ขายไปเรื่อยๆ ในขณะเดียวกัน
ก็ต้องใช้ความคิดในการที่จะเอาทุเรียนที่แก่น้อยกว่ากว่ามาทำให้สุกให้ทันขายในวันถัดๆไป
มาถึงตรงนี้แล้วพอจะเข้าใจไม๊ครับว่า การที่เราไม่เคยได้กินทุเรียนที่อร่อยสุดอย่างที่ควรจะเป็นนั้นเพราะอะไร...? สาเหตุที่แท้จริงคือในท้องตลาด
แทบจะไม่มีทุเรียนที่แก่จัดแบบ 100 เปอร์เซ็น ขายเลย ลองคิดดูนะครับว่าถ้าคุณเป็นคนขายทุเรียน แล้วขนทุเรียนที่แก่จัดมาเต็มคันรถกระบะที่มี
โครงเหล็กกั้นสูง อาจจะ 2-3 ตัน หรือมากว่านั้น ต้นทุนเท่าไหร่ และถ้าขายไม่ทัน ขายไม่หมดหล่ะจะเป็นอย่างไร...?
สุดท้ายจริงๆแล้วนะครับเนี๊ย นี่พยามเขียนจากความเข้าใจส่วนตัวล้วนๆนะครับ และอยากจะมาบอกว่าถ้าอยากกินทุเรียนที่อร่อยที่สุดจริงๆ...
..ก็คือ ต้องไปกินถึงในสวนทุเรียน และต้องรู้ ให้ได้จริงๆนะครับว่าทุเรียนแก่จัดนั้นเป็นแบบไหน
ป.ล. สำหรับผมไม่ใช่ถึงกับเลิกกินทุเรียนนะครับ แต่ผมเทบจะไม่กินทุเรียนมาเกือบ 30 ปีแล้ว และผมรัดีว่าทุเรียนหมอนทองที่อร่อยจริงๆนั้น
เป็นแบบไหน ผมเคยช่วยคุณพ่อทำสวนทุเรียนเมื่อ 30 กว่าปีก่อน มีทุเรียนประมาณ 500 ต้น ระหว่างรอคนมาซื้อ หมายถึงคนที่มาจองไว้มาตัตเอง
นะครับ เขาจะมาเป็นรอบๆ ก็คือจะตัดทีเดียวทั้งหมดก็ไม่ได้ เพราะมันแก่ไม่พร้อมกัน ระหว่างรอ มันก็สุกทุกวัน ถ้าไม่กินก็เน่า คิดดูนะครับ
ทุเรียน 500 ต้น มันสุกวันละกี่ลูก เมื่อก่อนขายเองไม่เป็นหรอกครับ จากปักษ์ใต้ไปกรุงเทพ ก็ไม่ใช่ใกล้ๆ ถนนก็ไม่ดี ไม่ทราบว่าใครเป็นอย่าง
ผมบ้างไม๊ อร่อยสักแค่ไหน แต่ถ้ากินมาเกินไป กินจนเบื่อนะครับ ผมเจอคนอีกมากมายและผมก็ไม่แปลกใจเลยว่า คนที่ปลูกอะไรเยอะๆ เขาแทบ
จะไม่กินสิ่งนั้นเลย ลองสังเกตุดูนะครับ เจ้าของสวนเงาะก็ไม่กินเงาะ เจ้าของมังคุด ก็ไม่กินมังคุด ....
จบแบบห้วนๆ ด้วนๆ ไปเลยนะครับ ตามประสามือใหม่หัดโพสน์ ซึ่งยังไม่รู้กฎกติกาในสังคมตรงนี้สักเท่าไหร่ ผิดพลาดประการใดๆ ก็ขออภัย
ใว้ ณ ที่นี้ด้วยนะครับ และก็ขอคำแนะนำด้วยครับ......ขอบคุณครับ..