มีปัญหา​กับน้องที่อายุห่างกัน14ปี

สวัสดีค่ะ เรามีน้องสาวคนละพ่อแม่เดียวกัน1คนอายุห่างกัน14ปี เราอายุ16ปี น้อง2ขวบหลายปีก่อนมีน้องเราไม่ได้อยู่กับแม่อาศัยอยู่กับป้า เราเป็นคนคิดมากค่ะแต่ไม่นิยมพูดกับคนอื่นเพราะเคยมีประสบการณ์​พูดกับเพื่อนแล้วต่อมาไม่ได้เป็นเพื่อนกันแล้วนางก็เล่ากันต่อๆ... เราเคยบอกแม่ว่าไม่ต้องการมีน้องค่ะ พอย้ายมาอยู่กับแม่น้องก็อายุได้6เดือนค่ะ แม่บอกฆ่าไม่ลง เราเป็นคนไม่ชอบเด็กค่ะ ใช่ว่าเด็กทุกคนจะน่ารักนะ ถ้าเด็กมันน่ารักเราก็ไม่อะไร เฉยๆ น้องเป็นสิ่งมีชีวิตที่เราแทบจะร้องไห้ทุกวัน แต่ไม่เคยร้องเพราะข้างในใจเราร้องออกมาแทน แม่เป็นคนที่เรารักมากก่อนหน้านี้แม่ไม่เคยพูดกูใส่เราแม่เป็นคนรักความสะอาดเป็นคนขยันเป็นแม่ที่ถึงจะไม่เคยเลี้ยงเราตั้งแต่เด็กจนโตไปมาหากันแค่ตอนปิดเทอมแต่ก็เป็นแม่ที่เรารักและคิดถึง​มาก แต่ปัจจุบัน​อะไรที่แม่เคยสอนเราอะไรที่แม่เคยห้ามตอนนี้แม่กลับทำส้ะเอง แม่โกรธ​น้องแต่ก็พูดกูใส่เรา พฤติกรรม​ของแม่ทำให้เราไม่ชอบน้องไปด้วยอีกระดับนึง ไม่เคยทะเลาะกันแม่เลยแต่พอมีน้องก็ทะเลาะกันบ่อย เราเป็นเด็กจากพูดมากกลายเป็นพูดน้อยมีโลกส่วนตัวอยู่กับตัวเองอะไรที่เคยชอบเล่าชอบคุยกับแม่ก็กลายเป็นว่าไม่อยากเปิดเผยต่อ แม่ก็มักจะถามว่าทำไมเราเปลี่ยนไป เราก็ตอบแต่ในใจว่าเราเปลี่ยนหรือแม่เองที่เปลี่ยน น้องชอบฉีกกระดาษ​หนังสือของรร.เรา เข้าใจว่าเด็ก บางวันที่รื้อหนังสือบนโต้ะ​เล็กน้อยก็จะดีไปแต่เมื่อไหร่ที่รื้อมาเยอะแล้วเราเหนื่อยจากที่รร.ด้วยก็จะหงุดหงิด​มากตีน้องเกลียดน้องเพิ่มขึ้นแม่ก็จะด่าเรา ครั้งล่าสุดเราไปอบรม2วัน1คืน เราเก็บทุกอย่างเป็นระเบียบ(สงสัยว่าทำไมเราไม่ล็อคห้องล่ะสิ ห้องไม่มีกุญแจ​ค่ะเพราะน้องนั่นล่ะเอาไม่จิ้มฟันไปใส่ในแม่กุญแจ​จนใส่กุญแจ​ไขไม่ได้เลยต้องทุบทิ้งเหลือแต่ประตูที่เอาแค่ปิดเฉยๆประดับประดา)​เราหวังแค่ว่าไม่ทำเสียหายก็พอ วันนั้นเรากับเพื่อนต้องทำงานต่อแต่ฝนตกทำที่รรต่อไม่ได้นี่กลับจากอบรมเดินทางกลับเวียนหัวมากนั่งรถตู้เหนื่อยแต่งานมันก็ต้องทำ เราบ้านใกล้รร.สุดเลยทำบ้านเรา ห้องรกมากหนังสือที่เคยวางเรียบร้อยฉีกออกสมุดเรียนที่มีลายเซ็น​ถูกขีดเขียนด้วยสีไม้ เพื่อนเรา2คน คนนึงเป็นมิตรกับเด็กอีกคนเฉยๆ ทุกคนช่วยเราเก็บห้องเราโกรธ​มากนะ แต่ถ้าเราตีตอนนั้นเพื่อนก็คงหาว่าเราทำร้ายน้องอีก เราเลยเก็บของไป อีกวันเราเก็บไว้ วันจันทร์​หลังจากกลับจากรร. ห้องรกกว่าทุกวันค่ะกระจัดกระจายกง่าที่เคยมีมา วันจันทร์​เป็นวันที่เรียนเต็มสุดๆมีแต่วิชาหลักๆเป็นส่วนมาก คือเราเหนื่อยอ่ะเราแทบไม่อยากทำอะไรเลยหลังจากที่ห้องมันเป็นระเบียบก่อหน้าแต่ตอนนี้มันแบบรกไปหมด เราเลยตีน้องน้องมันก็เลยไปหาแม่ แม่ก็ตะโกนมาว่าจะตีทำไมน้องเป็นรอยหมด เราก็เลยปิดห้องไม่ทำอะไรนั่งร้องไห้ระบายกับตัวเองอยู่ตรงนั้นเป็นชั่วโองเสื้อผ้สก็ยังชุดนร.กระเป๋าก็ยังสะพาย ของทั้งหมดจะเก็บก็รู้สึกท้อ

ไม่รู้สินะ หรือ เราอาจจะเป็นฝ่ายผิดเองที่ตีน้อง

(แม่ไม่ได้ทำงานอยู่บ้านเลี้ยงน้อง... แต่แม่ไม่เคยสนน้องเลยว่าจะมาคลุกคลีกับห้องเรามั้ย เราพูดตลอดว่าห้ามให้มันเข้ามา แต่แม่ก็บอกว่าเอาใส่ถุงแขวนไว้สูงๆสิ ของทุกอย่างเราแทบจะแขวนจะมันไม่สามารถแขวนอะไรเพิ่มได้แล้ว หนังสือก็แขวนไปก็เท่านั้น จานชามอะไรที่กินแม่ก็ไม่เคยเก็บล้าง เป็นเราทุกวันที่ต้องเก็บล้างวันไหนไม่ล้างแม่ก็จะบอกเราว่าขอแค่นี้ก็ทำให้ไม่ได้ แต่เราก็เข้าใจแม่อาจจะเหนื่อยร่างกายไม่ค่อยดีเท่าไหร่ แม่กับเราเคยทะเลาะกันหนักจนแม่บอกกับเราว่า จะโกรธ​มัน(น้อง)​อะไรนักหนามันเกิดมาแล้วใันแก้อะไรไม่ได้อยู่แล้วทำไมไม่เปิดใจรับสักที เรามานั่งคิดกับตัวว่าเราโกรธ​ทำไม เราเห็นแก่ตัวเองหรือป่าวที่โกรธ​น้อง ต่อจากนั้นเราพยายามเปิดใจ แต่ทุกครั้งที่มันทำแบบนี้ ทำลายข้าวของตู้เย็นก็จะพัง ทำของหาย ทำนั่นนี่หาย ฉีกหนังสือ มันยิ่งทำให้เราเปิดใจไม่ได้จริงๆ)

เราอยากรู้ว่าถ้าเป็นพวกคุณ พวกคุณจะทำยังไงกับน้อง จะทำยังไงถ้าเป็นเรา จะทำยังไงถ้าเราที่เกลียดเด็กแต่มีน้องสาว​
แสดงความคิดเห็น
Preview
อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ  การสอนลูก ชีวิตวัยรุ่น โรงเรียน การเรียน ปัญหาวัยรุ่น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่