คือเรื่องที่เกิดขึ้นมาซ้ำแล้วซ้ำเล่าเป็เรื่องปัญหาการเงินที่ต่างฝ่ายต่างใช้เงินของตัวเองแม่เรามีเงินของแม่เรา แม่เราสร้างบ้านที่ๆแห่งหนึ่งโดยที่เงินสร้างบ้านนั้นมาจากธุรกิจโดดเดี่ยวของแม่ที่แม่ทำกับคนอื่นแล้วสร้างบ้านจนเสร็จอันนี้คือสร้างในบ้านเกิดของแม่แล้วพ่อก็เอาไปพูดต่างๆนาๆว่าบ้านนี้สร้างด้วยเงินทำงานพ่อ ทั้งๆที่ความจริงไม่ใช่แต่ก็ไม่มีใครเคยบอกความจริงกับพ่อ ส่วนพ่อเราทำงานบริษัทเงินเดือนหมื่นต้นๆ แต่ละเดือนเงินพ่อจ่ายได้แค่ค่างวดรถที่พ่อขับ เวลาเงินพ่อออกแม่จะเอาไปส่งค่างวดรถแล้วก็เหลือไม่กี่บ้านค่ากินค่าไปเรียนลูก2คนก็หมดแล้วแม่อทบไม่เคยได้ตังพ่อเลย อีกอย่างแม่เราเจ็บมากับครอบครังฝ่ายพ่อมาเยอะเอาเงินแม่เราไปแล้วบอกจะคืนแต่ไม่เคยไม่คืนไม่รู้กี่ครั้ง จนแม่ไม่อยากยุ่งคนฝั่งพ่ออีกเลย จนมาถึงช่วงนี้ไม่นานมานี้แม่เราไปตจว.แม่เราต้องไปยืมตังคนอื่นมาใช้จ่ายค่าต่างๆเพราะมันไม่พอใช้โดยที่ไปยืมเงินไม่ได้บอกพ่อ เพราะบอกไปเขาก็ช่วยอะไรไม่ได้ พ่อเขามีรายได้มาจากการรับส่งคนหรือเวลาคนจ้างไปที่ต่างๆนาๆพ่อได้เงินค่าจ้างตรงนั้นมาไม่เคยมาใช้กับครอบครัวเลยใช้แต่กับตัวเองคนเดียวแต่พอเวลาจะไปไหนก็มาใช้เงินแม่เงินตัวเองเก็บไว้ในกระเป๋า หลังจากที่แม่กลับมาจากยืมตังแม่ก็ใช้ชีวิตปกติจนถึงอาทิตย์นี้แม่เลือกที่จะไม่ดูแลเงินเดือนของพ่อแม่เพราะรู้สึกว่าพ่อไม่เคยรับรู้รายจ่ายในบ้านมีแต่ใช้กับใช้ คนวันนึงแม่บอกเราลดตังที่เอาไปรรก่อนได้มั้ย แม่หมุนไม่ทันถ้าดีขึ้นเดี๋ยวแม่ก็ให้เท่าเดิม เราตอบแม่ด้วยความเต็มใจว่าได้ แต่แม่ก็ยังถามกลับมาว่ามันลดได้ใช่มั้ยพอใช้ใช่มั้ย เราบอกแม่ว่าได้สิไม่เป็นไรหรอก วันนี้แม่กับพ่อเราเหมือนเลิกกันแล้วแม่พร้อมจะไล่พ่อออกจากบ้านทุกเมื่อแม่พร้อมจะเลิกทุกเมื่อ แต่คุณรู้มั้ยว่าตอนนี้พ่อกับแม่ยังอยู่ในบ้านเดียวกัน แต่ไม่เคยกันไม่มองหน้ากัน ฉันที่ได้ฟังเรื่องจากแม่ฉันต้องรู้สึกยังไงฉันไม่มองหน้าพ่อเลยฉันไม่พูดคุยเลยฉันรู้ว่ามันผิดแต่มันเป็นความรู้สึกของฉันทำไมเขาถึงไม่แยกกันอยู่ทำไมเขาต้องทำให้ฉันอึกอัดฉันทรมานทุกครั้ง คุณรู้มั้ยว่าความเป็นพ่อของผชคนนี้แทบไม่เหลืออยู่แล้วในสายตาฉัน ตอนนี้เขาสบายไปทุกอย่างเขาเหมือนกับคุณชาย ฉันไม่ได้เกลียเเขาแต่ฉันรู้สึกเหนื่อยที่ต้องทนเห็นความเป็นผชเฮงซวยนี้ อีกอย่างฉันเหนื่อยมากคุณรู้มั้ยฉันต้องมาฟังผชบ่นอะฉันไม่ชอบฉันเป็นผญอะเขาบ่นเรื่องต่างๆให้ฉันฟังเรื่องที่บ่นก็เป็นเรื่องที่บ้านทั้งนั้นเขาบ่นให้ฉันคิดว่าฉันแก้ได้มั้ย คนที่อก้ได้มีแค่แม่ทำไมไม่บ่นกับแม่
ปล.ถ้าครอบครัวยังอยู่ด้วยกันแต่ไม่ได้มีความรักต่อกันแล้ว แล้วบอกว่าอยู่เพื่อลูกคุณลองสังเกตลองถามลูกบ้างนะคะว่าเขาสบายใจแบบไหน
พ่อแม่อยู่ด้วยกันแต่ไม่มีเยื่อใยต่อกันแล้วคนเป็นลูกเจ็บปวดที่สุด
ปล.ถ้าครอบครัวยังอยู่ด้วยกันแต่ไม่ได้มีความรักต่อกันแล้ว แล้วบอกว่าอยู่เพื่อลูกคุณลองสังเกตลองถามลูกบ้างนะคะว่าเขาสบายใจแบบไหน