เรื่องนี้ยาวหน่อยนะคะ ขอรบกวนช่วยเสียเวลาอ่านหน่อยนะคะ😅
ขอท้าวความก่อนเลยนะคะว่า กลุ่มเพื่อนของเรามีกันอยู่ทั้งหมด 4 คน ขอแทนชื่อเพื่อนๆแต่ละคนเป็น A B C ละกันนะคะ คือเราสนิทกับทุกคนในกลุ่มนะ แต่จะสนิทกับAมากเป็นพิเศษ เรียกได้เลยว่าเป็นเพื่อนรักกัน ตั้งแต่คบกันมา เรากับAไม่เคยทะเลาะกันเลย เพราะเรามีความเห็นคล้ายๆกันเลยไม่ค่อยได้ทะเลาะกันเท่าไรนัก ในบ่ายวันนึง Aมันเกิดทะเลาะกับแฟนขึ้นมา จนร้องไห้หนักมาก เรากับBที่เห็นอย่างงั้นก็เข้าไปโอ๋มัน แต่Cเข้าไปด่าเลย(ด่าแบบเป็นห่วงอ่ะคะ) แล้วCก็เป็นคนพิมพ์บอกเลิกแฟนของAผ่านโทรศัพท์ของA สาเหตุที่Cทำแบบนั้นก็เพราะแฟนของAเคยให้สัญญากับCไว้แล้วว่าจะไม่ทำให้Aร้องไห้อีก ซึ่งAก็รับรู้ แล้วหลังจากนั้นทั้งสองก็เหมือนจะห่างเหินกันนิดหน่อย เพราะAรู้สึกไม่โอเคที่ต้องเลิกกับแฟนทั้งที่Aยังรักเขาอยู่ และเขาก็ยังรักAเหมือนกันแต่กลับต้องมาเลิกกันเสียอย่างงั้น ในจุดนี้เราก็เข้าใจเพื่อนนะทั้งCและAเลย Cคือหวังดีกับเพื่อนแหละ แต่ด้วยนิสัยของนางมันเลยดูเหมือนบังคับไปหน่อย อยากให้เพื่อนเลิกโ*่ ส่วนAคืออยู่ในจุดที่คลั่งรักแฟนมากๆจนมองข้ามความเ*ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ียของเขาไป
แล้วด้วยเหตุการณ์ในครั้งนั้นก็ทำให้ทั้งสองฝ่ายรู้สึกเฟลกันทั้งคู่ เพราะAกับCได้ไปทะเลาะกันในแชทต่อเรื่องแฟนเก่าA ในวันถัดมาก็มานั่งกินข้าวคุยกันตามปกติ จนกระทั่งตอนบ่าย... ในขณะที่Aมันกำลังนอนอยู่เราก็นึกสนุกอยากจะแกล้งมันขึ้นมา เลยเอาน้ำไปหยดลงหลังคอมัน แล้วAมันก็ตื่นขึ้นมาด้วยอาการฉุนเฉียวมากๆ ซึ่งปกติมันไม่เคยเป็นแบบนี้ แล้วมันก็จะทำเราคืนโดยการเอาขวดน้ำข้างๆสาดใส่ แต่น้ำที่มันสาดมาอ่ะ ไปโดนตัวC ซึ่งCมันไม่ชอบให้ตัวเปียกอยู่แล้วมันเลยประทะคารมณ์กับAไปยกนึง เสียงดังลั่นห้องเลยค่ะ เราที่เป็นตัวต้นเหตุไม่รู้จะทำยังไงได้แต่ยืนมองอยู่เงียบๆกับB จนพวกมันทะเลาะกันเสร็จCก็ลุกหนีแล้วเดินไปร้องไห้ในห้องน้ำ ส่วนAก็นั่งเงียบใส่หูฟังอยู่ที่โต๊ะ เรากับBเลยแยกกันไป เราให้BไปตามC ส่วนเรานั่งอยู่กับA บรรยากาศตอนนั้นคืออึดอัดกันมากๆไม่รู้จะพูดอะไรดี เราทำได้แค่นั่งเงียบอยู่ข้างมัน ในตอนนี้คือเรารู้สึกเสียใจมากที่ตอนนั้นไม่เข้าไปห้ามพวกมันไม่งั้นคงไม่เป็นแบบนี้ เรากับBเครียดกันมากๆ ถ้าAตัดสินใจว่าจะไป คือเท่ากับทั้งกลุ่มจะเหลือแค่เรากับCเพราะBกำลังจะย้ายไปที่อื่นหลังสอบเสร็จ หลังจากกลับบ้านมาวันนั้นเราร้องไห้ทั้งคืนเพราะเรื่องนี้ โทรไปปรึกษากับเพื่อนที่ รร. เก่าไปร้องไห้ไปแต่มันก็ทำได้แค่ปลอบเรา สาเหตุที่เป็นเอามากขนาดนี้ก็เพราะเราเคยมีปมเรื่องเพื่อนค่ะ และเราก็เป็นคนที่รักเพื่อนมากๆ มากกว่ารักตัวเองเสียอีก ในเช้าวันถัดมาเรามา รร. พร้อมสภาพที่ตาบวมจากการร้องไห้เมื่อคืน เรามาถึงโต๊ะเราก็หันไปทักทายAตามปกติ...แต่ Aเขาแค่พยักหน้าให้เรา เราถามอะไรหรือพยายามชวนคุยเขาก็มีแต่พยักหน้าหรือส่ายหัวให้ทั้งที่ปกติAเป็นคนร่าเริงมากๆ เราเลยรู้ได้เลยว่าAกำลังทำตัวห่างเหินกับเรา ตอนกินข้าวเที่ยงเราชวนเขาไปนั่งด้วยกัน เขาก็ปฏิเสธ แล้วเดินไปกินกับเพื่อนกลุ่มอื่น ซึ่งมันทำให้เรารู้สึกเฟลมากเพราะเขาคือเพื่อนคนสำคัญของเรา กับคนอื่นๆในกลุ่มเขาก็ทำเหมือนกับที่ทำกับเรา แต่ตอนเช้าเขาซื้อขนมมาให้เรากับBด้วย แต่ไม่แม้แต่จะมองหน้าCเลย เราลองพยายามไปคุยปรับความเข้าใจกับทั้งAและC แต่ผลที่ได้คือ ไม่มีใครยอมใครเลยต่างฝ่ายต่างรอให้มีคนเริ่มเปิดบทก่อน คือทั้งคู่เขาทิฏฐิค่อนข้างจะสูงกัน เราลองพูดเกลี้ยกล่อมดู ทางฝั่งAบอกว่าเขาจะไม่กลับไปแล้ว ส่วนCก็บอกแค่ว่าถ้าAยอมมาขอโทษทุกอย่างเรื่องนี้ก็จบ มันทำให้เราเครียดมากๆ... จนร้องไห้ จนต้องหันไปพึ่งสิ่งศักดิ์สิทธิ์ เราลองไปปรึกษากับB เขาก็บอกกับเราว่าให้เรามูฟออนจากAซะ เพราะAเลือกแล้ว คนที่เจ็บก็มีแต่เรานั่นแหละ เขาบอกกับเราว่าเราต้องอยู่ให้ได้โดยไม่มีA ไอ่อยู่อ่ะอยู่ได้ แต่มันจะอยู่แบบไม่มีความสุข อยู่แบบไร้จุดหมายอ่ะเพราะเรากับCเองเวลาอยู่ด้วยกันสองคนมันก็รู้สึกถึงอะไรสักอย่างที่ขาดไปอยู่ตลอด แต่พอมีAเข้ามาเสริม พวกเราก็มีความสุขกันมาก...มากจริงๆ ยอมรับเลยว่าในชีวิต10กว่าปีของเรา ช่วงเวลานั้นคือความทรงจำที่ดีที่สุดแล้ว ถ้าเป็นไปได้ ถ้ามีปาฏิหาริย์จริงๆ ไม่ว่าอะไรเราก็ยอมอ่ะ ขอแค่ให้พวกเรากลับไปเป็นเหมือนเดิมและได้อยู่ด้วยกันแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆถึงจะทะเลาะกันบ้างก็ไม่เป็นไร แค่ยังสนิทกันเห็นหน้ากันทุกวันหัวเราะด้วยกันทุกวันแบ่งปันทุกข์สุขร่วมกันแค่นั้นก็พอแล้ว ดังนั้น... ใครที่อ่านกระทู้ของเราอยู่ตอนนี้ ช่วยตอบทีนะคะ เราอยากให้ความสัมพันธ์มันกลับไปเป็นแบบเดิมเราควรทำยังไงดีคะ... นี่พิมพ์ไปร้องไห้ไปจนน้ำตาจะไม่เหลือแล้ว คืออยากรักษาความสัมพันธ์นี้ไว้จริงๆค่ะ...
(แท็คห้องผิดขออภัยค่ะ)
อยากให้เพื่อนกลับมาคืนดีกัน ทำไงดีคะ (ขอคำปรึกษาหน่อยนะคะ ตอนนี้เครียดมากๆเลย)
ขอท้าวความก่อนเลยนะคะว่า กลุ่มเพื่อนของเรามีกันอยู่ทั้งหมด 4 คน ขอแทนชื่อเพื่อนๆแต่ละคนเป็น A B C ละกันนะคะ คือเราสนิทกับทุกคนในกลุ่มนะ แต่จะสนิทกับAมากเป็นพิเศษ เรียกได้เลยว่าเป็นเพื่อนรักกัน ตั้งแต่คบกันมา เรากับAไม่เคยทะเลาะกันเลย เพราะเรามีความเห็นคล้ายๆกันเลยไม่ค่อยได้ทะเลาะกันเท่าไรนัก ในบ่ายวันนึง Aมันเกิดทะเลาะกับแฟนขึ้นมา จนร้องไห้หนักมาก เรากับBที่เห็นอย่างงั้นก็เข้าไปโอ๋มัน แต่Cเข้าไปด่าเลย(ด่าแบบเป็นห่วงอ่ะคะ) แล้วCก็เป็นคนพิมพ์บอกเลิกแฟนของAผ่านโทรศัพท์ของA สาเหตุที่Cทำแบบนั้นก็เพราะแฟนของAเคยให้สัญญากับCไว้แล้วว่าจะไม่ทำให้Aร้องไห้อีก ซึ่งAก็รับรู้ แล้วหลังจากนั้นทั้งสองก็เหมือนจะห่างเหินกันนิดหน่อย เพราะAรู้สึกไม่โอเคที่ต้องเลิกกับแฟนทั้งที่Aยังรักเขาอยู่ และเขาก็ยังรักAเหมือนกันแต่กลับต้องมาเลิกกันเสียอย่างงั้น ในจุดนี้เราก็เข้าใจเพื่อนนะทั้งCและAเลย Cคือหวังดีกับเพื่อนแหละ แต่ด้วยนิสัยของนางมันเลยดูเหมือนบังคับไปหน่อย อยากให้เพื่อนเลิกโ*่ ส่วนAคืออยู่ในจุดที่คลั่งรักแฟนมากๆจนมองข้ามความเ*ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ี้ียของเขาไป
แล้วด้วยเหตุการณ์ในครั้งนั้นก็ทำให้ทั้งสองฝ่ายรู้สึกเฟลกันทั้งคู่ เพราะAกับCได้ไปทะเลาะกันในแชทต่อเรื่องแฟนเก่าA ในวันถัดมาก็มานั่งกินข้าวคุยกันตามปกติ จนกระทั่งตอนบ่าย... ในขณะที่Aมันกำลังนอนอยู่เราก็นึกสนุกอยากจะแกล้งมันขึ้นมา เลยเอาน้ำไปหยดลงหลังคอมัน แล้วAมันก็ตื่นขึ้นมาด้วยอาการฉุนเฉียวมากๆ ซึ่งปกติมันไม่เคยเป็นแบบนี้ แล้วมันก็จะทำเราคืนโดยการเอาขวดน้ำข้างๆสาดใส่ แต่น้ำที่มันสาดมาอ่ะ ไปโดนตัวC ซึ่งCมันไม่ชอบให้ตัวเปียกอยู่แล้วมันเลยประทะคารมณ์กับAไปยกนึง เสียงดังลั่นห้องเลยค่ะ เราที่เป็นตัวต้นเหตุไม่รู้จะทำยังไงได้แต่ยืนมองอยู่เงียบๆกับB จนพวกมันทะเลาะกันเสร็จCก็ลุกหนีแล้วเดินไปร้องไห้ในห้องน้ำ ส่วนAก็นั่งเงียบใส่หูฟังอยู่ที่โต๊ะ เรากับBเลยแยกกันไป เราให้BไปตามC ส่วนเรานั่งอยู่กับA บรรยากาศตอนนั้นคืออึดอัดกันมากๆไม่รู้จะพูดอะไรดี เราทำได้แค่นั่งเงียบอยู่ข้างมัน ในตอนนี้คือเรารู้สึกเสียใจมากที่ตอนนั้นไม่เข้าไปห้ามพวกมันไม่งั้นคงไม่เป็นแบบนี้ เรากับBเครียดกันมากๆ ถ้าAตัดสินใจว่าจะไป คือเท่ากับทั้งกลุ่มจะเหลือแค่เรากับCเพราะBกำลังจะย้ายไปที่อื่นหลังสอบเสร็จ หลังจากกลับบ้านมาวันนั้นเราร้องไห้ทั้งคืนเพราะเรื่องนี้ โทรไปปรึกษากับเพื่อนที่ รร. เก่าไปร้องไห้ไปแต่มันก็ทำได้แค่ปลอบเรา สาเหตุที่เป็นเอามากขนาดนี้ก็เพราะเราเคยมีปมเรื่องเพื่อนค่ะ และเราก็เป็นคนที่รักเพื่อนมากๆ มากกว่ารักตัวเองเสียอีก ในเช้าวันถัดมาเรามา รร. พร้อมสภาพที่ตาบวมจากการร้องไห้เมื่อคืน เรามาถึงโต๊ะเราก็หันไปทักทายAตามปกติ...แต่ Aเขาแค่พยักหน้าให้เรา เราถามอะไรหรือพยายามชวนคุยเขาก็มีแต่พยักหน้าหรือส่ายหัวให้ทั้งที่ปกติAเป็นคนร่าเริงมากๆ เราเลยรู้ได้เลยว่าAกำลังทำตัวห่างเหินกับเรา ตอนกินข้าวเที่ยงเราชวนเขาไปนั่งด้วยกัน เขาก็ปฏิเสธ แล้วเดินไปกินกับเพื่อนกลุ่มอื่น ซึ่งมันทำให้เรารู้สึกเฟลมากเพราะเขาคือเพื่อนคนสำคัญของเรา กับคนอื่นๆในกลุ่มเขาก็ทำเหมือนกับที่ทำกับเรา แต่ตอนเช้าเขาซื้อขนมมาให้เรากับBด้วย แต่ไม่แม้แต่จะมองหน้าCเลย เราลองพยายามไปคุยปรับความเข้าใจกับทั้งAและC แต่ผลที่ได้คือ ไม่มีใครยอมใครเลยต่างฝ่ายต่างรอให้มีคนเริ่มเปิดบทก่อน คือทั้งคู่เขาทิฏฐิค่อนข้างจะสูงกัน เราลองพูดเกลี้ยกล่อมดู ทางฝั่งAบอกว่าเขาจะไม่กลับไปแล้ว ส่วนCก็บอกแค่ว่าถ้าAยอมมาขอโทษทุกอย่างเรื่องนี้ก็จบ มันทำให้เราเครียดมากๆ... จนร้องไห้ จนต้องหันไปพึ่งสิ่งศักดิ์สิทธิ์ เราลองไปปรึกษากับB เขาก็บอกกับเราว่าให้เรามูฟออนจากAซะ เพราะAเลือกแล้ว คนที่เจ็บก็มีแต่เรานั่นแหละ เขาบอกกับเราว่าเราต้องอยู่ให้ได้โดยไม่มีA ไอ่อยู่อ่ะอยู่ได้ แต่มันจะอยู่แบบไม่มีความสุข อยู่แบบไร้จุดหมายอ่ะเพราะเรากับCเองเวลาอยู่ด้วยกันสองคนมันก็รู้สึกถึงอะไรสักอย่างที่ขาดไปอยู่ตลอด แต่พอมีAเข้ามาเสริม พวกเราก็มีความสุขกันมาก...มากจริงๆ ยอมรับเลยว่าในชีวิต10กว่าปีของเรา ช่วงเวลานั้นคือความทรงจำที่ดีที่สุดแล้ว ถ้าเป็นไปได้ ถ้ามีปาฏิหาริย์จริงๆ ไม่ว่าอะไรเราก็ยอมอ่ะ ขอแค่ให้พวกเรากลับไปเป็นเหมือนเดิมและได้อยู่ด้วยกันแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆถึงจะทะเลาะกันบ้างก็ไม่เป็นไร แค่ยังสนิทกันเห็นหน้ากันทุกวันหัวเราะด้วยกันทุกวันแบ่งปันทุกข์สุขร่วมกันแค่นั้นก็พอแล้ว ดังนั้น... ใครที่อ่านกระทู้ของเราอยู่ตอนนี้ ช่วยตอบทีนะคะ เราอยากให้ความสัมพันธ์มันกลับไปเป็นแบบเดิมเราควรทำยังไงดีคะ... นี่พิมพ์ไปร้องไห้ไปจนน้ำตาจะไม่เหลือแล้ว คืออยากรักษาความสัมพันธ์นี้ไว้จริงๆค่ะ...
(แท็คห้องผิดขออภัยค่ะ)