คือผมกับเเฟนทะเลาะกัน อยู่ช่วง นึ่งไม่ถึงครึ่งเดือนเพียงเพราะ ผมตกงาน ละหางานยากมาก เเต่ช่วงเเรกที่ตกงาน ละเป็นช่วงที่เงินเดือนออกพอดี เลยว่าจะ พักสักอาทิตย์ ก่อนละค่อย หางานทำใหม่ เเต่เเล้วพอผ่านมา 3-4 วันก็ทะเลาะกันมาเรื่อยๆ เเฟน ผมเขาอารมณ์ร้อนมาก เเค่เราพูดกับเพื่อนในโทรสับ เขาก็ออก อาการเหมือนลำคาน ผมตลอดทำไรก็ผิดไปหมด ทะเลาะกันทุกวัน จนผม เหนื่อยที่จะทะเลาะ อยู่ด้วยกันผมเเทบจะพูดกับเทอไม่ได้ ทะเลาะเขาก็ไม่เคยจะมาพูดต่อหน้า มีเเต่ให้ผมนั้นพิมเอา เหมือนคน อยู่ไกล กันซึ่งนั้งห่างกันเเค่ หน้าบ้าน กับในบ้าน พอเเล้วที่สุด ผมมาอยู่กับเเฟนได้ จะปีเเล้ว ผมอยู่คนเดียวมาตั่งเเต่ อายุ 15-16 จนตอนนี้ อายุ 24 เลยมาเจอเเฟนคนนี้ เเต่ตอนนี้หลับเหมือนเขาไม่อยากคุยกับ ผม ละวันนึงเขาก็ได้คุยคนนึงซึ่งเข้าใจมาตลอดว่าเพื่อน ผมก็ไม่เอะใจอะไร ก็เลยเล่นเกม ละก็คุยกับเพื่อนในเกม ผมรู้สึกมีตัวตนมากกว่า อยู่กับโลกความเป็นจริง พอทะเลาะอีกก็หยิบเรื่อง ผมเล่นเกมมาพูดว่า ผมเล่นเกมไม่สนใจอะไรเลย เขายอกกับผมว่า เขาทำ นู้นนี้จน เหนื่อยเเต่ผมกลับ เล่นเกม ซึ่งสิ่งที่เขาทำจนเหนื่อยมันคือสิ่งที่ มันเป็นหน้าที่ของเขาตอนที่ผมนั้นทำงานอยู่ ก็มีล้างถ่ายจาน กรอกน้ำซักผ้าถู บ้านซึ่งผมก็ทำเเต่ เเค่ว่าผมจะทำอะไรก็ช่างจะล้างถ้วยทุกวัน หรือ ต่าง เมื่อผมจับโทรศัพท์เล่นเกม สีหน้าเทอก็เปลี่ยนละหาเรื่องมาทะเลาะ ตลอด ซื้อ ผมก็อถิบายไปหมด ว่าผมรู้สึกว่า ผมมีเพื่อนไม่เหงา ในตอนที่ผมเล่นเกม เเค่คุยกับเเฟน ไม่กี่คำ มันก็จะทะเลาะกันให้ได้ เมื่อตัวผมเองทำผิดเมื่อไหร่ เเค่คำว่าขอโทษ ไม่พอสำหรับเทอ เทอจะพูดให้ผมสาระพัด ตั่งเเต่อดีตถึงตอนนี้ ส่วนเรื่องที่เธอ ผิด นั้น มันเป็นเรื่องที่ตัวเทอนั้น ไม่เคยยอมรับเลยว่ามันผิด ละถึงเเม้ว่ามันผิดจริงๆ น้อยมากคำว่าขอโทษจะออกมาจาก ปากของเธอ เเต่ถ้ามันใหญ่มาก เเค่คำว่าขอโทษจากเทอ ผมก็หาย ซึ่งมันต่างกันมาก จนมาถึงตอนนี้มันมีเรื่องนึงเข้ามา.... (อันนี้คือเรื่องก่อนหน้าครับจะอ่านก็ได้เเต่มันไม่ใช่ทั้งหมดเพราะมันเยอะมากๆๆ ต่อจากนี้จะเป็นเรื่องที่ผมถามเลยเพราะ ผมอยากให้ ความคิดเห็นของคนอื่น ให้เขาได้รู้ว่าเรื่องเเบบเนี้ย #มันไม่ได้เรียกว่าตีตัวออกห่างเลย).
.
.
.
.(เข้าเรื่อง)
.
.
ถึงวันที่เกิดเรื่อง วันนั้นคือกินข้าวอยู่ ครับ กินด้วยกัน 3 คน เเม่ยาย เเฟนละผม
ผมกินข้าวเสร้จก่อน เลยเดินมานั้งเล่นตรงที่นอน ละเห็นเเชทไลน์คนนึงขึ้นมา มันเป็นคนที่ผมเคยถามละเทอให้คำตอบ ว่าเพื่อน ตอนนั้นผมไม่เอะใจ เเต่วันนี้ผมเลยได้เข้าไปอ่านซึ่ง ผมรู้ได้เลยว่า มันคือมือที่ 3 พออ่านไปอ่านมา จนได้รู้อีกเรื่องว่า ผู้ชายคนที่คุยกับเเฟน ผมเขาเคยคุยกันมาก่อนที่ผมจะคบ กับเเฟนผม ละตอนที่ผมคบกันเเรกๆ ผมก็ยังคุยละเป็นห่วงผมชายคนนี้ ด้วยที่ว่าเรื่องที่เเฟน ไม่สนใจเขาเเม่กะทั้งเขาอยู่วัด นอนวัดซึ่งเเฟนผมก็ได้บอกเขาว่าจะไปหาไปเยี่ยมละชวนผมไปด้วยตอนนั้น เเต่เเชทตอนนี้มันดูเหมือนว่าสิ่งที่เทอ ผอมหาผู้ชายคนนั้น มันไม่มีผมอยู่ในใจเสมอเเล้ว ซึ่งตัวผู้ชายคนนั้นก็ไม่รู้ว่า ผมทะเลาะกันมาช่วงนึง หรือ อะไร เเต่คิดได้เเค่ว่า ผมกับแฟนเลิกกันเเล้วมั้ง พอเครียกันจบ ผมใจเย้นมากครับเเต่ข้างในมันร้อนจนเเทบจะไม่ไหว เเต่ตัวเเฟนผมกลับว่าผม ว่าเรื่องเเค่นี้ทำเป็นเรื่องใหญ่ไปได้ เเต่ผมกลับมองว่า มันเรื่องใหญ่มากๆเลยเเต่ผมใจเย็นสุดๆ แหละตกลง เครียกันเเรก เทอก็ไม่ยอมรับ เเค่บอกคุย เล่นไม่ได้คิดอะไร จนยอมรับว่าคุยกันจริง เพราะ ผมเล่นเกม ซึ่งไม่ได้เป็นตลอดเเค่ช่วงนี้
ละผมก็บอกให้เเฟนผม
บอกเขาไปซะว่า บอกตรงๆว่ายังคบกับผม อยู่นะ ที่คุยกันเเค่ตัวเทอเองทะเลาะกับผมอยู่ บอกเเบบที่เทอบอกผม เเต่เทอไม่ยอมพูดเเบบนั้น เพราะอะไรไม่รู้ นี้คือ...สิ่งที่ผมไม่เข้าใจว่าทำไม ถึงไม่กล้าบอก ผมถามแฟนผมเเต่เขาก็ไม่บอกว่าทำไม..เเต่บอกเเค่ว่า เขาจะตีตัวออกห่างเอง...ละขอผมเรื่องนี้ ซึ่งโอเคเห็นเเกที่ว่า ผมเคยเห็นใจผู้ชายคนนี้เรื่องความรัก เเต่ผมก็บอกแฟนผมว่า บอกไปเลยไม่ดีกว่าหรอ เเต่ก็พูดไม่ได้ ทะเลาะกันอีกเฮ้อ จะวันนั้นถึงวันนี้ ได้ 4 วันละครับ ซึ่งผม เห็นเขาก็ยังคุย กันเหมือนเดิม ทักคุยๆ กันเหมือนเดิม ตอบทุกคำถาม ซึ่ง เเฟนผมก็ไม่ได้ลบเเชททิ้งนะ ผมเช็คตลอด ผมเลยบอกว่าสิ่งที่ บอกว่า จะตีตัวออกห่างอะ มันไม่ใช่เเบบนี้เลย เเต่เเฟน ผมบอก ต้องค่อยๆ เเต่ผมมองไม่เห็น ว่ามันเริ่มจะตีตัวออกห่างเลยสักนิด เเต่ก็ยังกล้าให้ผมอ่าน หรือ เขาคิดว่าสิ่งที่ทำอยู่นั้นเขาคิดว่าตีตัวออกห่างจริงๆ หรือ ผมโงคิดอยู่คนเดียวว่า ถ้าเขาทักมาเราก็ตอบบ้างนิดหน่อย อย่าชวนคุยเหมือนอย่างที่เคย ลืมตอบบ้าง ถามมาค่อยตอบ เเบบนี้ไม่ใช่หรือ ที่ผมเข้าใจ.. เเต่เขา ทำตรงกันข้ามหมดเลย...
.
.
. ผมขอเเค่ถ้าอ่านเเล้วพอเข้าใจบ้าง
ให้คนที่เม้น อธิบายจะสั้นหรือยาวก็ได้ครับ อถิบายคำว่า #พยายามตีตัวออกห่างให้ผมที
ผมอยากให้เเฟน ผมได้อ่านความคิดเห็นของคนอื่น บ้างครับเพราะคำพูด ของผมมันผิดไปทุกเรื่องเเล้ว..
ปล.คนที่อ่านละคิดว่าไม่เลิกไปเลยละ มันครั้งเเรกครับ ละคบกันมานาน เป็น 2-3 สร้างกันมานาน ละผมให้โอกาสเสมอละหวังว่าจะกลับมามีความสุขกันเหมือนเดิมละไม่ทิ้งเขาไป ครับ
ขอบคุณครับ...
จับได้ว่าเเฟน คุยกับคนอื่น เเล้วให้อภัยเเต่ขอไม่บอกอีกฝ่ายตรงๆ เเต่บอกเราว่าจะตีตัวออกห่าง..?
.
.
.
.(เข้าเรื่อง)
.
.
ถึงวันที่เกิดเรื่อง วันนั้นคือกินข้าวอยู่ ครับ กินด้วยกัน 3 คน เเม่ยาย เเฟนละผม
ผมกินข้าวเสร้จก่อน เลยเดินมานั้งเล่นตรงที่นอน ละเห็นเเชทไลน์คนนึงขึ้นมา มันเป็นคนที่ผมเคยถามละเทอให้คำตอบ ว่าเพื่อน ตอนนั้นผมไม่เอะใจ เเต่วันนี้ผมเลยได้เข้าไปอ่านซึ่ง ผมรู้ได้เลยว่า มันคือมือที่ 3 พออ่านไปอ่านมา จนได้รู้อีกเรื่องว่า ผู้ชายคนที่คุยกับเเฟน ผมเขาเคยคุยกันมาก่อนที่ผมจะคบ กับเเฟนผม ละตอนที่ผมคบกันเเรกๆ ผมก็ยังคุยละเป็นห่วงผมชายคนนี้ ด้วยที่ว่าเรื่องที่เเฟน ไม่สนใจเขาเเม่กะทั้งเขาอยู่วัด นอนวัดซึ่งเเฟนผมก็ได้บอกเขาว่าจะไปหาไปเยี่ยมละชวนผมไปด้วยตอนนั้น เเต่เเชทตอนนี้มันดูเหมือนว่าสิ่งที่เทอ ผอมหาผู้ชายคนนั้น มันไม่มีผมอยู่ในใจเสมอเเล้ว ซึ่งตัวผู้ชายคนนั้นก็ไม่รู้ว่า ผมทะเลาะกันมาช่วงนึง หรือ อะไร เเต่คิดได้เเค่ว่า ผมกับแฟนเลิกกันเเล้วมั้ง พอเครียกันจบ ผมใจเย้นมากครับเเต่ข้างในมันร้อนจนเเทบจะไม่ไหว เเต่ตัวเเฟนผมกลับว่าผม ว่าเรื่องเเค่นี้ทำเป็นเรื่องใหญ่ไปได้ เเต่ผมกลับมองว่า มันเรื่องใหญ่มากๆเลยเเต่ผมใจเย็นสุดๆ แหละตกลง เครียกันเเรก เทอก็ไม่ยอมรับ เเค่บอกคุย เล่นไม่ได้คิดอะไร จนยอมรับว่าคุยกันจริง เพราะ ผมเล่นเกม ซึ่งไม่ได้เป็นตลอดเเค่ช่วงนี้
ละผมก็บอกให้เเฟนผม
บอกเขาไปซะว่า บอกตรงๆว่ายังคบกับผม อยู่นะ ที่คุยกันเเค่ตัวเทอเองทะเลาะกับผมอยู่ บอกเเบบที่เทอบอกผม เเต่เทอไม่ยอมพูดเเบบนั้น เพราะอะไรไม่รู้ นี้คือ...สิ่งที่ผมไม่เข้าใจว่าทำไม ถึงไม่กล้าบอก ผมถามแฟนผมเเต่เขาก็ไม่บอกว่าทำไม..เเต่บอกเเค่ว่า เขาจะตีตัวออกห่างเอง...ละขอผมเรื่องนี้ ซึ่งโอเคเห็นเเกที่ว่า ผมเคยเห็นใจผู้ชายคนนี้เรื่องความรัก เเต่ผมก็บอกแฟนผมว่า บอกไปเลยไม่ดีกว่าหรอ เเต่ก็พูดไม่ได้ ทะเลาะกันอีกเฮ้อ จะวันนั้นถึงวันนี้ ได้ 4 วันละครับ ซึ่งผม เห็นเขาก็ยังคุย กันเหมือนเดิม ทักคุยๆ กันเหมือนเดิม ตอบทุกคำถาม ซึ่ง เเฟนผมก็ไม่ได้ลบเเชททิ้งนะ ผมเช็คตลอด ผมเลยบอกว่าสิ่งที่ บอกว่า จะตีตัวออกห่างอะ มันไม่ใช่เเบบนี้เลย เเต่เเฟน ผมบอก ต้องค่อยๆ เเต่ผมมองไม่เห็น ว่ามันเริ่มจะตีตัวออกห่างเลยสักนิด เเต่ก็ยังกล้าให้ผมอ่าน หรือ เขาคิดว่าสิ่งที่ทำอยู่นั้นเขาคิดว่าตีตัวออกห่างจริงๆ หรือ ผมโงคิดอยู่คนเดียวว่า ถ้าเขาทักมาเราก็ตอบบ้างนิดหน่อย อย่าชวนคุยเหมือนอย่างที่เคย ลืมตอบบ้าง ถามมาค่อยตอบ เเบบนี้ไม่ใช่หรือ ที่ผมเข้าใจ.. เเต่เขา ทำตรงกันข้ามหมดเลย...
.
.
. ผมขอเเค่ถ้าอ่านเเล้วพอเข้าใจบ้าง
ให้คนที่เม้น อธิบายจะสั้นหรือยาวก็ได้ครับ อถิบายคำว่า #พยายามตีตัวออกห่างให้ผมที
ผมอยากให้เเฟน ผมได้อ่านความคิดเห็นของคนอื่น บ้างครับเพราะคำพูด ของผมมันผิดไปทุกเรื่องเเล้ว..
ปล.คนที่อ่านละคิดว่าไม่เลิกไปเลยละ มันครั้งเเรกครับ ละคบกันมานาน เป็น 2-3 สร้างกันมานาน ละผมให้โอกาสเสมอละหวังว่าจะกลับมามีความสุขกันเหมือนเดิมละไม่ทิ้งเขาไป ครับ
ขอบคุณครับ...