เริ่มเรื่องเลยนะคะ เรามีแฟน แฟนเรากับเรานั้นต่างกันอยู่ค่ะ ฐานะทางบ้านแฟนก็มีฐานะที่รวยเลย แฟนเราเรียนนานาชาติ แห่งหนึ่ง ส่วนเราทางบ้านก็พอมีพอกิน เรียนโรงเรียนรัฐบาลทั่วๆไป แฟนเราอยู่กรุงเทพ เราอยู่ตจด. เราคบกันได้แค่โทร คอลคุยกันแค่นั้น เพราะว่าเราไม่เคยเจอกันเลยสักครั้ง แต่เรามีความรู้สึกที่ดีต่อกันมาก...เรื่องเกิดจากว่าเราไม่ได้เจอกันนิแหละค่ะ
คือทางบ้านแฟนก็ห่วงลูกเขามากๆเลย และทางบ้านก็ค่อนข้างจะดุอยู่นะคะ เอาแต่บังคับแฟนเราให้เราเรียน หลังจากเลิกเรียน3โมงเย็นของแฟนเรา แฟนเราก็ต้องเรียนพิเศษถึง2ทุ่ม และมีที่บ้านของเขาไม่ให้ความส่วนตัวเลยขนาดห้องนอนของเขานั้นยังไม่ให้ล็อคเลย เราจะได้โทรคุยกันนั้นก็ตั้งแต่4ทุ่ม ขึ้นไปก็ต้องรอให้แม่เขานอนหลับ แล้วเราจะโทรหากัน แฟนเราก็บ่นว่าเหนื่อย เหนื่อยทุกวันกับการเรียนของเขา ละได้แต่พูดว่าอยากอยู่กับเรา มันคงจะดีถ้าเราได้กอดกัน แม่เขาค่อนข้างจะห่วงลูกชายมากๆเลยค่ะ ละแฟนเรามีพี่ชาย ซึ้งพี่ชายเขานั้นจะค่อยแต่แกล้งเขาตลอดเวลา จนตอนที่เราคุยกันแรก พี่ชายของเขานั้นก็ไปบอกเพื่อนในห้องว่าคุยกับเรา เพื่อนในห้องของเขาก็พูดว่าคุยกันไปได้ไงต้องหลายชั่วโมง ละมีเพื่อนคนนึงเขาพูดว่าเราในทางไม่ดี แต่แฟนเราก็ไม่แคร์ แต่ด้วยที่แฟนเราเคยพูดครั้งนึงว่า ในวันเกิดของเพื่อนทุกๆคนเขาซื้อของขวัญให้เพื่อนเขาทุกคนแต่พอกลับวันเกิดเขา เขาไม่ได้อะไรเลย และเขาเคยบอกว่าเกลียจมากเลย แต่แฟนเขาก็ได้แต่บอกว่าไม่ต้องแคร์หรอกนะ เราว่าเธอไม่ได้แย่เหมือนที่เขาพูด ส่วนทางบ้านเราก็ค่อนข้างจะห่วงเราเหมือนกัน แทบไม่ให้เราออกจากบ้านไปไหนเลย ได้แต่อยู่ในบ้านทุกๆวัน ขนาดงานกลุ่มหรือเที่ยวต่างๆกับเพื่อน เราไม่มีโอกาสนั่นเลย เรา2คนอยากเจอกันค่ะแต่เราไม่มีโอกาสเลย เราไม่รู้จะทำยังไงดีแล้วค่ะ เราอยากใช้ชีวิตแฟนในสมัยเรียนกันด้วย อยากใช้ชีวิตวัยรุ่นของเราด้วยกันค่ะ และเรา2คนก็รู้สึกอัดอึดกับครอบครัวตัวเองมากๆเลยค่ะ
เรียกมันว่าความรักดีหรือมั้ย
คือทางบ้านแฟนก็ห่วงลูกเขามากๆเลย และทางบ้านก็ค่อนข้างจะดุอยู่นะคะ เอาแต่บังคับแฟนเราให้เราเรียน หลังจากเลิกเรียน3โมงเย็นของแฟนเรา แฟนเราก็ต้องเรียนพิเศษถึง2ทุ่ม และมีที่บ้านของเขาไม่ให้ความส่วนตัวเลยขนาดห้องนอนของเขานั้นยังไม่ให้ล็อคเลย เราจะได้โทรคุยกันนั้นก็ตั้งแต่4ทุ่ม ขึ้นไปก็ต้องรอให้แม่เขานอนหลับ แล้วเราจะโทรหากัน แฟนเราก็บ่นว่าเหนื่อย เหนื่อยทุกวันกับการเรียนของเขา ละได้แต่พูดว่าอยากอยู่กับเรา มันคงจะดีถ้าเราได้กอดกัน แม่เขาค่อนข้างจะห่วงลูกชายมากๆเลยค่ะ ละแฟนเรามีพี่ชาย ซึ้งพี่ชายเขานั้นจะค่อยแต่แกล้งเขาตลอดเวลา จนตอนที่เราคุยกันแรก พี่ชายของเขานั้นก็ไปบอกเพื่อนในห้องว่าคุยกับเรา เพื่อนในห้องของเขาก็พูดว่าคุยกันไปได้ไงต้องหลายชั่วโมง ละมีเพื่อนคนนึงเขาพูดว่าเราในทางไม่ดี แต่แฟนเราก็ไม่แคร์ แต่ด้วยที่แฟนเราเคยพูดครั้งนึงว่า ในวันเกิดของเพื่อนทุกๆคนเขาซื้อของขวัญให้เพื่อนเขาทุกคนแต่พอกลับวันเกิดเขา เขาไม่ได้อะไรเลย และเขาเคยบอกว่าเกลียจมากเลย แต่แฟนเขาก็ได้แต่บอกว่าไม่ต้องแคร์หรอกนะ เราว่าเธอไม่ได้แย่เหมือนที่เขาพูด ส่วนทางบ้านเราก็ค่อนข้างจะห่วงเราเหมือนกัน แทบไม่ให้เราออกจากบ้านไปไหนเลย ได้แต่อยู่ในบ้านทุกๆวัน ขนาดงานกลุ่มหรือเที่ยวต่างๆกับเพื่อน เราไม่มีโอกาสนั่นเลย เรา2คนอยากเจอกันค่ะแต่เราไม่มีโอกาสเลย เราไม่รู้จะทำยังไงดีแล้วค่ะ เราอยากใช้ชีวิตแฟนในสมัยเรียนกันด้วย อยากใช้ชีวิตวัยรุ่นของเราด้วยกันค่ะ และเรา2คนก็รู้สึกอัดอึดกับครอบครัวตัวเองมากๆเลยค่ะ