เรากับเขาใครคือคนที่ผิดหรอ?

เรื่องมีอยู่ว่าวันหนึ่งเขาคนนั้นนามสมมุติว่า (ตา) นะส่วนเรา (แอม)
วันหนึ่งตาเนี่ยโทรมาหาฟ้าแล้วบอกว่า
ตา:ฟ้าวันนี้ตากับยายไปโรงบาลมาเป็นไงบ้าง
ฟ้า:ไม่รู้ พึ่งกลับมาจากงาน
ตา:เอ้า! ทำไมไม่รู้จักถามว่าท่านเป็นอะไรไหม
ฟ้า:ตายายไม่ได้เป็นไรแค่ไปเอายาที่หมอนัดเฉยๆ
ตา:แล้วทำไมไม่รู้จักถาม (แล้วบ่นๆๆๆๆ)
ฟ้า:เงียบ
ตา:แล้วได้ดูเเลตายายไหม
ฟ้า:อือ
ตา:เงียบ (เงียบแบบไม่พูดอะไรเลย)
ฟ้าเราก็ไม่รู้จะตอบอะไรเราก็เงียบ)
ตา:ทำไมไม่ตอบว่าดูแลตายายไหม
ฟ้า:ดูแลอยู่(พูดแบบเร็วๆ) |คือนิสัยเราพูดเร็วอยู่เเล้ว|
ตา:ห๊ะ!อะไรนะ
ฟ้า:โอ๊ย!
ตา:น่ะ!พอกูถามว่าดูแลตายายไหมก็ไม่ตอบ!
ฟ้า:กูบอกไปแล้วไงว่าดูเเลอยู่
ตาเงียบ)
ฟ้าเงียบ)
ตา:เออ!กูไม่มีอะไรจะพูดกับละ กูถามว่าดูเเลตายสนไหมก็ไม่ตอบ เอาแต่เงียบ กูแค่อยากรู้ว่าดูแลอะไรบ้างก็เงียบ กูไม่อยากรู้ละ

คือสรุปเราผิดไหม? คือตอนนั้นเราไม่เข้าใจว่าเราต้องพูดอะไร คือเขาถามแค่ว่าได้ดูเเลไหมแล้วเงียบ เราก็ไม่เข้าใจว่าต้องบอกเขาว่าดูแลอะไรยังไงบ้าง เพราะเขาแค่ถามว่าดูแลไหมแล้วก็เงียบ

เรามาคิดเรื่องนี้สรุปเราผิดไหม?