ว่าด้วยเรื่องความรักแล้วมันมักสวยงามเสมอครับ ไม่ว่าจะเป็นความรักแบบไหน และความรักก็มักไม่สวยงามหากสองคนทำให้มันไม่สวยงาม ฉะนั้นแล้วความรักมันเกิดขึ้นด้วยคนสองคนที่เรียนรู้วิธีการอยู่ด้วยกัน (ร่ายซะนาน เข้าเรื่องเลยครับ)
ปัจจุบันผม อายุ 33 ปี เป็นชายรักชาย ส่วนแฟนผม อายุ 43 ปี เราห่างกัน 10 ปี ท้าวความไปเมื่อ 10 ปี ที่แล้ว ตอนนั้นผมได้ใช้ชีวิต อยู่ที่กรุงเทพ ทำงานสายการบินสายการบินนึง และได้เจอผู้ชายคนนึงซึ่งตอนนั้นผม อายุ23 เขาอายุ33 เราก็ทำความรู้จักกันมาและใช้ชีวิตเรียนรู้ปกติเหมือนคู้รักทั่วๆ ไป อาจจะต่างกับคู่อื่นที่เราเป็นชายรักชาย ระยะเวลาที่คบกันมันไวมาก 10 ปี ผ่านไป นี่มัน 10 ปีแล้วหรือที่เราคบกัน ตลอดระยะเวลาที่รักกัน เราต่างคนต่างทำหน้าที่บทบาทของตัวเองไม่มีตกบกพร่อง อาจจะมีช่วงงานยุ่ง ก็พยายามบาลานน์ชีวิตให้ลงตัว และปรับความเข้าใจกันเสมอมา ตลอดระยะเวลาที่รักกัน 10 ปีกว่า เราทะเลาะกันเล็กน้อยประมาณ 4 ครั้ง แค่น้อยกัน หรือ ไม่เข้าใจอะไรนิดหนอ่ย ไม่เคยมีการบอกเลิก หรือไม่เคยมีมือที่สามเข้ามาในชีวิต
ช่วง 1-3 ปีแรก
ช่วงนี้คือช่วงแห่งการเรียนรู้ของนิสัยกันและกันครับ และใช้ชีวิตแบบเข้าใจปรับสิ่งต่างๆ เพื่อให้เข้ากัน
ช่วง ปีที่ 4-6
ช่วงนี้ก็เริ่มรู้แล้วว่าคนนี้แหละใช่ คือคนที่เราสามารถอยู่ด้วยและมีความสุข เพราะตลอดระยะเวลา 1- 6 ปีที่ผ่านมาเราไม่เคยเบื่อ หรือ ไม่เคยคิดที่จะมีใครเลยนอกจากเขา อาจจะมีบ้างขำๆ แต่เราระลึกเสมอครับว่าเขาคือคนที่สำคัญที่สุด
ช่วงปี ที่ 6-8
เริ่มมีการทำธุระกิจร่วมกัน เขาทำธุระกิจ เราทำงานบริษัท เขาก็พยายามดึงเราไปช่วยงาน และได้เรียนรู้ชีวิตอีกด้านนึง ที่เราไม่เคยรู้มาก่อนว่าเขาต้องเจออะไรบ้างในแต่ละวัน เอออ-...............ก็เรียนีรู้กันไป
ช่วงปีที่ 8 - 10
เห้ยตอนนี้เขาก็ 43 เรา33 เห้ยยยย 10 ปี ไวจัง เราก็เริ่มพูดถึงการมีลูกเพื่อสืบทอดธุระกิจของเรา เราคิดเสมอว่า เรามีไม่ใช่เพื่อให้ลูกมาดูแลเรายามแก่ แต่เรามีเพื่ออยากให้มีคนมาสืบทอดธุระกิจของเรา หรือสิ่งต่างๆ ที่เราทำไว้
ช่วงปีที่ 11 คือปีนี้
เราเริ่มกระบวนการ
เริ่มจากฝ่ายแฟนอายุ 43 เขาได้เพื่อนเขาที่ไม่มีสามี แต่อยากมีลูกเช่น ก็เลยตกลงกันว่าจะทำลูก ด้วยการทำ Icsi เขาตกลงกันและเราก็รับทราบถึงกระบวนการทำ แต่ปัญหามันเกิดขึ้นภายหลังก็คือ ผู้หญิงที่ทำด้วยเขาไม่ทราบว่าแฟนผมเป็นเกย์ และแฟนผมก็ไม่ชัดเจนตั้งแต่แรกว่า ทำแล้วแบ่งลูกกันคนละคน เคสนี้แฟนผมจดทะเบียนกับเพื่อน ฝ่ายหญิงไม่มีไข่แต่สามารถอุ้มท้องได้ โดยการขอไข่บริจาคมาผสมกับเชื้อของแฝดผม ทำการปฎิสนธิข้างนอกแล้วไปใส่ในผนังมดลูกของฝ่ายหญิงที่จดทะเบียน ตกลงใส่ผู้ชายสองคน และติดทั้งสองคน เวลาผ่านไป 2 เดือน ช่วงนั้นแฝดก็ติดและระยะปลอดภัย ผลปรากฏว่าฝ่ายหญิงพูดเปรยๆ ว่ายังไงเด็กต้องอยุ๋บ้านฝ่ายหญิงเท่านั้น อ้าววววววว งง ดิทีนี้ ในระหว่างที่แฟนผมทำเคสที่บอกไปข้างต้น ผมก็ได้จดทะเบียนสมรสกับผู้หญิงว่าที่แม่ของลูก เพราะ ผมก็จะทำลูกด้วย แล้วเราก็ตกลงกันว่าเราจะเอาลูกมาอยู่ด้วยกันและเลี้ยงลูกไปด้วยกัน ช่วงนั้นก็เกิดปัญหาเพราะจะหาทางออกยังไงในเมื่อเด็กแฝดที่อยู่ในท้องฝ่ายยหญิง ฝ่ายหญิงกกลับไม่ให้ ทั้งๆ ที่ เชื้อเป็นของแฟนผม ไข่ก็ไม่ใช่ของฝ่ายหญิง เพราะเป็นไข่ที่บริจาค แต่ผมก็เข้ามใจว่าเขาเป็นคนอุ้มท้อง บวกกับเขาอยากมีลูกมาก เพราะไม่เคยมีลูกมาก่อน เขาก็ 40 ปี แล้ว ผมก็มาตกลงกับแฟนเพื่อหาทางออก สรุปได้ว่า ยังไงฝ่ายหญิงยังไงก็ไม่ให้เด็กแฝดในท้อง ที่พีคไปกว่านั้น แฝดที่บอกได้แตกตัวออกเป็นแฝดสาม ฟังอีกครั้งครับ *แฝดสาม* แฟนผมเลยหาทางออกทุกทาง แต่ยังไงฝ่ายหญิงก็ไม่ยอมที่จะแบ่งเด็กมาให้แฟนผม เขาจะเอาเด็กแฝดสามไว้ทั้งหมด สรุปสุดท้ายแฟนผมก็หย่ากับผู้หญิงคนนั้น และหาแม่อุ่มใหม่ โดยจดทะเบียนถูกต้องตามกฎหมาย ตอนนี้ ท้องใหม่ของแฟนกำลังดำเนินการผสมตัวอ่อนภายนอก และจะใส่ตัวอ่อนปลายเดือน ตค นี้
ในส่วนของผมด้วยความที่ผม อายุ 33 ปี และฝ่าย หญิงเป็นลูกครึ่งคู่ผมทั้งสองแข็งแรง ทั้งเชื้อและไข่ เลยใช้วิธีการฉีดเชื้อ ในส่วนของคู่ผมผลของการทำการฉีดเชื้อ ผลจะออก 10-12 ตค นี้ ว่าน้องจะมาหรือเปล่า
*******ยังไงผมจะมาอัพเดทเรื่องราวนะครับ
*****ความรักของผมอาจจะดูแล้ว งงๆ ครับ แต่ผมมั่นใจสิ่งที่ผมทำขึ้นมานั้นมันออกมาจากความรัก และผมพร้อมที่จะดูแลเขาอย่างเต็มที่
ผมจะทำให้ทุกคนรู้ว่ารักแท้มีอยู่ในหมู่เพศเดียวกัน**
เมื่อมีตัวน้อยออกมา ระหว่างความรักของชายรักชาย
ปัจจุบันผม อายุ 33 ปี เป็นชายรักชาย ส่วนแฟนผม อายุ 43 ปี เราห่างกัน 10 ปี ท้าวความไปเมื่อ 10 ปี ที่แล้ว ตอนนั้นผมได้ใช้ชีวิต อยู่ที่กรุงเทพ ทำงานสายการบินสายการบินนึง และได้เจอผู้ชายคนนึงซึ่งตอนนั้นผม อายุ23 เขาอายุ33 เราก็ทำความรู้จักกันมาและใช้ชีวิตเรียนรู้ปกติเหมือนคู้รักทั่วๆ ไป อาจจะต่างกับคู่อื่นที่เราเป็นชายรักชาย ระยะเวลาที่คบกันมันไวมาก 10 ปี ผ่านไป นี่มัน 10 ปีแล้วหรือที่เราคบกัน ตลอดระยะเวลาที่รักกัน เราต่างคนต่างทำหน้าที่บทบาทของตัวเองไม่มีตกบกพร่อง อาจจะมีช่วงงานยุ่ง ก็พยายามบาลานน์ชีวิตให้ลงตัว และปรับความเข้าใจกันเสมอมา ตลอดระยะเวลาที่รักกัน 10 ปีกว่า เราทะเลาะกันเล็กน้อยประมาณ 4 ครั้ง แค่น้อยกัน หรือ ไม่เข้าใจอะไรนิดหนอ่ย ไม่เคยมีการบอกเลิก หรือไม่เคยมีมือที่สามเข้ามาในชีวิต
ช่วง 1-3 ปีแรก
ช่วงนี้คือช่วงแห่งการเรียนรู้ของนิสัยกันและกันครับ และใช้ชีวิตแบบเข้าใจปรับสิ่งต่างๆ เพื่อให้เข้ากัน
ช่วง ปีที่ 4-6
ช่วงนี้ก็เริ่มรู้แล้วว่าคนนี้แหละใช่ คือคนที่เราสามารถอยู่ด้วยและมีความสุข เพราะตลอดระยะเวลา 1- 6 ปีที่ผ่านมาเราไม่เคยเบื่อ หรือ ไม่เคยคิดที่จะมีใครเลยนอกจากเขา อาจจะมีบ้างขำๆ แต่เราระลึกเสมอครับว่าเขาคือคนที่สำคัญที่สุด
ช่วงปี ที่ 6-8
เริ่มมีการทำธุระกิจร่วมกัน เขาทำธุระกิจ เราทำงานบริษัท เขาก็พยายามดึงเราไปช่วยงาน และได้เรียนรู้ชีวิตอีกด้านนึง ที่เราไม่เคยรู้มาก่อนว่าเขาต้องเจออะไรบ้างในแต่ละวัน เอออ-...............ก็เรียนีรู้กันไป
ช่วงปีที่ 8 - 10
เห้ยตอนนี้เขาก็ 43 เรา33 เห้ยยยย 10 ปี ไวจัง เราก็เริ่มพูดถึงการมีลูกเพื่อสืบทอดธุระกิจของเรา เราคิดเสมอว่า เรามีไม่ใช่เพื่อให้ลูกมาดูแลเรายามแก่ แต่เรามีเพื่ออยากให้มีคนมาสืบทอดธุระกิจของเรา หรือสิ่งต่างๆ ที่เราทำไว้
ช่วงปีที่ 11 คือปีนี้
เราเริ่มกระบวนการ
เริ่มจากฝ่ายแฟนอายุ 43 เขาได้เพื่อนเขาที่ไม่มีสามี แต่อยากมีลูกเช่น ก็เลยตกลงกันว่าจะทำลูก ด้วยการทำ Icsi เขาตกลงกันและเราก็รับทราบถึงกระบวนการทำ แต่ปัญหามันเกิดขึ้นภายหลังก็คือ ผู้หญิงที่ทำด้วยเขาไม่ทราบว่าแฟนผมเป็นเกย์ และแฟนผมก็ไม่ชัดเจนตั้งแต่แรกว่า ทำแล้วแบ่งลูกกันคนละคน เคสนี้แฟนผมจดทะเบียนกับเพื่อน ฝ่ายหญิงไม่มีไข่แต่สามารถอุ้มท้องได้ โดยการขอไข่บริจาคมาผสมกับเชื้อของแฝดผม ทำการปฎิสนธิข้างนอกแล้วไปใส่ในผนังมดลูกของฝ่ายหญิงที่จดทะเบียน ตกลงใส่ผู้ชายสองคน และติดทั้งสองคน เวลาผ่านไป 2 เดือน ช่วงนั้นแฝดก็ติดและระยะปลอดภัย ผลปรากฏว่าฝ่ายหญิงพูดเปรยๆ ว่ายังไงเด็กต้องอยุ๋บ้านฝ่ายหญิงเท่านั้น อ้าววววววว งง ดิทีนี้ ในระหว่างที่แฟนผมทำเคสที่บอกไปข้างต้น ผมก็ได้จดทะเบียนสมรสกับผู้หญิงว่าที่แม่ของลูก เพราะ ผมก็จะทำลูกด้วย แล้วเราก็ตกลงกันว่าเราจะเอาลูกมาอยู่ด้วยกันและเลี้ยงลูกไปด้วยกัน ช่วงนั้นก็เกิดปัญหาเพราะจะหาทางออกยังไงในเมื่อเด็กแฝดที่อยู่ในท้องฝ่ายยหญิง ฝ่ายหญิงกกลับไม่ให้ ทั้งๆ ที่ เชื้อเป็นของแฟนผม ไข่ก็ไม่ใช่ของฝ่ายหญิง เพราะเป็นไข่ที่บริจาค แต่ผมก็เข้ามใจว่าเขาเป็นคนอุ้มท้อง บวกกับเขาอยากมีลูกมาก เพราะไม่เคยมีลูกมาก่อน เขาก็ 40 ปี แล้ว ผมก็มาตกลงกับแฟนเพื่อหาทางออก สรุปได้ว่า ยังไงฝ่ายหญิงยังไงก็ไม่ให้เด็กแฝดในท้อง ที่พีคไปกว่านั้น แฝดที่บอกได้แตกตัวออกเป็นแฝดสาม ฟังอีกครั้งครับ *แฝดสาม* แฟนผมเลยหาทางออกทุกทาง แต่ยังไงฝ่ายหญิงก็ไม่ยอมที่จะแบ่งเด็กมาให้แฟนผม เขาจะเอาเด็กแฝดสามไว้ทั้งหมด สรุปสุดท้ายแฟนผมก็หย่ากับผู้หญิงคนนั้น และหาแม่อุ่มใหม่ โดยจดทะเบียนถูกต้องตามกฎหมาย ตอนนี้ ท้องใหม่ของแฟนกำลังดำเนินการผสมตัวอ่อนภายนอก และจะใส่ตัวอ่อนปลายเดือน ตค นี้
ในส่วนของผมด้วยความที่ผม อายุ 33 ปี และฝ่าย หญิงเป็นลูกครึ่งคู่ผมทั้งสองแข็งแรง ทั้งเชื้อและไข่ เลยใช้วิธีการฉีดเชื้อ ในส่วนของคู่ผมผลของการทำการฉีดเชื้อ ผลจะออก 10-12 ตค นี้ ว่าน้องจะมาหรือเปล่า
*******ยังไงผมจะมาอัพเดทเรื่องราวนะครับ
*****ความรักของผมอาจจะดูแล้ว งงๆ ครับ แต่ผมมั่นใจสิ่งที่ผมทำขึ้นมานั้นมันออกมาจากความรัก และผมพร้อมที่จะดูแลเขาอย่างเต็มที่
ผมจะทำให้ทุกคนรู้ว่ารักแท้มีอยู่ในหมู่เพศเดียวกัน**