พ่อเราเสียมาได้ประมาณปีกว่าๆแล้วค่ะ ช่วงท่านเสียเดือนแรกเราแอบร้องไห้คนเดียวแทบทุกคืน จะหลับตาลงก็เห็นแต่หน้าท่าน
จนผ่านมาหลายเดือนเข้าก็ดีขึ้นบ้าง แต่เวลาคิดถึงก็ยังอดร้องไห้ไม่ได้เลยค่ะ ช่วงที่ท่านป่วยหนักๆ บางทีเราเหนื่อย เราก็จะมีอาการหงุดหงิดใส่ มันเลยกลายเป็นความรู้สึกผิดในใจมาตลอด ว่าทำไมไม่ดูแลพ่อให้ดีกว่านี้ ทั้งคิดถึงทั้งอยากกลับไปแก้ไขอะไรหลาย ๆอย่างแต่รู้ว่าทำไม่ได้
เราควรทำยังไงดีคะถึงจะหลุดออกจากความรู้สึกแบบนี้สักที
คิดถึงพ่อที่เสียไปแล้วค่ะ จะปลดล็อกความรู้สึกตัวเองยังไงดี
จนผ่านมาหลายเดือนเข้าก็ดีขึ้นบ้าง แต่เวลาคิดถึงก็ยังอดร้องไห้ไม่ได้เลยค่ะ ช่วงที่ท่านป่วยหนักๆ บางทีเราเหนื่อย เราก็จะมีอาการหงุดหงิดใส่ มันเลยกลายเป็นความรู้สึกผิดในใจมาตลอด ว่าทำไมไม่ดูแลพ่อให้ดีกว่านี้ ทั้งคิดถึงทั้งอยากกลับไปแก้ไขอะไรหลาย ๆอย่างแต่รู้ว่าทำไม่ได้
เราควรทำยังไงดีคะถึงจะหลุดออกจากความรู้สึกแบบนี้สักที