พ่อแม่หรือคนในครอบครัวใคร ยังคิดว่าเราเป็นเด็กไหมคะ?

สวัสดีค่ะ ก่อนอื่นเราต้องบอกก่อนเลยว่าเราเป็นลูกคนเดียว ที่บ้านอยู่กันเป็นครอบครัวใหญ่ พ่อกับแม่แยกทางกันอยู่ ตอนเด็กเราถูกเรียกมาด้วยยายและป้าๆ แม่ทำงานอยู่ต่างจังหวัดเจอกันก็นานๆที ปีสองปีหรืออาจนานกว่านั้น จะเจอกันที ตอนเด็กๆเราเคยคิดว่าถ้าเราโตเป็นผู้ใหญ่มีงานทำ เราจะไปเที่ยวไหนกับใคร ก็คงจะไปได้ แต่ตอนนี้มันกลับไม่ใช่ เราจะไปเที่ยวไหนกับเพื่อน ครอบครัวก็จะคอยห้ามเสมอ ขนาดเพื่อนที่โตมาด้วยกันข้างบ้านกันยังห้าม ยิ่งตอนนี้แม่เรากลับมาอยู่ด้วยในช่วงโควิด ยิ่งไปใหญ่ เราเลิกงานแม่ก็โทรตามกลับบ้านเลย ไปเที่ยวทริปกับพี่ที่ทำงาน แม่ก็จะห้ามไม่อยากให้ไป แม่เราเป็นคนโมโหร้าย บ้างครั้งเราก็เคยคิดอยากออกไปอยู่คนเดียว หรือบ้างครั้งเคยคิดสั้นก็มี แต่ก็ไม่ได้ทำจริงๆ แม่คอยห้ามนู้นห้ามนี้จนเราอึดอัด พอคุยกันเราบอกเหตุผลอะไรไป แม่ก็จะบอกว่าเราเถียง ทั้งๆที่กำลังอธิบายให้เข้าใจ  จนบ้างครั้งเราไม่อยากที่จะเข้าบ้านเลยด้วยซ้ำ
 ปล.แม่เราอายุ49
ใครเคยเป็นหรือพอจะแนะนำแนวทางที่ดีๆให้ได้บ้างไหมคะ 
#ขอบคุณสำหรับคำตอบล่วงหน้านะคะ