เริ่มเรื่องเลยได้ไปเจอกับผู้ชายคนนึง (ตัวเราเองมีลูก1คนอายุ3ขวบ)ส่วนเราอายุ25
เราเจอกับผู้ชายคนนึงรู้แค่ว่าเขาทำงานอะไรอายุเท่าไหร่ บ้านอยู่แถวไหนเขาก็ขอไลน์เราไป เราพอจะดูออกว่าเขาจะขอไลน์เราก็ให้ไป ในใจไม่ได้คิดอะไรมาก (แต่ปกติไม่ได้ให้ไลน์ใครง่ายๆนะคะเหมือนว่าเราจะเปิดใจให้ใครสักคนคิดหนักมากๆด้วยลูกส่วนนึงแต่กับคนนี้ไม่รู้ทำไมถึงกล้าให้) ก็คุยๆกันไปตั้งแต่ต้นคือเขาไม่ได้มาแนวจีบเลย มาแนวแบบคุยกันทำความรู้จักไม่มีหยอดหรืออะไรเกินเลย คุยกันหลักๆก็มีว่ากินข้าวยังทำไรชอบกินอะไรชอบไปไหน ปนะมานนี้ในทุกๆวัน จนมีวันนึงเขามาแถวที่เราทำงาน ชวนออกมากินข้าว. โอเคเราไปแต่พอไปถึงหน้าร้านเขาบอกว่าจะเบื่อไหมมีแต่ผู้ใหญ่ (คือเขาไปรับเรามานะคะ) เราก็แบบโอเคด้วยความที่เราเข้ากับผู้ใหญ่ได้ดีโดยนิสัยจะโตกว่าอายุนิดนึง เราก็บอกไปไม่มีปัญหาแต่ว่าเราแต่ตัวไม่ค่อยเรียบร้อย วันนั้นใส่เสื้อแขนยาวเอวลอยนิดนึงกางเกงยีนขายาว เลยใส่เสื้อยีนพี่เขาคลุมไป พอไปถึงเราก็ไหว้ตามปกติ มีประมาน3-4คน พอเรานั้งทุกคนถามว่ากินอะไรเราเลยบอกหนูกินได้ทุกอย่างคะ หนูหันไปบอกพี่ผู้ชายว่าพี่สั่งมาหนูก็กินหมดแหละ เขาก็สั่งมา ทีนี้คำถามก็เริ่มทุกคนลุมถามหนูหนักหน่วงมาก เขาก็แซวว่าเป็นแฟนกันด้วยความที่เราไม่ได้เป็นอะไรกัน แล้วพี่เขาค่อนข้างจะโปรไฟล์ดี หนูเลยพูดอ้อนๆว่ายังไม่ได้เป็นแฟนกันสักหน่อย ก็พูดไปประมาน4-5รอบจนพี่เขาเอ่ยว่าเป็นพี่น้องกัน จนกลับแยกย้าย (พี่เขาบอกเป็นคนรู้จักแล้วพี่เขาก็โม้เรื่องหนูทำงานหลายที่ไปด้วยประมานว่าหนูขยันมาก)หนูมารู้จักเขาเยอะขึ้นก็วันนั้นว่าจบที่ไหนมาครอบครัวเขาเป็นยังไง รวมถึงรู้ว่าแฟนเก่าเขาเป็นพยาบาล แล้วก็ได้รู้ว่าเขาเป็นผู้ชายเรียบร้อยแบบพ่อแม่หวงมาก พอเวลาผ่านไปเขาถามหนูว่า หนูไม่คิดจะคุยกับใครจริงจังบ้างหรอถึงขั้นคบกัน หนูบอกหนูไม่พร้อม ด้วยงานที่ทำหนูทำงานกลางคืนถ้ามีแฟนคงทะเลาะกันแย่พี่เขาเอ่ยมาว่าถ้าคบกันก็คงอยากให้เลิกทำ หนูก็แบบคิดไรอยู่เจอกันแบบนี้เนี่ยนะ อีกอย่างยังไม่เห็นด้านไม่ดีของหนูเลยมันต้องใช้เวลา (ตอนนั้นเขายังไม่รู้อะไรเกี่ยวกับหนูเลยแม้กนะทั่งบ้าน) รู้แค่ว่าอยู่แถวไหน หลังจากนั้นเราก็ไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยขึ้น (พี่เขาเป็นวิศวะในโรงงานไปนั้นนี้บ่อยส่วนใหญ่หยุดเสาร์อาทิตย์บางทีก็มีงานด่วน)แต่เวลาไปทำงานเขาจะทักมาเป็นเวลาเช่นตื่นล่ะนะ กินข้าว ทำงานล่ะ เลิกงานล่ะ ถึงห้องล่ะ แล้วก็จะหายไปคือหลับคาโทรศัพท์ เป็นคนไม่ค่อยเล่นอะไรเลย (ไม่มีเฟสกันนะคะมีแต่ไลน์หนูก้ไม่ได้ขอถึงจะมีอยากรู้แต่ตัวเราก็ยังไม่พร้อม เลยนิ่งๆ) เวลาไปไหนมาไหนก็จะถ่ายรูปเก็บไว้ตลอด สุดท้ายก็มีสัมติงกันนะคะ แต่ตัวหนูปฏิเสธพี่เขาเวลาเขาบอกเขาชอบหนู เขาบอกเขาชอบเขาอยู่ด้วยล่ะสบายใจเขาอยากให้หนูอยู่กับเขาในทุกๆวัน แต่หนูบอกมันไม่ง่ายแบบนั้นหรอก หนูบอกไปว่าพี่ยังไม่รู้อะไรเกี่ยวกับหนูอีกเยอะ หนูบอกไปว่าหนูมีลูกหลายคนเลยเขาก้ถามว่าจริงป่ะเดี๋ยวช่วยเลี้ยง(เหมือนไม่เชื่อ)วันที่เจอกันก็คุยกันอีกเขาบอกอายุแค่นี้ไม่หน้ามีเยอะหนูบอกใช่หนูมีลูกคนเดียวพร้อมเปิดรูปให้ดูแล้วหนูก็บอกไปว่ารับได้ไม่ได้บอกมาเลยนะไม่ใช่อยู่ดีๆหายคุยกันตรงๆมาเลย รับได้ก็ได้รับไม่ได้ก็แค่เลิกคุยยังไงก็ลูกหนู แล้วก็บอกไว้ให้ลูกลูกหนูหนูเลี้ยงเองพูดเล่นไปงั้นแหละ แล้วอีกอย่างหนูจะไม่เอาใครมาแทนที่พ่อของลูกหนูนะ เพราะหนูจะไม่ให้เรียกใครว่าพ่อ ไม่อยากให้ลูกมีปม แล้วเราก็แยกย้ายพี่เขาก็บอกเขาโอเคเขาไม่ได้สนใจที่ผ่านมาแค่คุยกันแล้วสบายใจก็พอ ก็คงเป็นแบบนั้นมาเลื่อยๆ แล้วพี่เขาก็หายไปแบบหายไปเลย3วันก่อนหน้านั้นบอกไปงานที่ระยองหนูก็เป็นบ้าอยู่พัก (คือรู้ตัวล่ะว่าชอบเขาเลิกทำงานกลางคืนมีเขาคนเดียว)แต่ก็มีคนมาจีบอยู่เลื่อยๆมีช่อดอกไม้มาฝากตลอด เวลาได้อะไรมาเราบอกพี่เขาตลอดแต่ที่เราบอกเพราะเราบริสุทธืใจไม่อยากปิดบัง เขาก็จะบอกว่ามีคนจีบเยอะเหมือนกันนะเขาซื้อดอกไม้มาขนาดนี้ไม่มีใจชอบเขาบ้างหรอหนูบอกไปว่าไม่คะถ้าหนูมีแฟนหรือชอบใครหนูจะไม่วอกแวก (คือเหตุการณ์ก่อนหายไปนะคะ) มาต่อเขาหายไปใจหนูคิดวันที่4คงจะลบเพื่อนล่ะมันคงหายจริงๆโดนเทแล้ว แต่คำถามเต็มหัวว่าเพราะเราทำเหมือนไม่คิดอะไรหรือป่าว หรือเราปฏิเสธเขาบ่อยไป แต่อีกทางคือถ้ากูไม่ชอบกูจะให้เอาทำไมว่ะ ร้องไห้เสียใจ แล้วพี่เขาก็โพล่มาพร้อมบอกว่าเขาไปเจอแฟนเขาที่โรงงานเรานี้งงชิบ โลกกลมเนาะ เขาบอกแฟนเป็นพยาบาลก็ได้คุยกัน พี่เขาบอกว่าบอกแฟนเก่าไปแล้วว่ามีคนคุยใหม่แล้ว แฟนเก่าขอดูแบบไม่เชื่อพี่แกเลยเปิดแชทให้ดู ทีนี้มันบล็อคหนู พี่เขาหาไลน์ไม่เจอแล้วก็หาวิธีปลดบล็อคเจอเลยทักมา (ในหัวหนูคือไม่เชื่อเลย3วัน3วันเลยนะ)หนูเลยพิมกลับไปว่าถ้าพี่จะกลับไปคบกันก็ไม่แปลกแค่บอกหนูมา แต่หนูเสียใจนะที่พี่หายไปไม่บอกอะไรสักคำ ขอให้บอกหนูตรงๆได้ไหม หนูไม่เคยงองแงเลยแค่พี่บอกว่าทำงาน พี่เขาบอกว่าพี่ผิดเองที่ทำให้หนูเป็นแบบนี้ เขาบอกว่าเขาไม่ได้กลับไปคบกัน แล้วพี่เขาก็นัดจะมารับหนูไปกินข้าว แต่พอถึงเวลานั้นบอกมีงานด่วนไประยอง (ในใจอ่อเลยเข้าใจทุกอย่างล่ะ)นางหายไป4วันโพล่มาวันที่5 แต่รอบนี้หนูใส่ยับแบบพูดดิทำไมไม่พูดว่าไม่อยากคุยกันแล้วอ่ะบอกมาดิว่าไม่อยากคุยกับหนูพูดมามันง่ายกว่าการหายไปอีกนะ หรือมีคนที่โอเคกว่าก็แค่พูดมา ทำแบบนี้หนูเสียใจมันทำให้รู้ว่าพี่ไม่แคร์หนูสักนิด พี่เขาบอกพี่ขอโทษที่พี่ทำให้เสียใจ พี่ขอโทษที่ไม่เคยใส่ใจอะไรเลย หนูบอกไม่ต้องขอโทษหรอก แค่พูดมา เขาบอกทำไมต้องแล้วแต่เขาหนูบอกเพราะหนูชัดเจนชัดเจนแต่ต้น งั้นหนูคงจะเบื่อพี่ที่พี่ไม่ชัดเจนมาๆหายๆ หนูเลยบอกไปว่างั้นบอกเหตุผลที่ฟังขึ้นสักข้อได้ไหมบอกมาสิ หรือไม่พร้อมหรืออยากเป็นแค่พี่น้อง พี่เขาบอกก็ช่วงนี้ยุ่งๆลุมเล้าหลายอย่าง.เลิกงานมาก็ดึก ตื่นแต่ตีสี่ตีห้า จะคุยกันต่อไหมถ้าพี่จะเป็นอยู่แบบนี้ หนูเลยบอกเป็นแบบเมื่อก่อนหรือตอนนี้ที่หายไป4-5วันตอบทีอ่ะหรอ เขาบอกถ้าคุยต่อก็ไม่หายจะไม่หาย. หนูบอกแน่ใจหรอ จะหลอกให้รออีกไหม พี่เขาเลยบอกไม่ต้องรอพี่แล้ว เราเปิดใจให้คนที่เข้ามาคนที่ดีกว่าพี่มีเวลาให้เราได้มากกว่าพี่ หนูเลยถามว่าจะให้คุยต่อแบบไหนอ่ะ คุยอะไรอ่ะ พี่เขาเลยบอกว่างั้นคุยเป็นพี่น้องก็ได้ หนูเลยบอกว่านี้คงเป็นคำตอบในใจพี่ใช่ไหม ขอแรงกว่านี้ได้ป่ะจะได้ตัดใจ พี่เขาบอกพี่ยังทักหาเราได้ไหม หนูบอกไปว่าถ้าตอบได้ก็จะตอบนะ (เสียใจมากแบบไม่เคยเป็นมาก่อนเลยเสียใจแบบไปไม่เป็นโทษตัวเองว่าอุส่าปิดกั้นมานานกูโดนอีกแล้วไม่หน้าใจง่ายเลย
ถามตัวเองว่าชอบอะไรเขานักหนาหล่อกว่ารวยกว่าก็เจอมาแต่ไม่เคยเป็นแบบนี้เสียใจแบบหาคำตอบไม่ได้รู้สึกว่าเขาหลอกเรา) เขาบอกมาว่าพี่ไม่พร้อมจะดูแลใคร พี่ขอโทษพี่ไม่เคยดูแลเราเลย ไม่ได้ดูแลไรเลย ไม่ต้องรอพี่แล้วนะ ตอนนี้พี่ไม่พร้อมจะดูแลใคร เปืดใจให้คนที่เขาดีกว่าพี่ คือมันหลอกเราชัดๆอ่ะทำไมถึงไม่ยอมรับอ่ะไม่เข้าใจ ทำไมถึงบอกว่าจะอยู่ไปอีกนานทำไมถึงเลือกจะหายไปทั้งที่คุยกันแล้วจะบอกตรงๆแถมอุส่าบอกเป็นในๆแล้วว่าให้เขาบอกมาแต่เขาเลือกจะไม่พูดไม่บอกอะไรเลยว่ากลับไปคบกัน เขากลับบอกว่าเขาหายไปเองความผิดเขาเองเขาไม่พร้อม เขาบอกว่าหนูพร้อมแล้วหนูเป็นแม่บ้านที่ดีทำงานนอกบ้านก็เก่ง หนูไม่เข้าใจทั้งที่หนูรู้สึกว่าเขาดีกว่าเยอะหนูไม่เหมาะสมกับเขาเลย
ไม่ว่างขนาดนั้นเลยหรอคะวิศวะ ทำไมถึงหาย
เราเจอกับผู้ชายคนนึงรู้แค่ว่าเขาทำงานอะไรอายุเท่าไหร่ บ้านอยู่แถวไหนเขาก็ขอไลน์เราไป เราพอจะดูออกว่าเขาจะขอไลน์เราก็ให้ไป ในใจไม่ได้คิดอะไรมาก (แต่ปกติไม่ได้ให้ไลน์ใครง่ายๆนะคะเหมือนว่าเราจะเปิดใจให้ใครสักคนคิดหนักมากๆด้วยลูกส่วนนึงแต่กับคนนี้ไม่รู้ทำไมถึงกล้าให้) ก็คุยๆกันไปตั้งแต่ต้นคือเขาไม่ได้มาแนวจีบเลย มาแนวแบบคุยกันทำความรู้จักไม่มีหยอดหรืออะไรเกินเลย คุยกันหลักๆก็มีว่ากินข้าวยังทำไรชอบกินอะไรชอบไปไหน ปนะมานนี้ในทุกๆวัน จนมีวันนึงเขามาแถวที่เราทำงาน ชวนออกมากินข้าว. โอเคเราไปแต่พอไปถึงหน้าร้านเขาบอกว่าจะเบื่อไหมมีแต่ผู้ใหญ่ (คือเขาไปรับเรามานะคะ) เราก็แบบโอเคด้วยความที่เราเข้ากับผู้ใหญ่ได้ดีโดยนิสัยจะโตกว่าอายุนิดนึง เราก็บอกไปไม่มีปัญหาแต่ว่าเราแต่ตัวไม่ค่อยเรียบร้อย วันนั้นใส่เสื้อแขนยาวเอวลอยนิดนึงกางเกงยีนขายาว เลยใส่เสื้อยีนพี่เขาคลุมไป พอไปถึงเราก็ไหว้ตามปกติ มีประมาน3-4คน พอเรานั้งทุกคนถามว่ากินอะไรเราเลยบอกหนูกินได้ทุกอย่างคะ หนูหันไปบอกพี่ผู้ชายว่าพี่สั่งมาหนูก็กินหมดแหละ เขาก็สั่งมา ทีนี้คำถามก็เริ่มทุกคนลุมถามหนูหนักหน่วงมาก เขาก็แซวว่าเป็นแฟนกันด้วยความที่เราไม่ได้เป็นอะไรกัน แล้วพี่เขาค่อนข้างจะโปรไฟล์ดี หนูเลยพูดอ้อนๆว่ายังไม่ได้เป็นแฟนกันสักหน่อย ก็พูดไปประมาน4-5รอบจนพี่เขาเอ่ยว่าเป็นพี่น้องกัน จนกลับแยกย้าย (พี่เขาบอกเป็นคนรู้จักแล้วพี่เขาก็โม้เรื่องหนูทำงานหลายที่ไปด้วยประมานว่าหนูขยันมาก)หนูมารู้จักเขาเยอะขึ้นก็วันนั้นว่าจบที่ไหนมาครอบครัวเขาเป็นยังไง รวมถึงรู้ว่าแฟนเก่าเขาเป็นพยาบาล แล้วก็ได้รู้ว่าเขาเป็นผู้ชายเรียบร้อยแบบพ่อแม่หวงมาก พอเวลาผ่านไปเขาถามหนูว่า หนูไม่คิดจะคุยกับใครจริงจังบ้างหรอถึงขั้นคบกัน หนูบอกหนูไม่พร้อม ด้วยงานที่ทำหนูทำงานกลางคืนถ้ามีแฟนคงทะเลาะกันแย่พี่เขาเอ่ยมาว่าถ้าคบกันก็คงอยากให้เลิกทำ หนูก็แบบคิดไรอยู่เจอกันแบบนี้เนี่ยนะ อีกอย่างยังไม่เห็นด้านไม่ดีของหนูเลยมันต้องใช้เวลา (ตอนนั้นเขายังไม่รู้อะไรเกี่ยวกับหนูเลยแม้กนะทั่งบ้าน) รู้แค่ว่าอยู่แถวไหน หลังจากนั้นเราก็ไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยขึ้น (พี่เขาเป็นวิศวะในโรงงานไปนั้นนี้บ่อยส่วนใหญ่หยุดเสาร์อาทิตย์บางทีก็มีงานด่วน)แต่เวลาไปทำงานเขาจะทักมาเป็นเวลาเช่นตื่นล่ะนะ กินข้าว ทำงานล่ะ เลิกงานล่ะ ถึงห้องล่ะ แล้วก็จะหายไปคือหลับคาโทรศัพท์ เป็นคนไม่ค่อยเล่นอะไรเลย (ไม่มีเฟสกันนะคะมีแต่ไลน์หนูก้ไม่ได้ขอถึงจะมีอยากรู้แต่ตัวเราก็ยังไม่พร้อม เลยนิ่งๆ) เวลาไปไหนมาไหนก็จะถ่ายรูปเก็บไว้ตลอด สุดท้ายก็มีสัมติงกันนะคะ แต่ตัวหนูปฏิเสธพี่เขาเวลาเขาบอกเขาชอบหนู เขาบอกเขาชอบเขาอยู่ด้วยล่ะสบายใจเขาอยากให้หนูอยู่กับเขาในทุกๆวัน แต่หนูบอกมันไม่ง่ายแบบนั้นหรอก หนูบอกไปว่าพี่ยังไม่รู้อะไรเกี่ยวกับหนูอีกเยอะ หนูบอกไปว่าหนูมีลูกหลายคนเลยเขาก้ถามว่าจริงป่ะเดี๋ยวช่วยเลี้ยง(เหมือนไม่เชื่อ)วันที่เจอกันก็คุยกันอีกเขาบอกอายุแค่นี้ไม่หน้ามีเยอะหนูบอกใช่หนูมีลูกคนเดียวพร้อมเปิดรูปให้ดูแล้วหนูก็บอกไปว่ารับได้ไม่ได้บอกมาเลยนะไม่ใช่อยู่ดีๆหายคุยกันตรงๆมาเลย รับได้ก็ได้รับไม่ได้ก็แค่เลิกคุยยังไงก็ลูกหนู แล้วก็บอกไว้ให้ลูกลูกหนูหนูเลี้ยงเองพูดเล่นไปงั้นแหละ แล้วอีกอย่างหนูจะไม่เอาใครมาแทนที่พ่อของลูกหนูนะ เพราะหนูจะไม่ให้เรียกใครว่าพ่อ ไม่อยากให้ลูกมีปม แล้วเราก็แยกย้ายพี่เขาก็บอกเขาโอเคเขาไม่ได้สนใจที่ผ่านมาแค่คุยกันแล้วสบายใจก็พอ ก็คงเป็นแบบนั้นมาเลื่อยๆ แล้วพี่เขาก็หายไปแบบหายไปเลย3วันก่อนหน้านั้นบอกไปงานที่ระยองหนูก็เป็นบ้าอยู่พัก (คือรู้ตัวล่ะว่าชอบเขาเลิกทำงานกลางคืนมีเขาคนเดียว)แต่ก็มีคนมาจีบอยู่เลื่อยๆมีช่อดอกไม้มาฝากตลอด เวลาได้อะไรมาเราบอกพี่เขาตลอดแต่ที่เราบอกเพราะเราบริสุทธืใจไม่อยากปิดบัง เขาก็จะบอกว่ามีคนจีบเยอะเหมือนกันนะเขาซื้อดอกไม้มาขนาดนี้ไม่มีใจชอบเขาบ้างหรอหนูบอกไปว่าไม่คะถ้าหนูมีแฟนหรือชอบใครหนูจะไม่วอกแวก (คือเหตุการณ์ก่อนหายไปนะคะ) มาต่อเขาหายไปใจหนูคิดวันที่4คงจะลบเพื่อนล่ะมันคงหายจริงๆโดนเทแล้ว แต่คำถามเต็มหัวว่าเพราะเราทำเหมือนไม่คิดอะไรหรือป่าว หรือเราปฏิเสธเขาบ่อยไป แต่อีกทางคือถ้ากูไม่ชอบกูจะให้เอาทำไมว่ะ ร้องไห้เสียใจ แล้วพี่เขาก็โพล่มาพร้อมบอกว่าเขาไปเจอแฟนเขาที่โรงงานเรานี้งงชิบ โลกกลมเนาะ เขาบอกแฟนเป็นพยาบาลก็ได้คุยกัน พี่เขาบอกว่าบอกแฟนเก่าไปแล้วว่ามีคนคุยใหม่แล้ว แฟนเก่าขอดูแบบไม่เชื่อพี่แกเลยเปิดแชทให้ดู ทีนี้มันบล็อคหนู พี่เขาหาไลน์ไม่เจอแล้วก็หาวิธีปลดบล็อคเจอเลยทักมา (ในหัวหนูคือไม่เชื่อเลย3วัน3วันเลยนะ)หนูเลยพิมกลับไปว่าถ้าพี่จะกลับไปคบกันก็ไม่แปลกแค่บอกหนูมา แต่หนูเสียใจนะที่พี่หายไปไม่บอกอะไรสักคำ ขอให้บอกหนูตรงๆได้ไหม หนูไม่เคยงองแงเลยแค่พี่บอกว่าทำงาน พี่เขาบอกว่าพี่ผิดเองที่ทำให้หนูเป็นแบบนี้ เขาบอกว่าเขาไม่ได้กลับไปคบกัน แล้วพี่เขาก็นัดจะมารับหนูไปกินข้าว แต่พอถึงเวลานั้นบอกมีงานด่วนไประยอง (ในใจอ่อเลยเข้าใจทุกอย่างล่ะ)นางหายไป4วันโพล่มาวันที่5 แต่รอบนี้หนูใส่ยับแบบพูดดิทำไมไม่พูดว่าไม่อยากคุยกันแล้วอ่ะบอกมาดิว่าไม่อยากคุยกับหนูพูดมามันง่ายกว่าการหายไปอีกนะ หรือมีคนที่โอเคกว่าก็แค่พูดมา ทำแบบนี้หนูเสียใจมันทำให้รู้ว่าพี่ไม่แคร์หนูสักนิด พี่เขาบอกพี่ขอโทษที่พี่ทำให้เสียใจ พี่ขอโทษที่ไม่เคยใส่ใจอะไรเลย หนูบอกไม่ต้องขอโทษหรอก แค่พูดมา เขาบอกทำไมต้องแล้วแต่เขาหนูบอกเพราะหนูชัดเจนชัดเจนแต่ต้น งั้นหนูคงจะเบื่อพี่ที่พี่ไม่ชัดเจนมาๆหายๆ หนูเลยบอกไปว่างั้นบอกเหตุผลที่ฟังขึ้นสักข้อได้ไหมบอกมาสิ หรือไม่พร้อมหรืออยากเป็นแค่พี่น้อง พี่เขาบอกก็ช่วงนี้ยุ่งๆลุมเล้าหลายอย่าง.เลิกงานมาก็ดึก ตื่นแต่ตีสี่ตีห้า จะคุยกันต่อไหมถ้าพี่จะเป็นอยู่แบบนี้ หนูเลยบอกเป็นแบบเมื่อก่อนหรือตอนนี้ที่หายไป4-5วันตอบทีอ่ะหรอ เขาบอกถ้าคุยต่อก็ไม่หายจะไม่หาย. หนูบอกแน่ใจหรอ จะหลอกให้รออีกไหม พี่เขาเลยบอกไม่ต้องรอพี่แล้ว เราเปิดใจให้คนที่เข้ามาคนที่ดีกว่าพี่มีเวลาให้เราได้มากกว่าพี่ หนูเลยถามว่าจะให้คุยต่อแบบไหนอ่ะ คุยอะไรอ่ะ พี่เขาเลยบอกว่างั้นคุยเป็นพี่น้องก็ได้ หนูเลยบอกว่านี้คงเป็นคำตอบในใจพี่ใช่ไหม ขอแรงกว่านี้ได้ป่ะจะได้ตัดใจ พี่เขาบอกพี่ยังทักหาเราได้ไหม หนูบอกไปว่าถ้าตอบได้ก็จะตอบนะ (เสียใจมากแบบไม่เคยเป็นมาก่อนเลยเสียใจแบบไปไม่เป็นโทษตัวเองว่าอุส่าปิดกั้นมานานกูโดนอีกแล้วไม่หน้าใจง่ายเลย
ถามตัวเองว่าชอบอะไรเขานักหนาหล่อกว่ารวยกว่าก็เจอมาแต่ไม่เคยเป็นแบบนี้เสียใจแบบหาคำตอบไม่ได้รู้สึกว่าเขาหลอกเรา) เขาบอกมาว่าพี่ไม่พร้อมจะดูแลใคร พี่ขอโทษพี่ไม่เคยดูแลเราเลย ไม่ได้ดูแลไรเลย ไม่ต้องรอพี่แล้วนะ ตอนนี้พี่ไม่พร้อมจะดูแลใคร เปืดใจให้คนที่เขาดีกว่าพี่ คือมันหลอกเราชัดๆอ่ะทำไมถึงไม่ยอมรับอ่ะไม่เข้าใจ ทำไมถึงบอกว่าจะอยู่ไปอีกนานทำไมถึงเลือกจะหายไปทั้งที่คุยกันแล้วจะบอกตรงๆแถมอุส่าบอกเป็นในๆแล้วว่าให้เขาบอกมาแต่เขาเลือกจะไม่พูดไม่บอกอะไรเลยว่ากลับไปคบกัน เขากลับบอกว่าเขาหายไปเองความผิดเขาเองเขาไม่พร้อม เขาบอกว่าหนูพร้อมแล้วหนูเป็นแม่บ้านที่ดีทำงานนอกบ้านก็เก่ง หนูไม่เข้าใจทั้งที่หนูรู้สึกว่าเขาดีกว่าเยอะหนูไม่เหมาะสมกับเขาเลย