สำหรับเรา เรื่องนี้มันผ่านมานานมากๆ แล้วนะ ก่อนหน้านี้เขาเคยพยายามติดต่อเรามาหลายปีก่อน ซึ่งเราก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเขาไปหาช่องทางติดต่อเราได้ยังไง เพราะเราก็เปลี่ยนมือถือ เปลี่ยนอะไรไปหลายรอบแล้ว
อยู่ๆ เขาก็โทรมาทาง WhatsApp ตอนนั้นเราก็งงๆ แต่พอรับสาย เราก็คุยตามมารยาท เขาถามว่า “จำได้ไหม สบายดีหรือเปล่า พอจะมีเวลาคุยไหม” เราก็บอกว่าเดี๋ยวต้องออกไปธุระ กว่าจะกลับคงนาน ถ้ามีอะไรก็พิมพ์ทิ้งไว้ เดี๋ยวเรามาอ่าน
คือจริงๆ ตอนนั้นเราไม่ได้อยากคุยแล้ว แต่เขาบอกว่ามันต้องคุยทางโทรศัพท์เท่านั้น เราก็เลยไม่ได้ตอบอะไรไปอีก จนเขาทักมาอีก บอกว่ามีเรื่องหนึ่งที่อยากบอกจริงๆ มันสำคัญสำหรับเขามาก เราเลยคิดว่า น่าจะมีอะไรเกี่ยวกับเราจริงๆ ก็เลยยอมให้เขาโทรมาคุย
ผลปรากฏว่า…
เขาโทรมาขอโทษเรื่องในอดีต ที่เคยทิ้งเราไป โดยให้เหตุผลว่า ตอนนั้นเขาเป็นมะเร็ง ยังเด็ก สับสน ไม่รู้จะจัดการกับความรักยังไง (ตอนนั้นเรากับเขามีความสัมพันธ์กัน และเราเป็นผู้หญิงคนแรกของเขา)
แต่ในใจเราคิดนะ ว่าเขาอาจจะสร้างเรื่องขึ้นมาเพื่อกลบความผิดตัวเองมากกว่า เพราะถ้าเป็นมะเร็งจริง ป่านนี้ก็คงไม่อยู่แล้ว
เขาบอกว่า เราเป็นผู้หญิงที่ดีสำหรับเขา และถ้าเขาเลือกเรา ชีวิตเขาอาจจะโชคดีกว่านี้ นี่เป็นสิ่งที่เขาเสียใจมาตลอด
พอได้ยินแบบนี้ ทั้งที่ก่อนหน้านั้นเราไม่ได้รู้สึกอะไรเลย ลืมไปหมดแล้ว กลับกลายเป็นว่ามันมีความรู้สึกแปลกๆ เกิดขึ้นในใจเราแบบอธิบายไม่ถูก
เขายังบอกอีกว่า ตอนที่เราเลิกกัน เราไม่ได้ผิดอะไรเลย เขาเป็นฝ่ายผิดเองทั้งหมด ตรงกันข้าม เราทำดีกับเขาทุกอย่าง เวลาที่เขาเครียดหรือไม่สบายใจ เราก็คอยอยู่ข้างๆ คอยให้กำลังใจ ทำอาหารให้กิน
เราก็บอกเขาไปว่า เราไม่ได้โกรธอะไรเขามานานแล้ว มันผ่านมาสิบกว่าปี ต่างคนต่างก็มีชีวิตของตัวเอง เขาไม่จำเป็นต้องรู้สึกผิดหรือรับผิดชอบอะไรอีก เขาก็บอกว่าพอได้ยินแบบนี้แล้ว เขารู้สึกโล่งใจ
หลังจากนั้นเราก็คุยย้อนถึงอดีต เขาบอกว่าหลังจากเลิกกับเรา เขาเคยพยายามติดต่อเราอีก แต่เราบล็อกเขา (ซึ่งเราจำไม่ได้เลย) เราก็เลยถามไปว่า ถ้าเราไม่ได้บล็อก จะเป็นยังไง เขาก็บอกว่า “ก็คงได้คบกัน”
เขาบอกว่า ตอนนั้นเราพิเศษสำหรับเขามาก ทุกอย่างที่เป็นเรามันพิเศษหมด รวมถึงช่วงเวลาที่เราอยู่ด้วยกัน ทุกอย่างเลย เขาบอกว่าเราเป็นแฟนคนแรกของเขา และมันจะไม่มีวันเปลี่ยน
พอคุยกันไปสักพัก ความรู้สึกเก่าๆ ระหว่างเรากับเขามันเหมือนกลับมาอีกครั้ง เรารู้สึกได้ว่าเขาไม่อยากวางสาย เหมือนเรากลับมาใกล้กันอีกครั้ง เราคุยกันประมาณ 1 ชั่วโมง 40 นาที เปิดใจพูดกันทุกอย่าง
แล้วเราก็บอกเขาตรงๆ ว่า เรายังรู้สึกกับเขาอยู่ เขาก็บอกว่าเขาดีใจที่เรายังรู้สึก และเขาเองก็ยังรู้สึกเหมือนกัน แต่…มันเป็นไปไม่ได้แล้ว เพราะเขาแต่งงานแล้ว มีลูกแล้ว
เราก็ถามว่าแต่งตั้งแต่เมื่อไหร่ เขาบอกว่าหลังจากที่เราบล็อกเขา เขาก็ไปเจอภรรยาที่มหาวิทยาลัย หมั้น แต่งงาน และตอนนี้ลูกก็อายุ 5 ขวบแล้ว
จากนั้นเราก็ถามตรงๆ ว่า แล้วเราจะเอายังไงกันต่อ เขาบอกว่า ก็เป็นเพื่อนกัน ติดต่อกันได้ แต่ก็เหมือนจะเปิดทางอะไรบางอย่างแบบไม่ชัดเจน แล้วเขาก็พูดว่า ถ้าเป็นมากกว่านี้ เขาคงคุยกับเราไม่ได้ทุกวัน
เราก็อึ้งไปเลย แล้วก็บอกเขาว่า เราขอคิดดูก่อน เพราะตอนนั้นเราก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะเอายังไงต่อ
หลังจากวันนั้น เราก็ไม่ได้คุยกันอีกเลย
แต่ตั้งแต่วันนั้นมา ใจเรามันวนอยู่กับเรื่องของเขาตลอด ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้เราลืมเขาไปนานแล้ว เราก็มานั่งคิดว่า ถ้าวันนั้นเรายืนยันให้เขาพิมพ์มาอย่างเดียว แล้วเรารับรู้ ให้อภัย มันก็น่าจะจบไปแล้วไหม
ทำไมต้องโทรคุยกัน แล้วมาพูดสารภาพความรู้สึกว่า สิ่งที่สำคัญที่สุดที่อยากบอก คือเขาเสียดายเรา เขาเสียใจที่ไม่ได้เลือกเรา ประโยคพวกนี้แหละ ที่ทำให้เรามีอาการแปลกๆ มาจนถึงทุกวันนี้
เราก็อธิบายตัวเองไม่ถูกเหมือนกันว่า ทำไมเราต้องกลับไปคิดถึงเขา ทั้งๆ ที่เราลืมเขาไปแล้ว
ตอนนี้เราบอกตัวเองไว้เลยว่า ถ้าผู้ชายคนนี้ติดต่อมาอีก เราจะไม่คุยแล้ว เพราะมันไม่มีประโยชน์อะไรกับชีวิตเราเลย อาจจะเป็นแค่ความรู้สึกเก่าๆ ที่มันย้อนกลับมาก็ได้ และเราก็หวังว่ามันจะหายไปเอง
เราเลยอยากรู้ว่า คนอื่นคิดเห็นยังไงบ้าง เราสงสัยว่าคนที่มีครอบครัวแล้ว มีภรรยา มีลูก ชีวิตดูสมบูรณ์แล้ว ทำไมยังพยายามติดต่อแฟนเก่า เพื่อมาคุยเรื่องแบบนี้
เราเข้าใจนะว่าเขาอาจอยากปลดล็อกความรู้สึกผิด แต่เขาก็เน้นมากว่า สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ ความรู้สึกเสียดายที่ไม่ได้คบกับเรา
เขาบอกว่าเขาเล่าเรื่องนี้ให้ภรรยาฟัง ว่าในอดีตเคยทำเราเสียใจ แล้วอยากมาขอโทษ ภรรยาก็รับรู้ว่าเขาจะมาคุยกับเรา และเขาก็สัญญากับภรรยาว่าจะซื่อสัตย์ ไม่ปิดบังอะไร
เราก็ชื่นชมในจุดนี้นะ แต่ก็อดสงสัยไม่ได้ว่า เรื่องที่เขามาสารภาพว่าเสียดายแฟนเก่าแบบนี้ ภรรยาเขารับรู้จริงๆ หรือเปล่า
ถ้าแฟนเก่าที่แต่งงานแล้ว โทรมาบอกว่ายังรู้สึก… บอกขอโทษ…หรือจริงๆ แค่ยังไม่มูฟออน?
อยู่ๆ เขาก็โทรมาทาง WhatsApp ตอนนั้นเราก็งงๆ แต่พอรับสาย เราก็คุยตามมารยาท เขาถามว่า “จำได้ไหม สบายดีหรือเปล่า พอจะมีเวลาคุยไหม” เราก็บอกว่าเดี๋ยวต้องออกไปธุระ กว่าจะกลับคงนาน ถ้ามีอะไรก็พิมพ์ทิ้งไว้ เดี๋ยวเรามาอ่าน
คือจริงๆ ตอนนั้นเราไม่ได้อยากคุยแล้ว แต่เขาบอกว่ามันต้องคุยทางโทรศัพท์เท่านั้น เราก็เลยไม่ได้ตอบอะไรไปอีก จนเขาทักมาอีก บอกว่ามีเรื่องหนึ่งที่อยากบอกจริงๆ มันสำคัญสำหรับเขามาก เราเลยคิดว่า น่าจะมีอะไรเกี่ยวกับเราจริงๆ ก็เลยยอมให้เขาโทรมาคุย
ผลปรากฏว่า…
เขาโทรมาขอโทษเรื่องในอดีต ที่เคยทิ้งเราไป โดยให้เหตุผลว่า ตอนนั้นเขาเป็นมะเร็ง ยังเด็ก สับสน ไม่รู้จะจัดการกับความรักยังไง (ตอนนั้นเรากับเขามีความสัมพันธ์กัน และเราเป็นผู้หญิงคนแรกของเขา)
แต่ในใจเราคิดนะ ว่าเขาอาจจะสร้างเรื่องขึ้นมาเพื่อกลบความผิดตัวเองมากกว่า เพราะถ้าเป็นมะเร็งจริง ป่านนี้ก็คงไม่อยู่แล้ว
เขาบอกว่า เราเป็นผู้หญิงที่ดีสำหรับเขา และถ้าเขาเลือกเรา ชีวิตเขาอาจจะโชคดีกว่านี้ นี่เป็นสิ่งที่เขาเสียใจมาตลอด
พอได้ยินแบบนี้ ทั้งที่ก่อนหน้านั้นเราไม่ได้รู้สึกอะไรเลย ลืมไปหมดแล้ว กลับกลายเป็นว่ามันมีความรู้สึกแปลกๆ เกิดขึ้นในใจเราแบบอธิบายไม่ถูก
เขายังบอกอีกว่า ตอนที่เราเลิกกัน เราไม่ได้ผิดอะไรเลย เขาเป็นฝ่ายผิดเองทั้งหมด ตรงกันข้าม เราทำดีกับเขาทุกอย่าง เวลาที่เขาเครียดหรือไม่สบายใจ เราก็คอยอยู่ข้างๆ คอยให้กำลังใจ ทำอาหารให้กิน
เราก็บอกเขาไปว่า เราไม่ได้โกรธอะไรเขามานานแล้ว มันผ่านมาสิบกว่าปี ต่างคนต่างก็มีชีวิตของตัวเอง เขาไม่จำเป็นต้องรู้สึกผิดหรือรับผิดชอบอะไรอีก เขาก็บอกว่าพอได้ยินแบบนี้แล้ว เขารู้สึกโล่งใจ
หลังจากนั้นเราก็คุยย้อนถึงอดีต เขาบอกว่าหลังจากเลิกกับเรา เขาเคยพยายามติดต่อเราอีก แต่เราบล็อกเขา (ซึ่งเราจำไม่ได้เลย) เราก็เลยถามไปว่า ถ้าเราไม่ได้บล็อก จะเป็นยังไง เขาก็บอกว่า “ก็คงได้คบกัน”
เขาบอกว่า ตอนนั้นเราพิเศษสำหรับเขามาก ทุกอย่างที่เป็นเรามันพิเศษหมด รวมถึงช่วงเวลาที่เราอยู่ด้วยกัน ทุกอย่างเลย เขาบอกว่าเราเป็นแฟนคนแรกของเขา และมันจะไม่มีวันเปลี่ยน
พอคุยกันไปสักพัก ความรู้สึกเก่าๆ ระหว่างเรากับเขามันเหมือนกลับมาอีกครั้ง เรารู้สึกได้ว่าเขาไม่อยากวางสาย เหมือนเรากลับมาใกล้กันอีกครั้ง เราคุยกันประมาณ 1 ชั่วโมง 40 นาที เปิดใจพูดกันทุกอย่าง
แล้วเราก็บอกเขาตรงๆ ว่า เรายังรู้สึกกับเขาอยู่ เขาก็บอกว่าเขาดีใจที่เรายังรู้สึก และเขาเองก็ยังรู้สึกเหมือนกัน แต่…มันเป็นไปไม่ได้แล้ว เพราะเขาแต่งงานแล้ว มีลูกแล้ว
เราก็ถามว่าแต่งตั้งแต่เมื่อไหร่ เขาบอกว่าหลังจากที่เราบล็อกเขา เขาก็ไปเจอภรรยาที่มหาวิทยาลัย หมั้น แต่งงาน และตอนนี้ลูกก็อายุ 5 ขวบแล้ว
จากนั้นเราก็ถามตรงๆ ว่า แล้วเราจะเอายังไงกันต่อ เขาบอกว่า ก็เป็นเพื่อนกัน ติดต่อกันได้ แต่ก็เหมือนจะเปิดทางอะไรบางอย่างแบบไม่ชัดเจน แล้วเขาก็พูดว่า ถ้าเป็นมากกว่านี้ เขาคงคุยกับเราไม่ได้ทุกวัน
เราก็อึ้งไปเลย แล้วก็บอกเขาว่า เราขอคิดดูก่อน เพราะตอนนั้นเราก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะเอายังไงต่อ
หลังจากวันนั้น เราก็ไม่ได้คุยกันอีกเลย
แต่ตั้งแต่วันนั้นมา ใจเรามันวนอยู่กับเรื่องของเขาตลอด ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้เราลืมเขาไปนานแล้ว เราก็มานั่งคิดว่า ถ้าวันนั้นเรายืนยันให้เขาพิมพ์มาอย่างเดียว แล้วเรารับรู้ ให้อภัย มันก็น่าจะจบไปแล้วไหม
ทำไมต้องโทรคุยกัน แล้วมาพูดสารภาพความรู้สึกว่า สิ่งที่สำคัญที่สุดที่อยากบอก คือเขาเสียดายเรา เขาเสียใจที่ไม่ได้เลือกเรา ประโยคพวกนี้แหละ ที่ทำให้เรามีอาการแปลกๆ มาจนถึงทุกวันนี้
เราก็อธิบายตัวเองไม่ถูกเหมือนกันว่า ทำไมเราต้องกลับไปคิดถึงเขา ทั้งๆ ที่เราลืมเขาไปแล้ว
ตอนนี้เราบอกตัวเองไว้เลยว่า ถ้าผู้ชายคนนี้ติดต่อมาอีก เราจะไม่คุยแล้ว เพราะมันไม่มีประโยชน์อะไรกับชีวิตเราเลย อาจจะเป็นแค่ความรู้สึกเก่าๆ ที่มันย้อนกลับมาก็ได้ และเราก็หวังว่ามันจะหายไปเอง
เราเลยอยากรู้ว่า คนอื่นคิดเห็นยังไงบ้าง เราสงสัยว่าคนที่มีครอบครัวแล้ว มีภรรยา มีลูก ชีวิตดูสมบูรณ์แล้ว ทำไมยังพยายามติดต่อแฟนเก่า เพื่อมาคุยเรื่องแบบนี้
เราเข้าใจนะว่าเขาอาจอยากปลดล็อกความรู้สึกผิด แต่เขาก็เน้นมากว่า สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ ความรู้สึกเสียดายที่ไม่ได้คบกับเรา
เขาบอกว่าเขาเล่าเรื่องนี้ให้ภรรยาฟัง ว่าในอดีตเคยทำเราเสียใจ แล้วอยากมาขอโทษ ภรรยาก็รับรู้ว่าเขาจะมาคุยกับเรา และเขาก็สัญญากับภรรยาว่าจะซื่อสัตย์ ไม่ปิดบังอะไร
เราก็ชื่นชมในจุดนี้นะ แต่ก็อดสงสัยไม่ได้ว่า เรื่องที่เขามาสารภาพว่าเสียดายแฟนเก่าแบบนี้ ภรรยาเขารับรู้จริงๆ หรือเปล่า