ผมอยากหาวิธีที่แก้ปัญหากับความรู้สึกผมตรงนี้มากๆเลยครับ
เรื่องคือ แฟนผมได้มาบอกเรื่องที่ไม่ควรเกิดขึ้นกับเค้านั้นคือการมีไรกับคนอื่นแล้วคนนั้นทิ้งเค้า เค้าบอกเค้าเสียใจมากและสติแตก เรื่องเกิดมา2-3เดือนแล้ว
แต่ผมเพิ่งรู้ แล้วย้อนกลับไป 2-3เดือน ผมก็อยู่ข้างๆ คอยช่วยเหลือสนับสนุนตามใจ พาไปเที่ยว ซื้อของ ดูแลทุกอย่าง ผมแบบสิ้นหวังมากๆ
หลังจากที่ผมรู้ถึงเหตุการนี้ ผมร้องไห้ทุกเวลาที่ผมอยู่คนเดียว ภาพในหัวผมคือ คนที่ผมรักไปทำอะไรกับคนอื่นมันวนอยู่ในหัวผม แล้วตัดมาที่ผม ผมยอมอดข้าว ประหยัดเพื่อที่ผมจะได้ตามใจเค้าให้มากๆ ผมไม่สามารถลบภาพความคิดในหัวผมได้เลย ทำไมเค้าถึงทำกับผมเหมือนผมไม่มีค่าอะไรเลย
คือผมจะต้องทำทุกอย่าง เวลางานผมจะคอยสั่งของให้กินที่บ้าน เวลาติดต่อธุระผมก็จะพาไป ไปเที่ยวผมหาเวลาให้ตลอดจนมากเกินด้วยซ้ำ ดูแลเอาใจใส่
เวลาผมอยู่คนเดียว ผมจะคิดแต่เรื่องของเค้ามาเป็นอันดับแรก เค้ามีค่ามากสำหรับ มากที่สุด แต่ความรู้สึกผมตอนนี่คือผม เจ็บมากๆ เจ็บจนไม่อยากรับรู้อะไรเลย ผมถึงขั้น ผมจอดรถแล้วนอนหลับแบบดับเครื่องปิดกระจก หวังว่าจะไม่ตื่นมาอีก แต่ผมก็โดนกู้ภัยช่วยไว้ ผมก็ยังตั้งสติได้นิดนึงแต่ความรู้สึกมันยังเหมือนเดิม ภาพเค้านอนกับคนอื่นมันวนในหัวผมและผมก็ร้องไห้ไม่หยุด เค้าบอกผมมีค่าสำหรับเค้า แต่ผมไม่สามารถรับรู้ถึงได้เลย ผมคงโง่มากๆเนอะครับที่ใจผมรักเค้าหมดหัวใจ ผมรักใครไม่ได้เลย ปัจจุบันนี้ผมก็ยังทำดีกับเค้าเหมือนเดิม แต่สุขภาพจิตผมคืออธิบายไม่ถูกครับ มันเศร้าตลอดเวลาเพราะพาพในหัว อยากให้มันหยุดคิดไปเลยก็ไม่ยอม กินอะไรไม่ได้ นอนไม่หลับ โคตรหมดหวังกับความรักที่ผมทุ่มเททั้งหมดของชีวิตผมเลย ผมมีแผนจะดัดฟันให้เค้า ทำโน้นนี้นั้นให้เค้าอีกมากมาย ช่วยหางาน ช่วยธุระทางบ้านเค้าอีกมากมาย ผมไม่เคยห่วงตัวเองเลย ผมห่วงเค้ามากกว่าชีวิตผมอีกตอนนี้
ผมอยากถามว่าผมมีค่าจริงๆหรอ หรือผมแค่คนโง่คนนึง
ผมเป็นโรคอะไรหรือป่าว ใครเป็นหมอบอกผมทีครับ ผมกินอะไรไม่ได้เลย ไม่หิวเลย สมองคิดแค่เรื่องนั้นเรื่องเดียว คิดถึงขนาดว่า เห็นหนังฉากพระนางมีไรกันผมก็รัองไห้เอกมาเลย ผมป่วยแล้วใช่ไหมครับ ผมมีความคิดจะจบชีวิตตัวเองในหัววนยุ ช่วยผมทีครับ
ผมควรทำไงดี คนที่เรารักที่สุดโดนหลอกฟัน ทั้งที่เราก็ยังอยู่ข้างๆ
เรื่องคือ แฟนผมได้มาบอกเรื่องที่ไม่ควรเกิดขึ้นกับเค้านั้นคือการมีไรกับคนอื่นแล้วคนนั้นทิ้งเค้า เค้าบอกเค้าเสียใจมากและสติแตก เรื่องเกิดมา2-3เดือนแล้ว
แต่ผมเพิ่งรู้ แล้วย้อนกลับไป 2-3เดือน ผมก็อยู่ข้างๆ คอยช่วยเหลือสนับสนุนตามใจ พาไปเที่ยว ซื้อของ ดูแลทุกอย่าง ผมแบบสิ้นหวังมากๆ
หลังจากที่ผมรู้ถึงเหตุการนี้ ผมร้องไห้ทุกเวลาที่ผมอยู่คนเดียว ภาพในหัวผมคือ คนที่ผมรักไปทำอะไรกับคนอื่นมันวนอยู่ในหัวผม แล้วตัดมาที่ผม ผมยอมอดข้าว ประหยัดเพื่อที่ผมจะได้ตามใจเค้าให้มากๆ ผมไม่สามารถลบภาพความคิดในหัวผมได้เลย ทำไมเค้าถึงทำกับผมเหมือนผมไม่มีค่าอะไรเลย
คือผมจะต้องทำทุกอย่าง เวลางานผมจะคอยสั่งของให้กินที่บ้าน เวลาติดต่อธุระผมก็จะพาไป ไปเที่ยวผมหาเวลาให้ตลอดจนมากเกินด้วยซ้ำ ดูแลเอาใจใส่
เวลาผมอยู่คนเดียว ผมจะคิดแต่เรื่องของเค้ามาเป็นอันดับแรก เค้ามีค่ามากสำหรับ มากที่สุด แต่ความรู้สึกผมตอนนี่คือผม เจ็บมากๆ เจ็บจนไม่อยากรับรู้อะไรเลย ผมถึงขั้น ผมจอดรถแล้วนอนหลับแบบดับเครื่องปิดกระจก หวังว่าจะไม่ตื่นมาอีก แต่ผมก็โดนกู้ภัยช่วยไว้ ผมก็ยังตั้งสติได้นิดนึงแต่ความรู้สึกมันยังเหมือนเดิม ภาพเค้านอนกับคนอื่นมันวนในหัวผมและผมก็ร้องไห้ไม่หยุด เค้าบอกผมมีค่าสำหรับเค้า แต่ผมไม่สามารถรับรู้ถึงได้เลย ผมคงโง่มากๆเนอะครับที่ใจผมรักเค้าหมดหัวใจ ผมรักใครไม่ได้เลย ปัจจุบันนี้ผมก็ยังทำดีกับเค้าเหมือนเดิม แต่สุขภาพจิตผมคืออธิบายไม่ถูกครับ มันเศร้าตลอดเวลาเพราะพาพในหัว อยากให้มันหยุดคิดไปเลยก็ไม่ยอม กินอะไรไม่ได้ นอนไม่หลับ โคตรหมดหวังกับความรักที่ผมทุ่มเททั้งหมดของชีวิตผมเลย ผมมีแผนจะดัดฟันให้เค้า ทำโน้นนี้นั้นให้เค้าอีกมากมาย ช่วยหางาน ช่วยธุระทางบ้านเค้าอีกมากมาย ผมไม่เคยห่วงตัวเองเลย ผมห่วงเค้ามากกว่าชีวิตผมอีกตอนนี้
ผมอยากถามว่าผมมีค่าจริงๆหรอ หรือผมแค่คนโง่คนนึง
ผมเป็นโรคอะไรหรือป่าว ใครเป็นหมอบอกผมทีครับ ผมกินอะไรไม่ได้เลย ไม่หิวเลย สมองคิดแค่เรื่องนั้นเรื่องเดียว คิดถึงขนาดว่า เห็นหนังฉากพระนางมีไรกันผมก็รัองไห้เอกมาเลย ผมป่วยแล้วใช่ไหมครับ ผมมีความคิดจะจบชีวิตตัวเองในหัววนยุ ช่วยผมทีครับ