สวัสดีครับกระทู้นี้เพียงแค่อยากหาทางออกให้กับตัวเองตอนนี้ รู้สึกติดอยู่ในกำแพงความคิดบางอย่างที่ไม่สามารถออกได้ เกิดภาวะเครียดสะสมบางครั้งก็นอนไม่หลับ หรืออาเจียนเลยก็มี
ต้องขอเกริ่นก่อนว่าผมเพิ่งเข้าสู่ชีวิตวัยทำงานเพิ่งได้ 2-3 ปี แต่ปรากฎว่าชีวิตทำงานของผมไม่มีความสุขเอาซะเลย ในระยะเวลา 2 ปี ที่ผ่านผมเปลี่ยนงานมาแล้ว 10 กว่าครั้ง บางงานทำได้แค่ 5 วันก็ลาออก เคยไปทำงานสายราชการ (ลูกจ้าง) ก็ทำได้เกือบปี แต่ดันหมดสัญญาจ้างก่อน เลยออกมา จนมาขับแกร๊บ ได้ 5-6 เดือน จากรายได้ตอนแรกๆดีมาก วันละ 900-1000 แต่ตอนนี้ คนคงขับเยอะ เพราะโควิท รายได้เลยลดลง เหลือ 4-5 ร้อยต่อวัน ทั้งที่ขับทั้งวัน ด้วยความที่ไม่พอกิน เลยจะต้องหางานประจำ แต่ไปสมัครที่ไหนเขาไม่รับเลย จบ ป ตรี เกรด สองต้นๆ แถมช่วงโควิท อีกผมเหนื่อยและท้อมาก ผมนั่งร้องไห้ ครั้งแรกในรอบ 10 ปี แทบไม่เคยร้องแต่ผมรู้สึกเศร้าและเครียด ไม่รู้จะหาทางออกยังไง แต่ด้วยความไม่เลือกงานผมก็ลองสมัครพวกงานขายดูบ้างเผื่อมีโอกาสรับ ผมได้งาน เทเลเซลล์บัตรเครดิค ธนาคารแห่งหนึ่ง ผมไม่เคยมีประสบการณ์ขายเลย แต่พอจะมีทักษะการสนทนาอยู่บ้าง ก็ลองสมัครดู ปรากฎว่าทำงานอาทิตย์แรกไม่ได้ยอดเลย ต่างกับอีกคนที่เข้าพร้อมกันปิดไป 3-4 เคสแล้ว ผมรู้สึกท้อใจมาก แถมโดนหัวหน้าด่ากดดันอีก ผมรู้สึกว่าผมคงทำงานที่นี้ได้อีกไม่นาน เพราะไม่มีเงินเดือน มีแต่ค่าคอม ผมหายอดไม่ได้เลย ตอนนี้ผมเครียดมาก นั่งมองรูปแม่ พลางน้ำตาไหลหวังว่าแม่คงเป็นกำลังใจให้ มีใครเคยประสบปัญหาแบบนี้บ้างรึป่าว ผมอยากจะหลุดจากวงจรความไม่มั่นคงของตนเอง ใครมีประสบการณ์แนะนำการใช้ชีวิตทีครับ
ทำไมชีวิตถึงมีแต่อุปสรรคไม่มั่นคงทางการงานเลย มีวิธีการปรับตัวยังไงให้เข้าสู่วัยทำงานแบบไม่ป่วยจิตบ้างครับ
ต้องขอเกริ่นก่อนว่าผมเพิ่งเข้าสู่ชีวิตวัยทำงานเพิ่งได้ 2-3 ปี แต่ปรากฎว่าชีวิตทำงานของผมไม่มีความสุขเอาซะเลย ในระยะเวลา 2 ปี ที่ผ่านผมเปลี่ยนงานมาแล้ว 10 กว่าครั้ง บางงานทำได้แค่ 5 วันก็ลาออก เคยไปทำงานสายราชการ (ลูกจ้าง) ก็ทำได้เกือบปี แต่ดันหมดสัญญาจ้างก่อน เลยออกมา จนมาขับแกร๊บ ได้ 5-6 เดือน จากรายได้ตอนแรกๆดีมาก วันละ 900-1000 แต่ตอนนี้ คนคงขับเยอะ เพราะโควิท รายได้เลยลดลง เหลือ 4-5 ร้อยต่อวัน ทั้งที่ขับทั้งวัน ด้วยความที่ไม่พอกิน เลยจะต้องหางานประจำ แต่ไปสมัครที่ไหนเขาไม่รับเลย จบ ป ตรี เกรด สองต้นๆ แถมช่วงโควิท อีกผมเหนื่อยและท้อมาก ผมนั่งร้องไห้ ครั้งแรกในรอบ 10 ปี แทบไม่เคยร้องแต่ผมรู้สึกเศร้าและเครียด ไม่รู้จะหาทางออกยังไง แต่ด้วยความไม่เลือกงานผมก็ลองสมัครพวกงานขายดูบ้างเผื่อมีโอกาสรับ ผมได้งาน เทเลเซลล์บัตรเครดิค ธนาคารแห่งหนึ่ง ผมไม่เคยมีประสบการณ์ขายเลย แต่พอจะมีทักษะการสนทนาอยู่บ้าง ก็ลองสมัครดู ปรากฎว่าทำงานอาทิตย์แรกไม่ได้ยอดเลย ต่างกับอีกคนที่เข้าพร้อมกันปิดไป 3-4 เคสแล้ว ผมรู้สึกท้อใจมาก แถมโดนหัวหน้าด่ากดดันอีก ผมรู้สึกว่าผมคงทำงานที่นี้ได้อีกไม่นาน เพราะไม่มีเงินเดือน มีแต่ค่าคอม ผมหายอดไม่ได้เลย ตอนนี้ผมเครียดมาก นั่งมองรูปแม่ พลางน้ำตาไหลหวังว่าแม่คงเป็นกำลังใจให้ มีใครเคยประสบปัญหาแบบนี้บ้างรึป่าว ผมอยากจะหลุดจากวงจรความไม่มั่นคงของตนเอง ใครมีประสบการณ์แนะนำการใช้ชีวิตทีครับ