ผมไม่เข้าใจตัวเอง หรือเรื่องทั้งหมดเป็นเรื่องปรกติครับ?

ตอนนี้ ผมเริ่มสับสนกับตัวเองละสิ ความรู้สึกและความคิดมันตีกันไปหมด ย้อนแย้งในทุกสิ่งที่คิดและกระทำ

ไม่รู้ว่าสิ่งนี้ถูกหรือผิด คนหนึ่งบอกสิ่งที่ทำนั้นผิด คนหนึ่งบอกสิ่งที่ทำนั้นถูก เหมือนมองโลกคนละฝั่ง คนหนึ่งบอกเช้าคนหนึ่งบอกมืด

เพื่อนควรมีหรือไม่ควรมี อยู่ด้วยกันก็ทะเลาะ อยู่คนเดียวก็หว่าเว้ ทั้งรัก และก็เกลียดเพื่อนในเวลาเดียวกัน

ไม่รู้ว่าความรัก ผมจะรักเค้าจากใจจริง หรือแค่เพราะอยากได้เค้า แล้ววันหนึ่งก็ทิ้ง ไอ่คำว่ายอมผมตายแทนคุณ ผมไม่เห็นจะจริงสักคน พูดให้แค่สวยหรู

มีชีวิตอยู่ไปเพื่ออะไร แล้วเราเป็นแค่สสาร หรือเรามีวิญญาณ จะรู้ได้ไง ถ้าเราไม่ตาย แล้วเกิดมาทำไมในเมื่อสุดท้ายก็ตาย

ศาสนา มันก็คือลัทธิ ก็แค่เป็นลัทธิที่ถูกยอมรับ  แล้วไม่คิดจะถามเด็กหน่อยหรอว่าอยากอยู่ศาสนาอะไร เกิดมาพ่อแม่พุทธก็พุทธ คริสต์ก็คริสต์ ขอลงลึกรายละเอียดเรื่องนี้สักหน่อย ถ้าศาสนาต้นกำเนิดผมก็คงจะพุทธ แต่ผมก็อ่านทั้งคัมภีร์ไบเบิลและพระไตรปิฎก และปรับใช้คำสอนของทั้งสองศาสนาอย่างนี้ ผิดรึป่าว?

เงิน คือตัวกลางของแทบทุกอย่าง แค่มีเงินก็ซื้อได้เกือบทั้งหมด แม้แต่คนก็ซื้อได้ แล้วถ้าโลกนี้ไม่มีเงิน เหอะ คงจะวุ่นวายน่าดู

นี่แค่ส่วนนึง ที่ยังเป็นแค่เศษเสี้ยวของคำถามที่ผมไม่เข้าใจ ว่าทำไม เป็นแค่คำถามของเด็กหนุ่มกำลังโตคนนึง

อ้อเเล้วอีกคำถามที่ผมอยากจะถาม ผมชอบที่จะให้คำอื่นทำให้ผมเจ็บปวดมันรู้สึกดีแปลกๆ แต่ผมไม่กล้าทำตัวเองน่ะ ผมถือว่าเป็นมาโซรึปล่าว