คบกับแฟนมา 7 ปี เข้าปีที่8 คบกันตั้งแต่เรียนม.ปลาย ผมเป็นรุ่นพี่หนึ่งปี ก็คบกันมาเลื่อยๆ เหมือนความรักของคนทั่วไป ทะเลาะกันบ้าง เป็นเรื่องปกติ เขาแอบคุยคนอื่นบ้างจับได้เราก็ไม่เคยบ่นให้อภัยตลอด
ก็อยู่กันมา เลื่อยๆ รักกันอยู่ด้วย จนเข้ามหาลัยผมเรียนเสาอาทิต เขาเรียนภาคปกติ จันทร์ถึงศุกร์ผมทำงานที่บ้าน เสาร์อาทิตก็จะมาเรียนก็จะมาเจอกันตลอด อยู่ด้วยกันตลอด พอมาถึงๆ จุดๆ ผมเรียนจบ
แต่เขาต้องอยู่ที่ หอออยู่ แต่ผม ต้องกลับมาอยู่บ้านทำงาน แบบเต็มตัว เพราะไม่มีใครช่วยที่บ้าน แต่เจาต้องฝึกงานอีกหนึ่งปี ในใจตอนนั้นก็คิดมาก ระยะทางมันก็ไกล บวกกับเราถ้าทำงานไม่มีเวลา แค่คิดในตอนนั้น
พอถึงช่วงผมเรียนจบ ผมกลับมาอยู่ บ้าน เขาก็กลับมาอยู่บ้าน ปิดเทอมพอดี และก็ติดช่วงโควิค ปิดเทอมยาว เราก็อยู่ด้วยกันบ้านติดกัน (บ้านติดกันพ่อแม่รู้ว่าคบกันมาตลอด ไม่ได้นอนอยู่ด้วยกัน) ปิดเทอมก็อยู่ด้วยกันตลอด เขาก็ทำให้เราเชื่อใจทุกอย่างว่าเขาไม่มีใคร และ เป็นจังหวะกับที่เราตั้งใจทำงานเก็บเงิน
เวลาคุยกันผมก็เหวี่ยงใส่เขาบ่อย ไปไหนไม่บอก เหมือนจะไม่สนใจ แต่ผมไม่ได้มีใครนะ แคร์เขาทุกอย่าง แค่รู้สึกว่า ช่วงนั้นอยู่ด้วยกันตลอด เลยอยากไปหาเพื่อนไปทำรถแต่งรถ ผมก็อยู่ทำหมดวัน แต่ก็ชวนเขากินข้าวทุกวันอยู่ด้วยกันทุกวันเหมือนเดิม แต่เราอยากมีเวลาส่วนตัวบ้าง มันก็เหมือนอยู่ด้วยกันตลอด(บ้านติดกันเลยฝาผนังติดกันเลย) เดียวจะสงสัยทำไหมไม่อยู่ด้วยกัน เขาเรียนครู ส่วนผมค้าขาย ผมอยากให้เขาเรียนจบก่อน แล้วผมจะไปขอ
แต่แล้วถึงเวลาเปิดเทอมผมต้องห่างกัน ผมไปส่ง เขา ที่ฝึกงาน ก่อนกลับผมบอกเขา ว่าต่างคนต่างทำหน้าที่ของเราให้ดีที่สุด จบแล้วจะไปขอมาอยู่ด่วยกันแต่งกัน
ก็อยู่ด้วยกันรักกันดีมาตลอด อยู่กันแบบผัวเมียและ ค่าใช่จ่าย อะไรส่วนหนึ่งก็จะเป็นผมดูแลมาตลอดรถให้ใช่ ค่าขนมค่าหอ จะเป็นผมจ่ายส่ะส่วนมากตั้งแต่ตอนเรียน เราก็อยากให้เขาเรียนให้จบ บวกกับที่บ้านเขาก็ไม่ค่อยจะมี ส่งบ้างไม่ส่งบ้าง ที่บ้านเขารุ้ว่าผม คอยส่งช่วยตลอด
แต่แล้วมาถึงที่เรา ต้องห่างกันจิงๆเราก็คิดทุกอย่างต้องดีและ ตั้งใจทำงาน เกบเงินเพื่อจะไปขอเขา คุยกันน้อยลง ผมทำงานกลางคืน ส่วนเขาฝึกสอนกลางวันเวลาไม่ตรงกัน คุยกันบ้าง บ้างที่กลางคืนผมก็นอน เวลาไม่ตรงกันบวกกับเราก็ไว้ใจ เขาก็อยู่ในเมือง
เราอยู่ ต่างจังหวัด ก็โทรคุยกันบ้าง เขาก็มีไปเท่วร้านเหล้าไปผับบ้าง ก็บ่อยและ 555 เราก็ไว้ใจ โทรถามกลับยัง กลับตอนไหนเป็นห่วงและ อยู่ห่างกัน แต่ก็มีจุดๆหนึ่ง เหนเขาโพสแปลกๆ(ในเฟสในไอจี) เหมือนคนแอบรัก ชอบใครอะไรประมาณนี้ โทรหาไม่รับสายผมคิดในใจเขามีใครรึป่าว แต่เขาก็คุยกับเราดีตลอด ส่วนมากเวลาผมไปจะไปธุระ พาแม่ไปหาหมอ ก็จะไปรับเขาไปด้วยตลอด ผมไม่ได้ขึ้นไปบนหอรับหน้าหอนะ เป็นแบบนี้มาตลอด ก็ไว้ใจเขาและ บวกกับเราไม่มีเวลา
พอถึงวันหนึ่งผมพาแม่ไปทำธุระเหมือนเดิม ผมไปส่งแม่ทำธุระ แล้วผมจะมารับเขา เหมือนเดิม แต่วันนี้ผมไม่บอกร่วงหน้าว่าจะมา กะจะเซอไพว่ามาหา555 ผมเคาะห้อง ก๊อกๆ ไม่มีใครตอบ คิดในใจเสียงแฟนเดินอยู่ในห้อง. แฟนตอบบอกแต่งตัวอยู่รอแปบ พักใหญ่และกว่าจะเปิด แต่ในใจเรารู้แล้วผิดปกติ เปิดเข้าไป ได้กลิ่นบุรี่ ในจังหวะนั้นรู้เลย มีคนมาอยู่ด้วยกันกับเขา
ผมถาม เขาว่าอยู่กับใครไม่มีคำตอบ ผมเดินหาของทุกอย่างไปเจอเสื้อผ้ากับรองเท้าอยู่หลังห้อง ซึ่งเป็นของผุชายแต่ไม่ใช่ของผมนะ พอถามบอกของแฟนเพื่อนแฟนเพื่อนกะเพื่อนมานอนที่ห้องผมโทรถามเพื่อนเขาเลยโทร ผมดึงโทรสับมาดู ผมก็เหนเขาคุยกับผุชายคนหนึ่ง เขาคุยกันแบบอยู่ด้วยกันตลอด ผมช็อคมาก จากที่เรา เสียใจมาก มันไม่มีน้ำตาสักเม็ดไหล เลย ผมทำตัวไม่ถูกใจสั่น ไม่คิดว่าคนที่เรารักที่สุด จะทำกับเราแบบนี้ เขาคุยกันถึงเรื่องท้อง ว่าท้องไหม หนักกว่าเดิม ตอนนั้นหัวเหมือนจะระเบิด
แต่วันนั้นเขาไม่บอกไม่ท้อง ผมยังใจเยนยังไม่พูดอะไรมากมายได้แต่ คิดวนไปวนมา
หลังจากวันนั้นผมก็ยังคุยกันอยุแต่เขาบอกจะเลิกกกันแต่ขอเวลา สักพัก
ผมก็ยอมเขา ก็คุยมาได้สักอาทิต ตอนนั้นผมจองที่เท่วทีหนึ่งไว้สักพักผมบอกเขาว่าก่อนวันเราจะไปเที่ยว เลิกจบทุกอย่างได้ไหม เเล้วเริ่มต้นใหม่ เขาตอบตลกลง. ตอนนั้นผมคิดอยู่ผมไม่จำเป็นต้องยอมขนาดนนี้เพราะว่าคบกันมานานผมไม่อยากนับใหม่ รักก็รักครับ. ผ่านมาได้สักอาทิตผมก็แอบไปหาอีก ก็รู้และว่าผุชายคนไหนที่อยู่ รอบนี้ไปเจออยู่ด้วยกันเลย แต่ผมก็ใจเย็นนั่งรอ พอผุชายคนนี้เดินผ่าน ผมเรียกเขาเลยว่าคุยกะแฟนผมนอนก้วยกันใช่ไหม ผุชายคนนั้นยกมือไหว้ผม ขอโทษ เขาไม่รุว่ามีผม เป็นแฟน เพราะแฟนผมบอกว่าเลิกกับผมไปแล้ว คุยกันก่อนช่วงจะปิดเทอม เชื่อไหมเวลาที่เขาคุนกันมันนานมากมีเราในทุกช่วงเวลาช็อคไปอีก ในเวลาที่อยู่กับเราเขาคุยกันตลอด ช็อคไปอีก. แต่ผมก็บอกกับคนนี้ จะเอาไงต่อเขาบอกเข้าใจผม ผมจบทุกเรื่อง ตอนนั้นผมก็ไม่รู้จะตอบว่าอะไรก็เอออ่อ ใจก็อยากไส่หน้า แต่ผุชายไม่ใช่คนผิด ผิดที่ตัวแฟนเรา. วันนี้ผ่านไป ได้ไม่กี่วัน แฟนผมทักมาบอกความจิงก่อนวันไปเที่ยว ว่าเขาท้อง เอาอีกแล้วผมช็อค หนัก มาก แต่เชื่อไหมผมไม่มีน้ำตาสักเม็ด ผมร้องไปกับทุกๆวันที่ผ่านมา ผมเลยถามเขาไปว่าจะเอาไง ตอนนั้นผมเตรียมใจไว้ส่วนหนึ่งและ
เขากลับมาบอกว่าจะเอาออก เพราะท้องได้ประมาณ1 อาทิต ตรวจเจอ เขาอยุด้วยกันแค่ไม่ถึงสามอาทิตเขาไม่ป้องกันปล่อย ผมคบมา7ปีผมระวังเขามาตลอดไม่อยากให้ต้องท้องตอนเรียนไม่อยากให้ใครว่าเขาว่าอยู่กับเราไม่มีอนาคต แต่เขาอยู่ด้วยกันไม่กี่วันมีอะไรกันจนท้อง. ผมทำตัวไม่ถูก เลย ผมหายไปไปสองสามวัน ไม่คุยไม่ตอบ เวลาเขาทักมา และเขาก็ทีกมาอีกว่าจะไปเอาออก จะให้ผมพาไปและจะจบทุกอย่าง เพราะเขาไม่อยากให้ที่บ้านรู้ เกรงใจคนที่บัาน คือพ่อแม่ผม พ่อแม่เขา สนิทกัน. แต่ผมก็ยอมอีก ก็พาเขาไปอีก เอาออก ผมก็บอกให้มันจบทุกอย่างแล้วเริ่มต้นใหม่เหมือนเดิม (โรงบาลที่ไปเป็นโรงบาทที่ถูกกฏหมายทุกอย่าง) ผมพาไป ค่าใช่ตอนนั้นหมื่นกว่าๆ ผมควักเงินที่ผมเกบไว้สักพักที่จะขอเขาแต่งงานมาจ่าย เขาก็ถามผมมีเงินรึป่าว ผมบอกผมมี ที่เกบไว้ขอเขาแต่งงาน ผมบอกแค่ให้มันจบทุกอย่างผมอยากผ่านไปจากตรงนี้ (ไม่ขอเล่าตอนนี้ขอข้ามตอนช่วงเอาแอกไปตอนกลับมาห้องที่หอเลย) ผมกลับมาถึงที่หอวันนั้น เปิดห้องเข้ามา ผมคิดหนักทุกอย่างหมอนที่ผมนอน ผ้าห่มที่ซื้อด้วยกัน ที่นอนที่ผมเคยนอน อะไรหลายๆอย่างที่ผมซื้อและเลือกด้วยกันน้ำตาผมไหลเลย ไม่มีผมยุไหมไม่ได้เลยผมมาส่งเธอที่ห้องเสื้อผ้าของผุชายคนนั่นก็อยู่เต็มไปหมด ผมตอนแรกคิดอยู่ดูเขาผมหยุดงานมา แต่เขาบอกให้ผมกลับ เขาขอเวลาให้คนนั้นให้มาดูแลเทอได้เคลียกันให้จบผมก็โอเค แบบไม่โอเค ผมก็ออกมา ผมก็ถามใจตัวเองเราจะยอมแบบนี้ไปตลอดเลยใช่ไหม บอกตัวเอง
จนผ่านไปหลายวันผมก็ถามทุกๆวันนะ ทักมาถาม ผมอยู่ที่บ้านจบยัง คนนั้นออกไปรึยังผมก็ไม่ได้คำตอบที่ชัดเจนได้แต่คำพูดที่แทงใจผมผมก็ทน ผมก็คุยกันดีมาได้สักพักไปหาเขาบ่อยอาทิตละสามสี่วัน ไปกลับแบบนี้ไปหาพาไปกินข้าวเขาไม่ยอมกลับบ้านก็ไปหา
ผมก็เหมือนเดิมทุกอย่างผมรักเขามาก ผมรักเขามาตลอด ตอนนั้นผมเคยคุยไว้อยู่แล้วผมจะออกรถยนต์ไว้ให้จะให้เขาเอามาใช่ ผมจองรถไว้แล้ว ออกเปนรถของเรา สองคนผมก็ทำทุกอย่างและเพื่อดึงเขากลับ ตอนนั้นเป็นช่วงวันหยุดเขายากไปเที่ยวกับเพื่อน ผมก็บอกแค่ เขามาขอเงินผมไปเที่ยงผมก็บอกไปแล้วกลับมาเลิกทุกอย่างได้ไหมแล้วกลับมาเป็นเหมือนเดิม ตอนนั้นผมก็รู้ว่าเขาคุยกันอยู่เหมือนเดิม ผมเคยแอบเอาโทรสับมาดูแชทที่คุยกัน ฝ่ายเราแคร์คนนั้นตลอดแต่กับผม ไม่เลย บอกรักคนนั้น คิดถึงคนนั้นแต่ผมไม่เลย
จนถึงวันไปเที่ยวผมให้เงินไปเที่ยวก้อนหนึ่งหวังว่าให้เขาสบายใจ เขาบอกเขาเหนื่อย อยากไปพักผ่อน ตอนนั้นผมไม่ไปเพราะติดงานบวกกับเขาจองไว้กับเพื่อนถ้าเราไปมันตรงกับผมที่จะออกรถอีก ผมเลยไม่ไป ปล่อยให้ไปกะเพื่อนเขา
ผ่านไปกับช่วงหนึ่ง ตอนนี้ผมได้รถมาแล้วที่เป็นรถที่บอกเป็นรถเรา ผมก็ไปหาเขารับเขากลับบ้าน หลังจากที่กลับจากเที่ยว กลับมาเขาก็ขอเอารถไปผมก็ใจดี555 ดีเกินไป ให้เอาไปหวังแค่อยากให้เขากลับบ้านทุกอาทิตวันหยุด เอาไปได้หนึ่งอาทิต กลับมา วันนั้นตรงกับวันหยุดผม. ผมเลยพาเขาไปเที่ยว วันนี้คือวันแรกที่ได้อยู่ด้วยกันแบบมีความจนผมลืมไปเลยว่าเรื่องที่ผ่านมามันยังไม่เคลีย ไปเช่าห้องนอนด้วยกัน
แต่ผม ไม่ได้มีอะไรนะ แค่กอดเขาก็บอกว่าร้อน หอมได้ จูบได้ วันนั้นเขาเป็นเมนด้วย ถึงเวลานอนเขาหลับไปผมเอาโทรสับ มาดูแชดเห็นเขาคุยกันอยู่อีก พูดบอกว่ามาเที่ยวกับผม คนนั่นก็รู้แต่คนของเราก็แคร์ บอกเขาไม่นอนกอดกัน กับผม ไม่ทำอะไรเก็บไว้ไปกอดเขาคนนั้นคิดถึงคนนั้น ตอนที่อยู่กับผม นี้แสดงผมโดนอีกแล้ว ผมทำตัวไม่ถูกเหมือนเดิมไม่รู้จะทำไง
เห็นรูปที่อยู่ด้วยกันถ่ายด้วยกัน ผมโทรไปคุยกับผุชายคนนั้นเขาก็มีคนอื่นมีเดกอื่นแฟนใหม่แล้ว แต่ที่ไปหาแฟนผมเพราะแฟนผมบังคับทุกอย่างไปตาม แต่เขาก็เกรงใจผมบอกให้กลับมาหาผม เพราะเขาบอกไปหาผม เพราะผมรักมาก เราคุยกันดีตลอดคุยกันแต่ผุชายคนนี้บอกย้ายของออกมาแล้ว หมดแล้ว ผ่านวันที่ไปเที่ยวด้วยเขาก็ไม่รุว่าผมดูโทรสับเขาแล้วแตาผมไม่พูดอะไร รู้อีกว่ามีคนคุยมาเพิ่มอีกคน แย่มาก เราทำทุกอย่างให้มันดีแต่เขากับมองเราไร้ค่า
ผมยอมโง่มาตลอด
ผมควรอยู่ต่ออีกไหม เขาก็ทำเหมือนรักเรา แต่ก็ยังแคน์คนใหม่อยู่ เราใช่ไหมที่ต้องไป จากเขาเอง เหลือเวลาเขาฝึกสอนอีกครึ่งปี ผมควรหยุดใช่ไหม เราคงไม่ใช่คนที่เขามีความสุขแล้วใช่ไหม
เราควรออกมา ผมต้องทำแบบไหน ควรทำอย่างไร
คบกับแฟนมา7 ปี เข้าปีที่8
ก็อยู่กันมา เลื่อยๆ รักกันอยู่ด้วย จนเข้ามหาลัยผมเรียนเสาอาทิต เขาเรียนภาคปกติ จันทร์ถึงศุกร์ผมทำงานที่บ้าน เสาร์อาทิตก็จะมาเรียนก็จะมาเจอกันตลอด อยู่ด้วยกันตลอด พอมาถึงๆ จุดๆ ผมเรียนจบ
แต่เขาต้องอยู่ที่ หอออยู่ แต่ผม ต้องกลับมาอยู่บ้านทำงาน แบบเต็มตัว เพราะไม่มีใครช่วยที่บ้าน แต่เจาต้องฝึกงานอีกหนึ่งปี ในใจตอนนั้นก็คิดมาก ระยะทางมันก็ไกล บวกกับเราถ้าทำงานไม่มีเวลา แค่คิดในตอนนั้น
พอถึงช่วงผมเรียนจบ ผมกลับมาอยู่ บ้าน เขาก็กลับมาอยู่บ้าน ปิดเทอมพอดี และก็ติดช่วงโควิค ปิดเทอมยาว เราก็อยู่ด้วยกันบ้านติดกัน (บ้านติดกันพ่อแม่รู้ว่าคบกันมาตลอด ไม่ได้นอนอยู่ด้วยกัน) ปิดเทอมก็อยู่ด้วยกันตลอด เขาก็ทำให้เราเชื่อใจทุกอย่างว่าเขาไม่มีใคร และ เป็นจังหวะกับที่เราตั้งใจทำงานเก็บเงิน
เวลาคุยกันผมก็เหวี่ยงใส่เขาบ่อย ไปไหนไม่บอก เหมือนจะไม่สนใจ แต่ผมไม่ได้มีใครนะ แคร์เขาทุกอย่าง แค่รู้สึกว่า ช่วงนั้นอยู่ด้วยกันตลอด เลยอยากไปหาเพื่อนไปทำรถแต่งรถ ผมก็อยู่ทำหมดวัน แต่ก็ชวนเขากินข้าวทุกวันอยู่ด้วยกันทุกวันเหมือนเดิม แต่เราอยากมีเวลาส่วนตัวบ้าง มันก็เหมือนอยู่ด้วยกันตลอด(บ้านติดกันเลยฝาผนังติดกันเลย) เดียวจะสงสัยทำไหมไม่อยู่ด้วยกัน เขาเรียนครู ส่วนผมค้าขาย ผมอยากให้เขาเรียนจบก่อน แล้วผมจะไปขอ
แต่แล้วถึงเวลาเปิดเทอมผมต้องห่างกัน ผมไปส่ง เขา ที่ฝึกงาน ก่อนกลับผมบอกเขา ว่าต่างคนต่างทำหน้าที่ของเราให้ดีที่สุด จบแล้วจะไปขอมาอยู่ด่วยกันแต่งกัน
ก็อยู่ด้วยกันรักกันดีมาตลอด อยู่กันแบบผัวเมียและ ค่าใช่จ่าย อะไรส่วนหนึ่งก็จะเป็นผมดูแลมาตลอดรถให้ใช่ ค่าขนมค่าหอ จะเป็นผมจ่ายส่ะส่วนมากตั้งแต่ตอนเรียน เราก็อยากให้เขาเรียนให้จบ บวกกับที่บ้านเขาก็ไม่ค่อยจะมี ส่งบ้างไม่ส่งบ้าง ที่บ้านเขารุ้ว่าผม คอยส่งช่วยตลอด
แต่แล้วมาถึงที่เรา ต้องห่างกันจิงๆเราก็คิดทุกอย่างต้องดีและ ตั้งใจทำงาน เกบเงินเพื่อจะไปขอเขา คุยกันน้อยลง ผมทำงานกลางคืน ส่วนเขาฝึกสอนกลางวันเวลาไม่ตรงกัน คุยกันบ้าง บ้างที่กลางคืนผมก็นอน เวลาไม่ตรงกันบวกกับเราก็ไว้ใจ เขาก็อยู่ในเมือง
เราอยู่ ต่างจังหวัด ก็โทรคุยกันบ้าง เขาก็มีไปเท่วร้านเหล้าไปผับบ้าง ก็บ่อยและ 555 เราก็ไว้ใจ โทรถามกลับยัง กลับตอนไหนเป็นห่วงและ อยู่ห่างกัน แต่ก็มีจุดๆหนึ่ง เหนเขาโพสแปลกๆ(ในเฟสในไอจี) เหมือนคนแอบรัก ชอบใครอะไรประมาณนี้ โทรหาไม่รับสายผมคิดในใจเขามีใครรึป่าว แต่เขาก็คุยกับเราดีตลอด ส่วนมากเวลาผมไปจะไปธุระ พาแม่ไปหาหมอ ก็จะไปรับเขาไปด้วยตลอด ผมไม่ได้ขึ้นไปบนหอรับหน้าหอนะ เป็นแบบนี้มาตลอด ก็ไว้ใจเขาและ บวกกับเราไม่มีเวลา
พอถึงวันหนึ่งผมพาแม่ไปทำธุระเหมือนเดิม ผมไปส่งแม่ทำธุระ แล้วผมจะมารับเขา เหมือนเดิม แต่วันนี้ผมไม่บอกร่วงหน้าว่าจะมา กะจะเซอไพว่ามาหา555 ผมเคาะห้อง ก๊อกๆ ไม่มีใครตอบ คิดในใจเสียงแฟนเดินอยู่ในห้อง. แฟนตอบบอกแต่งตัวอยู่รอแปบ พักใหญ่และกว่าจะเปิด แต่ในใจเรารู้แล้วผิดปกติ เปิดเข้าไป ได้กลิ่นบุรี่ ในจังหวะนั้นรู้เลย มีคนมาอยู่ด้วยกันกับเขา
ผมถาม เขาว่าอยู่กับใครไม่มีคำตอบ ผมเดินหาของทุกอย่างไปเจอเสื้อผ้ากับรองเท้าอยู่หลังห้อง ซึ่งเป็นของผุชายแต่ไม่ใช่ของผมนะ พอถามบอกของแฟนเพื่อนแฟนเพื่อนกะเพื่อนมานอนที่ห้องผมโทรถามเพื่อนเขาเลยโทร ผมดึงโทรสับมาดู ผมก็เหนเขาคุยกับผุชายคนหนึ่ง เขาคุยกันแบบอยู่ด้วยกันตลอด ผมช็อคมาก จากที่เรา เสียใจมาก มันไม่มีน้ำตาสักเม็ดไหล เลย ผมทำตัวไม่ถูกใจสั่น ไม่คิดว่าคนที่เรารักที่สุด จะทำกับเราแบบนี้ เขาคุยกันถึงเรื่องท้อง ว่าท้องไหม หนักกว่าเดิม ตอนนั้นหัวเหมือนจะระเบิด
แต่วันนั้นเขาไม่บอกไม่ท้อง ผมยังใจเยนยังไม่พูดอะไรมากมายได้แต่ คิดวนไปวนมา
หลังจากวันนั้นผมก็ยังคุยกันอยุแต่เขาบอกจะเลิกกกันแต่ขอเวลา สักพัก
ผมก็ยอมเขา ก็คุยมาได้สักอาทิต ตอนนั้นผมจองที่เท่วทีหนึ่งไว้สักพักผมบอกเขาว่าก่อนวันเราจะไปเที่ยว เลิกจบทุกอย่างได้ไหม เเล้วเริ่มต้นใหม่ เขาตอบตลกลง. ตอนนั้นผมคิดอยู่ผมไม่จำเป็นต้องยอมขนาดนนี้เพราะว่าคบกันมานานผมไม่อยากนับใหม่ รักก็รักครับ. ผ่านมาได้สักอาทิตผมก็แอบไปหาอีก ก็รู้และว่าผุชายคนไหนที่อยู่ รอบนี้ไปเจออยู่ด้วยกันเลย แต่ผมก็ใจเย็นนั่งรอ พอผุชายคนนี้เดินผ่าน ผมเรียกเขาเลยว่าคุยกะแฟนผมนอนก้วยกันใช่ไหม ผุชายคนนั้นยกมือไหว้ผม ขอโทษ เขาไม่รุว่ามีผม เป็นแฟน เพราะแฟนผมบอกว่าเลิกกับผมไปแล้ว คุยกันก่อนช่วงจะปิดเทอม เชื่อไหมเวลาที่เขาคุนกันมันนานมากมีเราในทุกช่วงเวลาช็อคไปอีก ในเวลาที่อยู่กับเราเขาคุยกันตลอด ช็อคไปอีก. แต่ผมก็บอกกับคนนี้ จะเอาไงต่อเขาบอกเข้าใจผม ผมจบทุกเรื่อง ตอนนั้นผมก็ไม่รู้จะตอบว่าอะไรก็เอออ่อ ใจก็อยากไส่หน้า แต่ผุชายไม่ใช่คนผิด ผิดที่ตัวแฟนเรา. วันนี้ผ่านไป ได้ไม่กี่วัน แฟนผมทักมาบอกความจิงก่อนวันไปเที่ยว ว่าเขาท้อง เอาอีกแล้วผมช็อค หนัก มาก แต่เชื่อไหมผมไม่มีน้ำตาสักเม็ด ผมร้องไปกับทุกๆวันที่ผ่านมา ผมเลยถามเขาไปว่าจะเอาไง ตอนนั้นผมเตรียมใจไว้ส่วนหนึ่งและ
เขากลับมาบอกว่าจะเอาออก เพราะท้องได้ประมาณ1 อาทิต ตรวจเจอ เขาอยุด้วยกันแค่ไม่ถึงสามอาทิตเขาไม่ป้องกันปล่อย ผมคบมา7ปีผมระวังเขามาตลอดไม่อยากให้ต้องท้องตอนเรียนไม่อยากให้ใครว่าเขาว่าอยู่กับเราไม่มีอนาคต แต่เขาอยู่ด้วยกันไม่กี่วันมีอะไรกันจนท้อง. ผมทำตัวไม่ถูก เลย ผมหายไปไปสองสามวัน ไม่คุยไม่ตอบ เวลาเขาทักมา และเขาก็ทีกมาอีกว่าจะไปเอาออก จะให้ผมพาไปและจะจบทุกอย่าง เพราะเขาไม่อยากให้ที่บ้านรู้ เกรงใจคนที่บัาน คือพ่อแม่ผม พ่อแม่เขา สนิทกัน. แต่ผมก็ยอมอีก ก็พาเขาไปอีก เอาออก ผมก็บอกให้มันจบทุกอย่างแล้วเริ่มต้นใหม่เหมือนเดิม (โรงบาลที่ไปเป็นโรงบาทที่ถูกกฏหมายทุกอย่าง) ผมพาไป ค่าใช่ตอนนั้นหมื่นกว่าๆ ผมควักเงินที่ผมเกบไว้สักพักที่จะขอเขาแต่งงานมาจ่าย เขาก็ถามผมมีเงินรึป่าว ผมบอกผมมี ที่เกบไว้ขอเขาแต่งงาน ผมบอกแค่ให้มันจบทุกอย่างผมอยากผ่านไปจากตรงนี้ (ไม่ขอเล่าตอนนี้ขอข้ามตอนช่วงเอาแอกไปตอนกลับมาห้องที่หอเลย) ผมกลับมาถึงที่หอวันนั้น เปิดห้องเข้ามา ผมคิดหนักทุกอย่างหมอนที่ผมนอน ผ้าห่มที่ซื้อด้วยกัน ที่นอนที่ผมเคยนอน อะไรหลายๆอย่างที่ผมซื้อและเลือกด้วยกันน้ำตาผมไหลเลย ไม่มีผมยุไหมไม่ได้เลยผมมาส่งเธอที่ห้องเสื้อผ้าของผุชายคนนั่นก็อยู่เต็มไปหมด ผมตอนแรกคิดอยู่ดูเขาผมหยุดงานมา แต่เขาบอกให้ผมกลับ เขาขอเวลาให้คนนั้นให้มาดูแลเทอได้เคลียกันให้จบผมก็โอเค แบบไม่โอเค ผมก็ออกมา ผมก็ถามใจตัวเองเราจะยอมแบบนี้ไปตลอดเลยใช่ไหม บอกตัวเอง
จนผ่านไปหลายวันผมก็ถามทุกๆวันนะ ทักมาถาม ผมอยู่ที่บ้านจบยัง คนนั้นออกไปรึยังผมก็ไม่ได้คำตอบที่ชัดเจนได้แต่คำพูดที่แทงใจผมผมก็ทน ผมก็คุยกันดีมาได้สักพักไปหาเขาบ่อยอาทิตละสามสี่วัน ไปกลับแบบนี้ไปหาพาไปกินข้าวเขาไม่ยอมกลับบ้านก็ไปหา
ผมก็เหมือนเดิมทุกอย่างผมรักเขามาก ผมรักเขามาตลอด ตอนนั้นผมเคยคุยไว้อยู่แล้วผมจะออกรถยนต์ไว้ให้จะให้เขาเอามาใช่ ผมจองรถไว้แล้ว ออกเปนรถของเรา สองคนผมก็ทำทุกอย่างและเพื่อดึงเขากลับ ตอนนั้นเป็นช่วงวันหยุดเขายากไปเที่ยวกับเพื่อน ผมก็บอกแค่ เขามาขอเงินผมไปเที่ยงผมก็บอกไปแล้วกลับมาเลิกทุกอย่างได้ไหมแล้วกลับมาเป็นเหมือนเดิม ตอนนั้นผมก็รู้ว่าเขาคุยกันอยู่เหมือนเดิม ผมเคยแอบเอาโทรสับมาดูแชทที่คุยกัน ฝ่ายเราแคร์คนนั้นตลอดแต่กับผม ไม่เลย บอกรักคนนั้น คิดถึงคนนั้นแต่ผมไม่เลย
จนถึงวันไปเที่ยวผมให้เงินไปเที่ยวก้อนหนึ่งหวังว่าให้เขาสบายใจ เขาบอกเขาเหนื่อย อยากไปพักผ่อน ตอนนั้นผมไม่ไปเพราะติดงานบวกกับเขาจองไว้กับเพื่อนถ้าเราไปมันตรงกับผมที่จะออกรถอีก ผมเลยไม่ไป ปล่อยให้ไปกะเพื่อนเขา
ผ่านไปกับช่วงหนึ่ง ตอนนี้ผมได้รถมาแล้วที่เป็นรถที่บอกเป็นรถเรา ผมก็ไปหาเขารับเขากลับบ้าน หลังจากที่กลับจากเที่ยว กลับมาเขาก็ขอเอารถไปผมก็ใจดี555 ดีเกินไป ให้เอาไปหวังแค่อยากให้เขากลับบ้านทุกอาทิตวันหยุด เอาไปได้หนึ่งอาทิต กลับมา วันนั้นตรงกับวันหยุดผม. ผมเลยพาเขาไปเที่ยว วันนี้คือวันแรกที่ได้อยู่ด้วยกันแบบมีความจนผมลืมไปเลยว่าเรื่องที่ผ่านมามันยังไม่เคลีย ไปเช่าห้องนอนด้วยกัน
แต่ผม ไม่ได้มีอะไรนะ แค่กอดเขาก็บอกว่าร้อน หอมได้ จูบได้ วันนั้นเขาเป็นเมนด้วย ถึงเวลานอนเขาหลับไปผมเอาโทรสับ มาดูแชดเห็นเขาคุยกันอยู่อีก พูดบอกว่ามาเที่ยวกับผม คนนั่นก็รู้แต่คนของเราก็แคร์ บอกเขาไม่นอนกอดกัน กับผม ไม่ทำอะไรเก็บไว้ไปกอดเขาคนนั้นคิดถึงคนนั้น ตอนที่อยู่กับผม นี้แสดงผมโดนอีกแล้ว ผมทำตัวไม่ถูกเหมือนเดิมไม่รู้จะทำไง
เห็นรูปที่อยู่ด้วยกันถ่ายด้วยกัน ผมโทรไปคุยกับผุชายคนนั้นเขาก็มีคนอื่นมีเดกอื่นแฟนใหม่แล้ว แต่ที่ไปหาแฟนผมเพราะแฟนผมบังคับทุกอย่างไปตาม แต่เขาก็เกรงใจผมบอกให้กลับมาหาผม เพราะเขาบอกไปหาผม เพราะผมรักมาก เราคุยกันดีตลอดคุยกันแต่ผุชายคนนี้บอกย้ายของออกมาแล้ว หมดแล้ว ผ่านวันที่ไปเที่ยวด้วยเขาก็ไม่รุว่าผมดูโทรสับเขาแล้วแตาผมไม่พูดอะไร รู้อีกว่ามีคนคุยมาเพิ่มอีกคน แย่มาก เราทำทุกอย่างให้มันดีแต่เขากับมองเราไร้ค่า
ผมยอมโง่มาตลอด
ผมควรอยู่ต่ออีกไหม เขาก็ทำเหมือนรักเรา แต่ก็ยังแคน์คนใหม่อยู่ เราใช่ไหมที่ต้องไป จากเขาเอง เหลือเวลาเขาฝึกสอนอีกครึ่งปี ผมควรหยุดใช่ไหม เราคงไม่ใช่คนที่เขามีความสุขแล้วใช่ไหม
เราควรออกมา ผมต้องทำแบบไหน ควรทำอย่างไร