ควรจบปัญหานี้ยังไง พ่อ แม่ เขา

เรื่องมีอยู่ว่า แม่มีคนใหม่(แต่อยู่คนละบ้าน) บอกเลิกกับพ่อ ขอหย่าแต่พ่อไม่หย่า แม่ต้องไปทำงานกับแฟนใหม่เขา โดยพ่อก็จะคลั่งทำลายข้าวของในบ้านจนลูกอยู่ไม่เป็นสุข แม่ก็ไม่แคร์บอกอย่าไปสนใจ จนกระทั่งวันนึงแม่ให้เขามารับที่บ้านไปทำงานแล้วพ่อเดินออกมาใช้ค้อนทุบรถเขากับเขา
ขอบอกไว้ก่อนเลยนะว่าพ่อก๋ไม่ได้ดี เคยทิ้งเราไว้ตอนบ้านกำลังจะถูกยึดนู่นนี่นั่นสารพัด แต่พอแม่มีคนใหม่ พ่อก็พยายามปรับตัว แต่ก็สายไปแล้ว เพราะแม่เปลี่ยนจากไม่รักเป็นเกลียดเลย
เราบอกให้พ่อย้ายไปที่ใหม่เขาก็ไม่ยอมบอกว่าบ้านพ่อเหมือนกัน แม่ก็เช่นกัน
ความสัมพันธ์ที่พ่อเหมือนตัดแม่ไม่ขาด ทำให้ทะเลาะกัน หรือลงไม้ลงมือสู้กันก็มี
บอกตรงๆว่าเรากับน้องเหนื่อยมากๆ เหนื่อยแบบว่าวันหยุดหรืออะไร ไม่อยู่บ้านจะดีกว่า
พ่อกับแม่มีอะไรหรือทะเลาะอะไรกัน เราเหมือนจะเป็นตัวกลางต้องไปพูดให้อีกฝ่ายฟัง ซึ่งมันเหนื่อยมากๆ
เรารู้สึกถ้าพ่อยอมตัดใจจากแม่ทุกอย่างก็จะจบเพราะแม่ไม่ได้วุ่นวายกับพ่ออีกเลย ถึงอยู่บ้านเดียวกัน แต่พ่อจะอยู่ในห้อง แม่ก็ด้วย มันทำให้ในบ้านดูอึดอัดแรง
เราไม่ชอบแม่ที่ก็ไม่แคร์อะไรพวกเราเวลาบอกอย่าให้เขามารับที่บ้าน เพราะเราก็สงสารพ่อเวลามาเห็น แต่แม่บอกมันจบแล้วมันจะมายุ่งอะไร ซึ่งมันก็จริง
แม่จะเป็นคนเอาตัวเองเป็นศูนย์กลาง
พ่อก็จะเอาชนะ
ซึ่งคนรับภาระก็คือลูกน่ะแหละ 
เราจะย้ายออกมาก็ได้แต่ว่าน้องก็ตัองรับกรรมต่อ
เราแค่อยากได้ทางออกหรือความเห็นท่านอื่นเพราะว่าญาติหรืออะไรก็ไม่แคร์เรื่องพวกเรานัก บอกเรื่องของผู้ใหญ่บลาๆ แต่มันเดือดร้อนเรา ก็เป็นเรื่องของเราแล้วล่ะ