ใครมีพ่อแม่ที่ไม่เข้าใจบ้าง?

คือเราเป็นผู้หญิงค่ะ เราอยู่ในเมืองตั้งแต่เด็ก ม.ต้นเราแทบไม่ได้ไปเที่ยวเลยค่ะ นอกจากจะหนีพ่อแม่ไปเอง รู้สึกแย่นะที่ทำแบบนี้ เราไปเที่ยวห้าง เที่ยวทะเลกับเพื่อนตลอด เงินเอาไปก็เป็นเงินที่ได้ไปโรงเรียนค่ะ พอขึ้นม.ปลาย เราโดนบังคับย้ายมาอยู่บ้านเกิด ชนบทสุดๆ ไม่ได้เที่ยวเลยค่ะ เพราะไม่มีที่ไปเลย อย่างมากก็บ้านเพื่อน แอบไปในเมืองบ้าง ม.ปลาย เรามีแฟนคนแรกค่ะ ตอนนั้นโกหกพ่อแม่มาตลอดว่าเป็นเพื่อน เพราะถ้าเขารู้เขาจะด่าเอาค่ะ แต่สุดท้ายก็บอกไปตามตรงว่ามีแฟน เขากีดกันเราทุกทางเลยค่ะ แต่เราก็ไม่ฟัง คำพูดเดียวที่เขาบอกเราคือยังไงก็เรียนไม่จบ คำพูดนี้ตั้งแต่ม.4เลยค่ะ เรากินเหล้า เราไปเที่ยวบ้านเพื่อน แล้วก็แอบไปห้างบ้าง นานๆครั้งเพราะต้องซื้อของ แต่เราก็ไม่เคยทำอะไรเดือดร้อน เราเรียนนะ เรียนแบบเรียนจริงๆไม่เกเร เรียนได้เกือบดี กีฬาก็ได้ แต่พ่อแม่ไม่เคยได้เห็นเลย หลายๆอย่าง เขามีแต่เห็นด้านเสียของเรา เขาไม่เคยให้กำลังใจเราเลย เขามีแต่บอกว่าเราเรียนไม่จบ เรามันไม่มีประโยชน์ มีลูกก็เหมือนไม่มีเรากินเหล้าอยู่บ้านกับเพื่อนๆ เขาบอกพฤติกรรมเราแย่มาก ซึ่งเรารู้สึกว่า เราทำแย่ขนาดนั้นเลยหรอ เรียนเราก็เรียน เราตั้งใจในหลายๆอย่างจริงๆ แต่เราถูกตัดบทด้วยคำพูดพ่อแม่ เราคิดว่าพ่อแม่เลี้ยงเราแบบผิดๆ ตอนนี้ใกล้เข้ามหาลัยแล้ว ไม่มีกำลังใจเรียนเลยค่ะ