ช่วยหน่อยครับผมเครียดมากๆ

เกริ่นก่อนว่านี่คือแฟนคนแรกของผม ผมยอมรับว่าตอนแรกๆผมไม่ได้คิดอะไรเลยกับเขา เขาเป็นฝ่ายมาจีบผมแล้วก็ขอคบ ผมก็เลยคิดว่าลองคบๆไปก็ไม่เสียหาย เทอบอกผมว่าถ้าไม่ใช่เดี๋ยวจะพามาส่งที่เดิมผมก็เลยตอบตกลง ปรากฎว่าพอคบไปช่วงแรกๆผมก็เป็นตัวของตัวเองเต็มที่ ปกติผมเป็นคนเก็บตัวอยู่แต่ในห้อง อ่านหนังสือ เล่นเกม คือผมอยู่มหาวิทยาลัยครับ ปี 3 ไม่ได้ใส่ใจเขาเท่าไร แบบตอบแชทค่อนข้างช้า ทักกลางวันตอบตอนเย็น ผมไม่เปิดอินเทอร์เน็ตในโทรศัพท์เลยเพราะช่วงนั้นผมไม่มีอินเทอร์เน็ต เเล้วก็ไม่รู้ว่าตอนคบกันต้องทำยังไง ช่วงนั้นผมก็เขินๆมีเล่นตัวไป เวลาชวนไปไหนก็ไม่ค่อยไป มีมาเจอบ้างแต่ไม่มาก [ช่วงเวลานี้คือ 4 เดือน]
           จนมาถึงจุดเปลี่ยนที่ผมเริ่มรู้สึกกับเขามากขึ้น ผมรักเทอแล้ว ผมพยายามที่จะเข้าหามากขึ้น แต่ทีนี้เหมือนเทอจะย้อนความนึกถึงอดีต เทอจะคอยคิดว่าผมไม่สนใจเทอตลอด สมมติว่า ผมบอกว่า รักเทอนะ เขาก็จะบอกว่าเมื่อก่อนไม่เห็นเป็นแบบนี้เลย ด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างเย็นชา แล้วสมมติว่าผมถามเรื่องส่วนตัวเเทอตอนปีที่เเล้ว ผมก็จะโดนบอกว่า เมื่อก่อนไม่เห็นสนใจเเบบนี้เลย สมมติผมอยากเลี้ยงข้าวเทอ ถามว่าอยากกินอะไร เเล้วถ้าผมสั่งอะไรที่เทอไม่กินเทอก็จะบอกว่าผมไม่ใส่ใจ ไม่เคยรู้อะไรสักอย่างเกี่ยวกับเทอเลย ผมเครียดมาก จิตตกไปเลย ต้องมาระเเวงทุกคำพูดว่าจะทำให้เทอน้อยใจตอนไหน ผมรู้สึกว่าตัวเองเเย่มากๆ แต่ทำอะไรไม่ได้เลย จนบางครั้งเริ่มมีการทำร้ายตัวเอง เอากรรไกร มาขีดตามตัวให้เป็นแผล ผมไม่รู้ว่าต้องทำยังไง ผมคุยกับเทอไปจริงจังเเล้ว ผมบอกว่า ขอร้องว่าถ้าผมพูดว่า รัก ช่วยอย่าเอาเรื่องเก่ามาปนได้ไหม ผมขอโทษเทอเรื่องนี้ไปตั้งแต่ผมเริ่มรู้สึกว่าเทอน้อยใจ ผมควรทำอย่างไรดีครับ เครียดมากๆนั่งคิดเรื่องพวกนี้ทั้งวัน เหนื่อยมากๆ ผมโดนเรื่องพวกนี้แถบทุกวันจนผมเริ่มฝังใจว่าตัวเองแย่ แต่จะให้เลิกกับเทอก็ทำไม่ได้เพราะรู้สึกรักไปแล้ว ผมอยากแก้ไขปัจจุบันให้ดีขึ้นเพื่อหวังว่าเทอจะลืมหรือยกโทษให้ผมสักที แต่กลับกลายเป็นผมเองที่กำลังรู้สึกแย่มากๆ ทุกครั้งหลังจากที่คุยกันผมได้แผลตลอดเลย ผมรู้ว่ามันไม่ใช่วิธีที่ฉลาดกับการทำร้านตัวเอง แต่อยากให้เทอรู้ว่าเพราะผมแคร์เทออนะ ผมควรจะทำอย่างไรดีครับ