สุดท้ายปลายทาง..ทิ้งประเทศไทยได้ซักที

เมื่อสมาชิกพรรคร้อนรนเริ่มระส่ำระส่ายตลอดเวลา ต้องหาทางแก้กับประชาชนทุกด้าน
ด้วยวิธีไสยศาสตร์คุณไสย พึ่งพระสงฆ์ บทสวดมนต์ นั่งสมาธิ และหน้ามืดแก้ไขปัญหาด้วยการม๊อบชนม๊อบ

วันนี้ ผมทะเลาะรุนแรงกับคุณพ่อ สายตาของผมที่มองท่าน ไม่เหมือนทุกวัน
ผมไม่มีเคารพนับถือและศรัทธาในพ่อของผมแล้ว ด้วยการรับงานจากญาติ(ส.ส.) ให้ไปช่วยม๊อบ "ไทยภักดี" แก้ไขวิกฤต

พ่อถามผมว่า ทำไมมองพ่อแบบนี้ มองแบบตาลอยๆ เหมือนเราห่างไกลกัน 
ผมก็ตอบกลับว่า ผมเป็นแบบนั้น ผมพยายามแล้ว แต่ผมเหมือนใจมันแตก แล้วน้ำตาผมไหล ผมรู้สึกได้ว่าข้างในอึดอัดเจ็บปวด มันแตกแล้วทำให้เหมือนก่อนแตกไม่ได้ (ผมใจสลายแล้วครับ) ผมไม่เหลือความรักในครอบครัว ผมยอมทิ้งนามสกุลและทุกอย่างในครอบครัว ผมต้องการอิสระเสรี ที่ไม่ก้าวล่วงทำผิดซ้ำซาก ผมเหนื่อยกับการทำงานที่ไร้ประโยชน์แบบนี้มากครับ ผมเริ่มไม่สามารถเรียนหนังสือได้แล้ว ผมมีอาการมือสั่นใจสั่น และเหม่อลอย
ผมทนไม่ไหว ผมเลือกเส้นทางในชีวิตแบบโดดเดี่ยว เพราะมันทุกข์ใจมากครับ ผมมีเงินเก็บที่พอจะเรียนหนังสือได้จนจบปริญญาตรีในไทยและเมืองนอก
ผมคิดว่าผมคงต้องทิ้งสังคมไทยแล้ว เพื่ออนาคตของผม

ผมกับเพื่อน 2คน ตัดสินใจลาออก และจะเดินทางทันที เมื่อเปิดประเทศ ตอนนี้ก็สอบทุกอย่างและเตรียมเอกสาร
ถ้าผมเจอลูกหลานคนทำชั่ว ผมจะประจานให้เพื่อนต่างชาติ รู้ถึงประวัติและพฤติกรรมของพวกเธอให้หมด คนไม่ดีต้องประจานให้รู้ทั่วโลกครับ

ถ้าการเมืองมันไม่ดี แก้ไม่ได้ พวกเรานักเรียน ยังเดินทางไปเรียนที่อื่น อยู่ที่อื่น อย่าไปเปลี่ยนเลยครับประเทศไทย
ไปหาอนาคต ที่ประเทศอื่นๆก็ได้ เรียนและทำงานตั้งถิ่นฐานใหม่ โลกนี้มีที่เยอะแยะมากมาย (ทางออกของคนมีเงินกินใช้)

แต่ถ้าเพื่อนๆที่ไม่มีเงิน ผมคงแนะนำให้หาวิธีอื่นนะครับ ลองคุยกับสังคมในกลุ่มคุณก่อนครับ ไปด้วยกัน ทำด้วยกัน เกาะกลุ่มกันไป