ผมผิดมากเหรอครับ ชีวิตถึงได้เจอแต่เรื่องแบบนี้

ผมเป็นลูกคนเดียว พ่อแม่แยกทางกันตั้งแต่ผมยังจำความไม่ได้ แม่ผมก็ครองโสดและเลี้ยงมาจนโต จนผมต้องจากบ้านกับแม่มาทำงานต่างจังหวัดและได้เจอกับแฟนคนแรกมีลูกด้วยกัน 1 คน พอลูกได้ประมาณขวบกว่าๆเขาก็จากผมไปมีสามีใหม่ทิ้งลูกไว้ให้ผมแต่ไม่เป็นไรลูกผมๆเลี้ยงได้แต่ต้องเอาไปฝากให้แม่ผมที่บ้านต่างจังหวัดส่งเงินไปให้เท่าที่ทำได้ ใช้เวลาทำใจอยู่พอสมควรและก็ทำงานต่อจนมาเจอแฟนคนที่สองล่าสุดเขามีลูกติดและผมก็มีลูกติดคิดว่าน่าจะเติมเต็มกันได้จนมีลูกด้วยกันอีก 1คน ผมพยามทำทุกอย่างเพื่อไม่ให้ลูกผมเป็นเด็กกำพร้าเหมือนผม ผมทำงานคนเดียวให้แฟนเลี้ยงลูกอยู่บ้าน ตั้งแต่ท้องจนเกิดค่าใช้จ่ายทุกอย่าง ผมก็จ่ายให้แต่แล้วเมื่อ 3 เดือนก่อนผมก็โดนไล่ออกจากบ้านเพราะเป็นบ้านของทางพ่อแม่เขา ด้วยเหตุผลเพียงเพราะว่าผมไม่มีเงินที่มากพอให้เขาใช้ ผมต้องออกมาเช่าหออยู่คนเดียว ลูกผมก็คิดถึมาก แต่แฟนคนนี้เขาไม่ให้ลูกผม โดยบอกว่าเป็นสิทธิ์ของเขาซึ่งเป็นแม่ และบอกให้ผมถ้าอยากจะมาเที่ยวหาลูกต้องโอนเงินให้เขาเดือนละ 3000 พอไม่กี่วันที่ผ่านมาผมมีโอกาสไปรับลูกมาเที่ยว ผมเห็นเขาเอาสามีใหม่เข้าไปอยู่ที่บ้านแล้ว ซึ่งเป็นคนที่แอบคุยกันตอนผมออกไปทำงาน ผมแค่อยากถามว่าผมผิดมากเหรอที่ไม่สามารถให้ได้เท่าที่เขาอยากได้ ผมพยามสุดแล้วที่จะให้ได้อยู่กับลูกอยู่กันอย่างพร้อมหน้า ผมเหนื่อยกับเรื่องแบบนี้ที่ต้องมาเกิดกับตัวเองตลอด ผมทำงานต่างจังหวัดไม่มีญาติพี่น้อง เมื่อเกิดปัญหาไม่รู้จะปรึกษาใครอยู่ห้องคนเดียว ก็มีแต่แม่ที่โทรมาให้กำลังใจและนึกถึงหน้าลูกทั้ง 2 คนที่ยังทำให้ผมไม่คิดทำอะไรที่มันเลวร้ายลงไป ผมแค่หวังว่าสักวันชีวิตผมจะดีขึ้นกว่านี้ ขอบคุณพื้นที่นี้ที่ให้ผมได้มาระบายความรู้สึกตอนนี้ที่ไม่สามารถพูดกับใครได้ ขอบคุณครับ