คนคนหนึ่งเขาจะรอเราได้นานเเค่ไหน

เราเครียดคะ บางทีก็เหมือนสู้มีหวัง เฮฮาขึ้นมาทันทีเลย บางทีก็เครียดเศร้า หมดเเรง ท้อ ไม่อยากทำอะไร ปรอบใจตัวเองตลอด ว่าอย่าคิดมากๆ

เมื่อก่อนถึงเราจะงี่เง่าเเค่ไหนเขาก็ตามง้อ เเต่เดี๋ยวนี้ขนาดเรียกร้องความสนใจก็เเล้วยังโดนเมินเลย

หมดเเรงผลักดันหมดกำลังใจหมดทุกอย่างกับชีวิต ไม่เหลือเเล้วไม่มีไรเเล้ว มีชีวิตเเค่หายใจไปวันๆ มาถึงจุดที่ต้องถามว่าเราเกิดมาทำไม เราอยากจะทำอะไรกับชีวิตที่เรามีอยู่ ผมเจอปัญหาทั้งด้านการงาน เรื่องส่วนต

จขกท ย้ายมาอยู่เเละทำงานในต่างประเทศ 6 ปีเเล้วค่ะ รู้สึกว่ากว่าจะฝ่าด่านอรหันต์เเต่ละอย่างจนชีวิตเริ่มลงตัวได้ก็เเทบหมดเรี่ยวหมดเเรง ปัญหาเริ่มมีกันตั้งเเต่วันเเรกที่เหยียบเเผ่นดินใหม่เลยทีเดียว ถึงเเ

ก่อนหน้านี้เราห่างกับแฟน ได้ประมาณ เกือบๆ1เดือน เราปรับความเข้าใจและตัดสินใจกลับมาคบกันอีกครั้ง ระหว่างหลังจากที่คบกันมา เราตะหงิดใจเรื่องผู้หญิงคนนึง รู้อยู่แล้วว่าเป็นเพื่อนกัน จนผ่านมาได้3-4เดือน

รู้สึกเริ่มท้อ เริ่มเหนื่อยแล้ว กับการตาม การเป็นกระทำอยู่ฝ่ายเดียว โดยที่อีกฝ่ายนึงไม่ได้รู้สึกอะไรเลย

ใครมีครอบครัวเเบบนี้บาง ตอนเด็กให้ความรักเราดีอยู่เเต่พอโตมามันกลับหายไปหมดไม่เคยสนใจเราเลย เเม้กระทั่งครูเชิญไปประชุมหรืออะไรต่างๆก็ไม่อยากไปให้เราเลยจนเราท้อ เราอยากมีอนาคตที่ดีมากๆเเล้วก็อยากเรียนส

ทำอะไรมันก็ไม่มีความสุขอะ เบื่อๆ ทุกคนเขามีคู่หรือไม่ก็กลุ่มกันหมดเเล้วไม่มีใครรับเข้า เวลาเราเข้าไปคุยเข้าใจว่าหวงเพื่อน เขาก็ชวนเพื่อนเขาไปนู่นไปนี่ เหลือเราคนเดียวยืนเคว้งเลย TT บางทีเรียนไม่รู้เ

ตามหัวกระทู้เลยค่ะ