peter M.

เป็นไหมครับที่ทุกวันนี้ทำๆงานกันอยู่...แต่..เหมือนมันไม่ร่าเริงเหมือนแต่ก่อนเลย.....
......คร่าวๆๆครับ
สวัสดีครับ ผม Peter ทำงานเป็นวิศวกรบริษัทเอกชนแห่งหนึ่ง...ช่วงแรกผมมีไฟในการทำงานเยอะมาก...พักหลังๆเหมือนโดนมองข้ามว่าเรา
งานที่เราอยู่มันไม่ก้าวหน้าไม่มีลู่ทางที่จะเจริญไปข้างหน้าเลย.....วันหนึ่งผมจึงตัดสินใจ..ลาออก..เพื่อกลับมายังบ้านต่างจังหวัด
...งานที่ได้ก็ดีครับข้ามขั้นไปเลยที่เดียว...จาก  วิศวกร กิ๊กก๊อก...../ มาเป็น....ผู้จัดการแผนก  แต่แรกดีใจครับ แต่...เหมือนมีอะไรที่แปลก
แทนที่ผมจะดีใจกับงานและตำปหน่ง...ผมกลับคิดว่ามันยังมีกรอบที่ครอบไว้อยู่....เพราะผมมองเหมือนทางมันกำลังจะสุดแค่ตฃตรงนี้
ผมเลยคิดหารายได้เสริมจาก การทำนู้นนี้ ก็อย่าลืมครับว่าเวลาทำงานโรงงาน จันทร์ถึงเสาร์ เข้างาน08.00-17.00น. แค่ขับรถกลับถึงบ้านก็มืดแล้ว
เหลือเวลาไม่กี่ช่วงโมงที่จะทำงานอย่างอื่น (ส่วนมากคนอื่นมักพูดว่าเวลานะมีแต่จะบริหารยังไงเพราะเวลามีเท่ากันทุกคน) ใช่ครับเวลามีเท่ากัน
แต่งานที่ทำมันไม่เหมือนกันหลังห้าโมงเย็นข้างบ้านพักผ่อนกินข้าว (แต่ผมมานั่งเจียนั่งเชื่อมเสียงดังก็ไม่ได้) /(อีกอย่างคนจะถามว่าทำไมไม่ทำอย่างอื่นล่ะ)
ใช่ครับแต่งานที่เราถนัดที่สุดมันคืองานแบบนี้

บางคนอาจจะเป็นเหมือนกันกับผมนะ..........

                                                                                                                                                                Peter  M.