รู้สึกว่าตายๆไปก็ดีแต่ไม่ได้อยากฆ่าตัวตายควรหาหมอมั้ยคะ

เราเริ่มเป็นแบบนี้มาตั้งแต่เข้าม.1ค่ะ เราเริ้มรู้สึกว่าถ้าไม่มีเราโลกนี้จะเบาลงไม่ต้องมีคนแบบเรายังได้เลยเราไม่จำเป็นต้องอยู่เลยด้วยซ้ำ แต่เรายังนึกถึงแม่อยู่ค่ะเราอยู่ได้โดยมีแม่เป็นที่พึ่งทางใจเราพูดกับตัวเองมาตลอดว่าถ้าแม่ยังไม่จากโลกนี้ไปเราก็ยังตายไม่ได้จนมาไม่กี่เดือนมานี้เราเล่าความฝันที่เราอยากทำให้แม่ฟังค่ะ เราอยากไปเรียนต่อเกาหลีแต่เหมือนแม่จะเป็นห่วงเรานะคะแต่แม่พูดกับเราว่า "กูไม่ให้ไปหรอกกูเป็นห่วงแฟนจะทิ้งมันใช่มั้ย" หลังจากแม่พูดคำนั้นออกมาเรารู้สึกไม่มีค่าอีกเลยค่ะชีวิตเรามันไม่จำเป็นต่อโลกจริงๆด้วยเราควรจะตายไปตั้งนานแล้วจริงๆด้วย เราเล่าเรื่องที่ราคิดว่าเราควรจะตายให้แฟนฟังแฟนก็บอกว่าเราคิดมากไปเองไม่มีอะไรหรอก แต่เราคิดว่ามันไม่ปกติค่ะคงไม่มีใครอยากตายตลอดเวลาแน่ๆ เราควรไปหาหมอมั้ยคะ (เวลาที่เราคิดอยากตายคือ นอนฟังเพลวก็อยากให้กระแสไฟช็อตให้ตัวเองตายไปเลย ตอนที่แฟนขับมอไซด์เร็วๆก็อยากให้รถล้มมห้เราตายแต่แฟนยังอยู่ อย่างนี้ค่ะ) เราอยู่ม.4แล้วนะคะตอนนี้