ทำไมเราต้องอยู่ในกรอบขนาดนั้นคะ?

คือตอนนี้รู้สึกเบื่อนอยๆหน่วงๆไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน ไม่ได้รู้สึกเสียใจเศร้าหรืออะไร แต่ช่วงนี้เบลอเหม่อๆเบื่อนอยคำถามเลยเด้งออกมาจากในหัว คนเรามีชีวิตอยู่เพื่ออะไร ความจริงแล้วเราต้องการอะไรกันแน่

ตามหัวข้อเลยคะ ไม่เข้าใจว่าทำอะไรผิดนักหนา ขอโทษก็แล้ว ง้อก็แล้ว พยายามทำตาม เปลี่ยนแปลงตัวเอง ห้ามไรไม่ชอบไรก็ไม่ทำ เพราะรัก ทำเพื่อเค้าทุกอย่าง **ควรจะทำอย่างไรดีคะ บางทีก็เจ็บใจนะโดนด่าบ่อยๆ TT

พักหลังๆมีอาการนอนไม่หลับ หลับๆตื่นๆ ตื่นไม่เป็นเวลา บางทีก็อยากนอนทั้งวันเลย เบื่ออาหารไม่อยากทำอะไรเลย มันเบื่อไปส่ะทุกอย่าง รู้สึกอยากอยู่คนเดียว เเม่ว่าหนูก้าวร้าวขึ้นพอหนูโดนด่ามันก็รู้สึกเเย่ไปห

ตามหัวกระทู้เลยฮะ สำหรับจขกท.คือเบื่อเฟสบุ๊คตอนนั้น ตอนนี้เริ่มเบื่อพันทิปว่าจะไปอ่าน Blockdit แทนล่ะ

ช่วงนี้ดิฉัน เริ่มมีอาการเบิร์นเอ้าท์บ่อย ๆ ค่ะ ยอมรับเลยว่าทำงานมาหลายปี ไฟในการทำงานและความตื่นเต้นมันเริ่มหายไป กลายเป็นความรู้สึกจำเจเข้ามาแทนที่ จนบางทีแอบคิดว่า 'ถ้าพรุ่งนี้ และอีกหลาย ๆ วัน หรื

กระทู้นี้ถ้ามีสิ่งใดผิดพลาดไปต้องขออภัยอาจจะเล่ากระโดดข้ามไปมาบ้าง แค่อยากจะหาพื้นที่ระบายเพื่อบอกเล่าความรู้สึกที่บางทีถูกทับถมมานาน เราเป็นคนนึงที่ทำธุรกิจส่วนตัวของครอบครัว ตั้งแต่เรื่องจบมาที่บ้า

เป็นเบื่อไม่อยากทำอะไรกินอะไรอยากอยู่คนเดียวพอเจอผู้คนยิ้มแย้มพอกลับมาถึงห้องเป็นไม่อันทำไรไม่อยากทำอะไรเบื่อรู้สึกอยากตายน้อยใจไปส่ะทุกเรื่องไม่ได้ทำไรก็เหนื่อยใจเป็นเห็นหน้าตัวเองก็รู้สึกเบื่อเกิดมา

การเล่นฟุตบอลจะสวยงาม ไม่มีตุกติก ขวางผู้รักษาประตูแบบ อาเซน่อล เอฟเวอตัน