เรื่องมีอยู่ว่า เราจบเรียนไปทำงานที่ปทุม เเล้วเจอ ผช คนนึง ด้วยความคึกคะนองของเรา ทำให้ไดเสียกันจนต้องเเต่งงาน เเต่ก้อไม่มีเงินเเต่งหรอกผูกเเขนกันเเค่หมื่นเดียว อยู่กันสักพักเราก้อปล่อยมีลูก จนถึงวันคลอดเราทรมารเกือบตายด้วยความโมโหเลยบ่น มันกลับด่าเรา ในวันที่เราเจ็บที่สุด นี่คือครั้งเเรก ไม่ใช่ครั้งเเรกที่ทะเลาะกัน เเต่มันคือการทำร้ายจิตใจกัน หลังจากนี้เรากลับมาอยุ่บ้านของเเม่เเละพ่อเราเองความชั่วของคนคนนี้เริ่มมีมาเรื่อยๆไม่ให้เกียติเราเเละครอบครัวเราสักนิด ต่อมาได้สร้างบ้านอยุ่กันเองก้อทะเลาะกันบ่อยมาก มากขึ้นเรื่อย ทำตัวไม่ดีให้ลูกเห็น ทะเลาะกันต่อหน้าลูก พูดจสด่าว่าลูกเมียสารพัด จนเกินจะรับได้ เราไม่รุ้จะทำยังไง ที่นี้ก้อบ้านเรา พ่อเเม่เรา ปากก้อบอกว่ารักเเต่การกระทำทำร้ายจิตใจกันทุกวัน ต้องนอนร้องไห้ทุกวัน มันคงเปนเวรกรรมของเรา
ถ้าเป็นเพื่อนๆจะทำยังไงดีค่ะ