สวัสดีค่ะ คือเราอยากถามเป็นข้อมูลไว้ค่ะ
พอดีเราต้องการข้อมูลจากมุมมองของหลายๆคนเรื่องความรักเกี่ยวการมีแฟนไปเขียนเรื่องน่ะค่ะ
แต่เราไม่เข้าใจมันเลยสักนิดเดียว เราเขียนมานานหลายปีมากๆแล้ว
วางพลอตทุกอย่างเสร็จสมบูรณ์เรียบร้อย แต่เขียนไม่ได้สักทีน่ะค่ะ
เพราะเราไม่เคยมีประสบการณ์เลย
เราอายุ20+ปีแล้ว ไม่เคยคบกับใครจริงๆจังๆเลยค่ะ เคยทั้งชอบคนอื่นแล้วก็มีคนมาชอบบ้างนะคะ
บางทีก็มีคนคุยบ้าง แต่ไม่เคยชอบใครถึงขนาดที่รู้สึกอยากคบกันเลย
คือเราเป็นคนที่ไม่ค่อยสนใจเรื่องการมีเซ็ก หรือการจูบกันมากๆเลยค่ะ
แต่ก็เคยเพ้อเจ้อเล่นๆว่าอยากมีแฟนนะคะ แต่ไม่เคยคิดถึงเรื่องทำนองนั้นเลย
แต่เราชอบเรื่องความรักมากเลยนะคะ แต่มันเป็นเรื่องที่เราทำความเข้าใจไม่ได้สักที
ทีนี้เราเลยสงสัยว่านอกจากเรื่องเหล่านี้ มีอะไรที่แฟนแตกต่างจากเพื่อนบ้างมั้ยคะ
เรารู้สึกรักเพื่อนของเรามากๆพอแล้ว เราดูแลกันดี รักกันมากๆ ไม่เคยรู้สึกเหงาเลยค่ะ
ถึงขั้นที่ต่อไปถ้าไม่มีใครแต่งงานก็ซื้อบ้านอยู่ด้วยกันไปเลยน่ะค่ะ
เราก็เคยสงสัยนะคะว่าเราชอบเพื่อนเราเองหรือเปล่า แต่มันก็ไม่ใช่อยู่ดีน่ะค่ะ เหมือนเป็นพี่เป็นน้องกันมากกว่า
คืออันนี้เราคิดว่ามันเป็นเพราะประสบการณ์เรื่องพ่อแม่เพื่อน หรือครอบครัวอื่นๆด้วยน่ะค่ะ เรามองว่าครอบครัวคือการสืบพันธ์นิดนึงน่ะค่ะ
สุดท้ายยังไงหลายู่ก็เลิกกันซะเป็นส่วนมาก แต่เราก็นับถือคนที่เค้ารักกันจริงมากเลยนะคะ รักกันจนแก้จนเฒ่า
เราเห็นเวลาเพื่อนหรือแม่ หรือใครก็ก็ตามที่เรารู้จักมีแฟนน่ะค่ะ เรารู้สึกว่าเวลาสุข เค้าก็สุข
แต่เวลาเค้าทุกข์ เค้าก็ทุกข์กันมากๆเลย มีหวานมีขมกันไปค่ะ แต่เรามองว่ามันเป็นการหาเหาใส่หัวมากกว่า
ทีนี้ เราเลยรู้สึกว่า การมีเพื่อนมันก็ทำให้เรามีความสุขมากพอแล้ว ไม่มีความจำเป็นต้องมีแฟนเลย แล้วถึงทุกข์
ก็ไม่ได้ทุกข์เท่าเวลาที่คนอื่นมีปัญหาเรื่องแฟนเลยค่ะ
เราเลยไม่เข้าใจว่ามีแฟนมันดียังไง เราอยากลองมีแฟนมากๆเลยค่ะ เราอยากเข้าใจความรู้สึกชอบแบบนั้นมากๆ
แต่แค่คิดว่าต้องมีก็เหนื่อยแล้วค่ะ เราขาดประสบการณ์มากๆ555 แต่ก็คอยเปิดใจอยู่ตลอดนะคะ เราอยากรู้จักมันจริงๆ
เลยอยากถามประสบการณ์ของคนอื่นๆแทนน่ะค่ะ ทุกคนมีความเห็นยังไงบ้างคะ คือไม่ต้องนึกถึงความเห็นของเราที่มีต่อการมีแฟนก็ได้ค่ะ
เราอยากทราบมุมมองของการมีแฟนของแต่ละคนเฉยๆน่ะค่ะ ถ้ารอจนกว่าจะเจอใครคนนั้นของเราที่ไม่รู้จะมามั้ย
เราคงไม่มีวันเขียนจบน่ะค่ะ เลยลองมาถามทุกคนดู
ข้อดีของการมีแฟนที่แตกต่างจากการมีเพื่อนคืออะไรบ้างหรอคะ
พอดีเราต้องการข้อมูลจากมุมมองของหลายๆคนเรื่องความรักเกี่ยวการมีแฟนไปเขียนเรื่องน่ะค่ะ
แต่เราไม่เข้าใจมันเลยสักนิดเดียว เราเขียนมานานหลายปีมากๆแล้ว
วางพลอตทุกอย่างเสร็จสมบูรณ์เรียบร้อย แต่เขียนไม่ได้สักทีน่ะค่ะ
เพราะเราไม่เคยมีประสบการณ์เลย
เราอายุ20+ปีแล้ว ไม่เคยคบกับใครจริงๆจังๆเลยค่ะ เคยทั้งชอบคนอื่นแล้วก็มีคนมาชอบบ้างนะคะ
บางทีก็มีคนคุยบ้าง แต่ไม่เคยชอบใครถึงขนาดที่รู้สึกอยากคบกันเลย
คือเราเป็นคนที่ไม่ค่อยสนใจเรื่องการมีเซ็ก หรือการจูบกันมากๆเลยค่ะ
แต่ก็เคยเพ้อเจ้อเล่นๆว่าอยากมีแฟนนะคะ แต่ไม่เคยคิดถึงเรื่องทำนองนั้นเลย
แต่เราชอบเรื่องความรักมากเลยนะคะ แต่มันเป็นเรื่องที่เราทำความเข้าใจไม่ได้สักที
ทีนี้เราเลยสงสัยว่านอกจากเรื่องเหล่านี้ มีอะไรที่แฟนแตกต่างจากเพื่อนบ้างมั้ยคะ
เรารู้สึกรักเพื่อนของเรามากๆพอแล้ว เราดูแลกันดี รักกันมากๆ ไม่เคยรู้สึกเหงาเลยค่ะ
ถึงขั้นที่ต่อไปถ้าไม่มีใครแต่งงานก็ซื้อบ้านอยู่ด้วยกันไปเลยน่ะค่ะ
เราก็เคยสงสัยนะคะว่าเราชอบเพื่อนเราเองหรือเปล่า แต่มันก็ไม่ใช่อยู่ดีน่ะค่ะ เหมือนเป็นพี่เป็นน้องกันมากกว่า
คืออันนี้เราคิดว่ามันเป็นเพราะประสบการณ์เรื่องพ่อแม่เพื่อน หรือครอบครัวอื่นๆด้วยน่ะค่ะ เรามองว่าครอบครัวคือการสืบพันธ์นิดนึงน่ะค่ะ
สุดท้ายยังไงหลายู่ก็เลิกกันซะเป็นส่วนมาก แต่เราก็นับถือคนที่เค้ารักกันจริงมากเลยนะคะ รักกันจนแก้จนเฒ่า
เราเห็นเวลาเพื่อนหรือแม่ หรือใครก็ก็ตามที่เรารู้จักมีแฟนน่ะค่ะ เรารู้สึกว่าเวลาสุข เค้าก็สุข
แต่เวลาเค้าทุกข์ เค้าก็ทุกข์กันมากๆเลย มีหวานมีขมกันไปค่ะ แต่เรามองว่ามันเป็นการหาเหาใส่หัวมากกว่า
ทีนี้ เราเลยรู้สึกว่า การมีเพื่อนมันก็ทำให้เรามีความสุขมากพอแล้ว ไม่มีความจำเป็นต้องมีแฟนเลย แล้วถึงทุกข์
ก็ไม่ได้ทุกข์เท่าเวลาที่คนอื่นมีปัญหาเรื่องแฟนเลยค่ะ
เราเลยไม่เข้าใจว่ามีแฟนมันดียังไง เราอยากลองมีแฟนมากๆเลยค่ะ เราอยากเข้าใจความรู้สึกชอบแบบนั้นมากๆ
แต่แค่คิดว่าต้องมีก็เหนื่อยแล้วค่ะ เราขาดประสบการณ์มากๆ555 แต่ก็คอยเปิดใจอยู่ตลอดนะคะ เราอยากรู้จักมันจริงๆ
เลยอยากถามประสบการณ์ของคนอื่นๆแทนน่ะค่ะ ทุกคนมีความเห็นยังไงบ้างคะ คือไม่ต้องนึกถึงความเห็นของเราที่มีต่อการมีแฟนก็ได้ค่ะ
เราอยากทราบมุมมองของการมีแฟนของแต่ละคนเฉยๆน่ะค่ะ ถ้ารอจนกว่าจะเจอใครคนนั้นของเราที่ไม่รู้จะมามั้ย
เราคงไม่มีวันเขียนจบน่ะค่ะ เลยลองมาถามทุกคนดู