แชร์เรื่องราว เคยมีอะไรกันกับเขาหลายครั้ง เขาจะรู้จักรักเราบ้างสักครั้งหรือเปล่าครับ? 18+
สวัสดีครับชาวพันทิป สิ่งที่ผมจะเล่าต่อไปนี้เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นจริงกับผม กับความสัมพันธ์ที่ผมรู้สึกสับสนและค้างคาใจมาตลอด ผมเลยอยากจะขอพื้นที่ตรงนี้เล่าประสบการณ์ชีวิตเรื่องความสัมพันธ์ที่อธิบายยากระหว่างผู้ชายกับผู้ชายได้ให้ทุกคนได้อ่านกันครับ เผื่อประสบการณ์นี้จะมีเพื่อนๆคนไหนที่เคยเจอและสามารถให้คำแนะนำแก่ผมหรือคนอื่นๆ ที่กำลังเผชิญกับมันอยู่ได้
ก่อนอื่นผมต้องบอกก่อนนะครับว่าผมเป็นผู้ชายที่ชอบผู้หญิง แต่สิ่งที่มันเกิดขึ้นกับผมมันกลับกัน ผมกลับมีสัมพันธ์กับผู้ชายด้วยกัน
เรื่องมันเริ่มเกิดขึ้น ก่อนหน้านี้เมื่อ ปี 2559 ผมเรียนในสถาบันแห่งหนึ่งในภาคอีสาน ผมกับเขารู้จักกันในฐานะอาจารย์และนักศึกษา เขาจะชอบหยอกล้อผมเวลาเจอหน้ากันเราจะคุยถูกคอและสนิทกันมาก แต่ตอนนั้นผมยังไม่ได้คิดอะไร เขาชอบถ่ายรูปแกล้งผม ชอบลากผมไปทำธุระนอกสถานที่ด้วย (ไปทำธุระที่เป็นการเป็นงานจริงๆ) แต่เราก็จะสนิทกันแค่ในสถาบันก็ในฐานะอาจารย์กับนักศึกษานั่นแหละครับ
จนเวลาผ่านไปมาถึงปี 2560 ความรู้สึกและความสัมพันธ์มันเริ่มเปลี่ยนไปเราเริ่มคุยกันมากขึ้น วันวาเลนไทน์เขาส่งรูปสติ๊กเกอร์รูปหัวใจและบอกกับผมว่า "ไม่มีใครส่งให้เราๆก็ส่งกันเองนี่แหละ" ตอนนั้นความสัมพันธ์มันเริ่มชัดเจนมากขึ้น มีช่วงหนึ่งผมได้มีโอกาสเข้าร่วมประกวดดาวเดือนประจำสถาบัน ด้วยความที่ผมอาศัยอยู่นอกเมืองและต้องไปกลับทุกวันไม่ได้พักหอ และด้วยความที่ต้องอยู่ซ้อมจนมืดค่ำเลยทำให้ไม่มีรถกลับบ้าน ด้วยความที่ผมสนิทและไว้วางใจเขาผมเลยวานให้เขาช่วยไปส่งผมทุกเย็นที่บ้านหลังซ้อมบล็อกกิ้งเสร็จเป็นเวลาเกือบเดือน โดยผมบอกกับเขาว่าจะเลี้ยงหนังเป็นการตอบแทน อยู่มาสัปดาห์หนึ่งในช่วงระหว่างซ้อม ผมได้มีโอกาสให้ไปร่วมอบรมที่กรุงเทพฯเป็นเวลา 3 วัน และในคืนวันก่อนที่ผมจะเดินทางไปกรุงเทพฯ เช่นเคย ด้วยความที่ผมบ้านอยู่ใกล้และไม่มีเข้ามาในเมื่อแต่เช้ากลัวจะไม่ทันเดินทางกับเพื่อน ผมเลยขอค้างที่ห้องพักกับเขาซึ่งที่พักก็อยู่ในสถาบันนั้น เย็นวันนั้นเราได้ไปกินหมูกระทะด้วยกัน จากนั้นก็ไปดูหนังต่อ ผมจะเลี้ยงเขาแต่เขากลับปฏิเสธและจ่ายเองทั้งหมด เมื่อหนังจบ เราก็ออกมาจากห้าง จากนั้นเขาก็พาผมขับรถรอบเมืองพาผ่านไปดูพับร้านเหล้าต่างๆและเหมือนเขาพยายามจะบอกอะไรผมบางอย่าง แต่ผมถามให้เขาพูดเขาก็อ้ำอึ้งไม่พูดให้ชัดเจน จนกระทั่งตอนนั้น 4 ทุ่มครึ่ง เขาพาผมไปที่โรงแรมแห่งหนึ่ง เขาบอกว่าคือนี้เราจะพักกันที่นี่ เพราะมันดึกมาก ประตูสถาบันปิดแล้วเข้าไม่ได้ จนกระทั่งเราได้พักที่นี่ และในคืนนั้นเอง มันก็เกิดความสัมพันธ์ลึกซึ้งครั้งแรกขึ้น ผ่านไปหลายเดือน เราได้แอบคบกันแบบลับๆ และมีความสัมพันธ์กันนานๆ ครั้ง ใช่ ตอนนี้ผมรักเขาไปแล้ว ผมทำกับเขาเหมือนแฟนปกติ ซื้อขนม ซื้อแบรนด์ วิตามินไปวางไว้ที่โต๊ะเขาทุกเช้า จนพักหลังเขาเริ่มตีตัวออกห่างและผมรู้สึกว่าผมไม่มีความสำคัญอะไรกับเขานอกจากเรื่องนั้นเรื่องเดียว ผมขอเลิกกับเขา ทั้งที่เขาไม่ได้รู้สึกกับผมแบบแฟนหรือคนรู้ใจเลยตั้งแต่แรก หลังจากนั้นเราก็ตีตัวออกห่าง มองหน้ากันแทบไม่ติด เวลาจำเป็นต้องเจอก็ต้องฝืนเจอตลอดมา ผมพยายามตัดใจหลายครั้ง แต่ขอกลับมาคบเป็นแฟนกับเขา แต่ก็ถูกปฏิเสธ
ผ่านไป 2 ปี จนผมจบจากสถาบันนี้ไป และได้มีโอกาสกลับมาทำงานในสถาบันแห่งนี้อีกครั้ง แต่ในฐานะคนทำงาน ผ่านไป 2 สัปดาห์ช่วงนั้นเป็นช่วงกีฬาสีของสถาบัน ก่อนวันกีฬาสี เขาได้ขอให้ผมไปเอาสายชาร์จแบตมือถือในห้องพักของเขาเป็นเพื่อน ด้วยความที่ผมไม่คิดอะไรผมก็เลยไปกับเขา จนไปถึงที่ห้องเขากลับขอมีอะไรกับผม ด้วยอารมณ์และความรู้สึกที่ผมมีแก่เขาเมื่อได้กลับมาเจอกันมันก็อดใจไม่ไหว สักพักเขากลับบอกกับผมออกมาว่า "เขามีแฟนแล้วนะ" ผมอึ้งไปสักพักคิดในใจว่ามีแล้วแต่ทำไมต้องทำแบบนี้ ไม่สงสารแฟนบ้างเลยหรอ โชคดีที่มีคนมา เขาและผมยังไม่เลยเถิดไปไหนไกล คืนนั้นเลยจบแค่นั้น
กระทั่งอยู่มาช่วงท้ายปี สถาบันได้จัดให้บุคลากรทั้งหมดไปเที่ยวต่างจังหวัด ผมและเขาก็เป็นหนึ่งในนั้น ตลอดเวลาที่ผมและเขาอยู่ใกล้กันผมแทบจะไม่มองหน้าเขาไม่คุยอะไรกับเขา เพราะในใจผมยังรู้สึกโกรธและไม่เข้าใจเขาอยู่ลึกๆ ก็ถือเป็นปกติที่ผมทำแบบนี้ ตามการจับคู่นอนในห้องพักที่มีการจัดคู่ไว้ตั้งแต่แรก เขา และ ผม ไม่ได้นอนห้องเดียวกัน แต่พอมาถึงที่พัก เขากลับขอสลับห้องมานอนกับผม ซึ่งที่จริงผมก็นอนกับเพื่อนร่วมงานอีกคนอยู่แล้ว พอเขามานอนด้วยก็กลายเป็นว่าจากนอนปกติ 2 คนก็เป็น 3 คน ต้องหาที่นอนสำรองมาเพิ่ม ผ่านไปกระทั่งคืนนั้นผมและเพื่อนร่วมงานคนอื่นๆ ได้นั่งดื่มกันจนผมไม่ไหวขอตัวกลับห้อง พบว่าเพื่อนร่วมงานคนหนึ่งหลับไปแล้ว แต่เขายังไม่หลับ เขาทักถามผมว่า "จะทำอะไร" ผมเลยตอบกลับไปว่า "จะไปไอาบน้ำ" จากนั้นผมก็เข้าไปอาบน้ำ สักพักระหว่างอาบน้ำ ประตูห้องน้ำกลับถูกเปิดเข้ามา ตอนนั้นผมช็อกมากเพราะผมล็อกอย่างดีก่อนจะอาบน้ำ (ยังไม่เมามาก มีสติจำได้ทุกอย่าง) แล้วจู่ๆเขาก็เขามาหาผมในห้องน้ำ มาเช็ดตัวให้ผมและพยายามจะขอมีอะไรด้วย ผมขัดขืนและไล่เขาออกไปแบบเบาๆ เพราะกลับเพื่อนร่วมงานคนนั้นตื่นแล้วได้ยิน จนเขายอมออกไป จากนั้นผมก็แต่งตัวเข้านอน (ซึ่งเตียงนอนตอนที่เข้าห้องมาครั้งแรกตอนกลางวันมันถูกแยกออกจากกันเป็นเตียงเดี่ยว 2 เตียง แต่ตอนนั้นเตียงทั้ง 2 มันกลับถูกผลักติดกันเอาไว้ นั่นก็คือเตียงเขาและผม ส่วนเพื่อนร่วมงานอีกคนเขานอนที่นอนสำรองที่โรงแรมจัดไว้ให้ในห้องห่างจากเตียงใหญ่ประมาณ 2 เมตร) เขายังไม่จบแค่นั้น เขาพยายามขยับตัวมาใกล้ผมและพยายามล้วงผม ขอมีอะไรกับผมไม่หยุด ผมพยายามเย็นชาและขัดขืนเขาแล้ว แต่ไม่เป็นผลเลย ด้วยความที่ผมกลัวเพื่อนร่วมงานอีกคนตื่นมาเห็นเลยไม่กล้าส่งเสียงดังหยุดเขา ผมก็ได้แต่ปล่อยให้มันเดินต่อไปจนเขาเสร็จ คืนนั้นผมทรมานใจมากๆ เขากอดผมแล้วบอกกับผมว่า "อย่าคิดมากนะ ไม่อยากให้คิดมาก เราแค่สนุกๆ" ผมแทบน้ำตาตกในที่ต้องมาเจออะไรแบบนี้
จนเวลาผ่านไปมาถึงทุกวันนี้เขาก็ยังหาโอกาสมาขอมีอะไรกับผมอยู่เรื่อยๆ เมื่อเขาต้องการจะมี ในทุกๆครั้งที่เขามาขอมีอะไรด้วยอารมณ์มันก็เหมือนแฟนที่ขอมีอะไรกันตามปกติ แล้วเขาจะชอบมาทำดีด้วยในวันนั้น แม้ในแต่ละครั้งผมจะพยายามไม่รับมือถือ ไม่รับไลน์ และพยายามขัดขืน หรือยิ่งหลบมากแค่ไหน ก็ไม่เคยพ้นเขาเลย เขาสมหวังในเรื่องนั้นทุกครั้ง และหลังจากที่เขาเสร็จมันก็จบแค่นั้น เขาก็กลับไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ผิดกับผมที่ผมแอบคิดในใจมาโดยตลอด และถามกับตัวเองมาตลอดว่า เขาเคยรักผมแบบรักจริงๆ สักครั้งบ้างไหม ผมเคยเอะใจเรื่องที่เขาเคยบอกว่า เขามีแฟนแล้วแต่แฟนของเขาอยู่ที่บ้านของเขา (บ้านที่อยู่ต่างอำเภอ) ผมพยายามสังเกตหลายๆ ครั้งเกี่ยวกับเวลาคนที่มีแฟนเขาจะทำกัน แต่กับเขามันไม่ใช่ เขาไม่ได้มีพฤติกรรมเหมือนคนมีแฟนเลย เขาจะหลอกผมเพื่ออะไร หรือเขากลัวผมจะขอคบกลับมาเป็นแฟนอีกครั้ง ทุกวันนี้เราก็ยังได้ทำงานร่วมกัน คุยกันแบบเพื่อนร่วมงานตามปกติ แต่หากไม่จำเป็นผมก็จะไม่ขอเกี่ยวข้องหรือพูดคุยกับเขา เพื่อไม่ให้ความรู้สึกในใจมันออกมา ผมยังมองเขาแบบความรักมาตลอด เวลาเจอเขาใจจะเต้นแรง แต่ในความรู้สึกรักมันก็มีความรู้สึกเกลียดและความไม่เข้าใจแฝงอยู่ในนั้นเหมือนกัน จนตอนนี้ผมก็ยังไม่รู้ว่าผมและเขาเราอยู่ในสถานะอะไร และตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาเคยรู้สึกรักผมบ้างสักครั้งไหม? คำถามมันยังค้างคาใจมาจนถึงทุกวินาทีนี้
สุดท้ายนี้นี่คือเรื่องราวที่เกิดขึ้นจริงกับผม ผมแค่อยากจะขอพื้นที่ระบายความในใจและสิ่งที่อัดอั้นใจในมาเล่าให้ทุกคนได้อ่านกัน เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมาผมเจอกับเรื่องราวนี้และต้องเก็บมันไว้คนเดียวตลอด 2-3 ปีมานี้ ไม่สามารถจะเล่าให้ใครฟังได้เลย ขอบคุณทุกคนที่อ่านเรื่องราวความสัมพันธ์ของผมนะครับ และขอเป็นกำลังใจให้คนที่กำลังเจอปัญหาด้านความสัมพันธ์ที่ไม่ชัดเจน และสับสนกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับตัวเองในตอนนี้นะครับ สวัสดีครับ
แชร์เรื่องราว เคยมีอะไรกันหลายครั้ง เขาจะรู้สึกรักเราบ้างหรือเปล่า? 18+
สวัสดีครับชาวพันทิป สิ่งที่ผมจะเล่าต่อไปนี้เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นจริงกับผม กับความสัมพันธ์ที่ผมรู้สึกสับสนและค้างคาใจมาตลอด ผมเลยอยากจะขอพื้นที่ตรงนี้เล่าประสบการณ์ชีวิตเรื่องความสัมพันธ์ที่อธิบายยากระหว่างผู้ชายกับผู้ชายได้ให้ทุกคนได้อ่านกันครับ เผื่อประสบการณ์นี้จะมีเพื่อนๆคนไหนที่เคยเจอและสามารถให้คำแนะนำแก่ผมหรือคนอื่นๆ ที่กำลังเผชิญกับมันอยู่ได้
ก่อนอื่นผมต้องบอกก่อนนะครับว่าผมเป็นผู้ชายที่ชอบผู้หญิง แต่สิ่งที่มันเกิดขึ้นกับผมมันกลับกัน ผมกลับมีสัมพันธ์กับผู้ชายด้วยกัน
เรื่องมันเริ่มเกิดขึ้น ก่อนหน้านี้เมื่อ ปี 2559 ผมเรียนในสถาบันแห่งหนึ่งในภาคอีสาน ผมกับเขารู้จักกันในฐานะอาจารย์และนักศึกษา เขาจะชอบหยอกล้อผมเวลาเจอหน้ากันเราจะคุยถูกคอและสนิทกันมาก แต่ตอนนั้นผมยังไม่ได้คิดอะไร เขาชอบถ่ายรูปแกล้งผม ชอบลากผมไปทำธุระนอกสถานที่ด้วย (ไปทำธุระที่เป็นการเป็นงานจริงๆ) แต่เราก็จะสนิทกันแค่ในสถาบันก็ในฐานะอาจารย์กับนักศึกษานั่นแหละครับ
จนเวลาผ่านไปมาถึงปี 2560 ความรู้สึกและความสัมพันธ์มันเริ่มเปลี่ยนไปเราเริ่มคุยกันมากขึ้น วันวาเลนไทน์เขาส่งรูปสติ๊กเกอร์รูปหัวใจและบอกกับผมว่า "ไม่มีใครส่งให้เราๆก็ส่งกันเองนี่แหละ" ตอนนั้นความสัมพันธ์มันเริ่มชัดเจนมากขึ้น มีช่วงหนึ่งผมได้มีโอกาสเข้าร่วมประกวดดาวเดือนประจำสถาบัน ด้วยความที่ผมอาศัยอยู่นอกเมืองและต้องไปกลับทุกวันไม่ได้พักหอ และด้วยความที่ต้องอยู่ซ้อมจนมืดค่ำเลยทำให้ไม่มีรถกลับบ้าน ด้วยความที่ผมสนิทและไว้วางใจเขาผมเลยวานให้เขาช่วยไปส่งผมทุกเย็นที่บ้านหลังซ้อมบล็อกกิ้งเสร็จเป็นเวลาเกือบเดือน โดยผมบอกกับเขาว่าจะเลี้ยงหนังเป็นการตอบแทน อยู่มาสัปดาห์หนึ่งในช่วงระหว่างซ้อม ผมได้มีโอกาสให้ไปร่วมอบรมที่กรุงเทพฯเป็นเวลา 3 วัน และในคืนวันก่อนที่ผมจะเดินทางไปกรุงเทพฯ เช่นเคย ด้วยความที่ผมบ้านอยู่ใกล้และไม่มีเข้ามาในเมื่อแต่เช้ากลัวจะไม่ทันเดินทางกับเพื่อน ผมเลยขอค้างที่ห้องพักกับเขาซึ่งที่พักก็อยู่ในสถาบันนั้น เย็นวันนั้นเราได้ไปกินหมูกระทะด้วยกัน จากนั้นก็ไปดูหนังต่อ ผมจะเลี้ยงเขาแต่เขากลับปฏิเสธและจ่ายเองทั้งหมด เมื่อหนังจบ เราก็ออกมาจากห้าง จากนั้นเขาก็พาผมขับรถรอบเมืองพาผ่านไปดูพับร้านเหล้าต่างๆและเหมือนเขาพยายามจะบอกอะไรผมบางอย่าง แต่ผมถามให้เขาพูดเขาก็อ้ำอึ้งไม่พูดให้ชัดเจน จนกระทั่งตอนนั้น 4 ทุ่มครึ่ง เขาพาผมไปที่โรงแรมแห่งหนึ่ง เขาบอกว่าคือนี้เราจะพักกันที่นี่ เพราะมันดึกมาก ประตูสถาบันปิดแล้วเข้าไม่ได้ จนกระทั่งเราได้พักที่นี่ และในคืนนั้นเอง มันก็เกิดความสัมพันธ์ลึกซึ้งครั้งแรกขึ้น ผ่านไปหลายเดือน เราได้แอบคบกันแบบลับๆ และมีความสัมพันธ์กันนานๆ ครั้ง ใช่ ตอนนี้ผมรักเขาไปแล้ว ผมทำกับเขาเหมือนแฟนปกติ ซื้อขนม ซื้อแบรนด์ วิตามินไปวางไว้ที่โต๊ะเขาทุกเช้า จนพักหลังเขาเริ่มตีตัวออกห่างและผมรู้สึกว่าผมไม่มีความสำคัญอะไรกับเขานอกจากเรื่องนั้นเรื่องเดียว ผมขอเลิกกับเขา ทั้งที่เขาไม่ได้รู้สึกกับผมแบบแฟนหรือคนรู้ใจเลยตั้งแต่แรก หลังจากนั้นเราก็ตีตัวออกห่าง มองหน้ากันแทบไม่ติด เวลาจำเป็นต้องเจอก็ต้องฝืนเจอตลอดมา ผมพยายามตัดใจหลายครั้ง แต่ขอกลับมาคบเป็นแฟนกับเขา แต่ก็ถูกปฏิเสธ
ผ่านไป 2 ปี จนผมจบจากสถาบันนี้ไป และได้มีโอกาสกลับมาทำงานในสถาบันแห่งนี้อีกครั้ง แต่ในฐานะคนทำงาน ผ่านไป 2 สัปดาห์ช่วงนั้นเป็นช่วงกีฬาสีของสถาบัน ก่อนวันกีฬาสี เขาได้ขอให้ผมไปเอาสายชาร์จแบตมือถือในห้องพักของเขาเป็นเพื่อน ด้วยความที่ผมไม่คิดอะไรผมก็เลยไปกับเขา จนไปถึงที่ห้องเขากลับขอมีอะไรกับผม ด้วยอารมณ์และความรู้สึกที่ผมมีแก่เขาเมื่อได้กลับมาเจอกันมันก็อดใจไม่ไหว สักพักเขากลับบอกกับผมออกมาว่า "เขามีแฟนแล้วนะ" ผมอึ้งไปสักพักคิดในใจว่ามีแล้วแต่ทำไมต้องทำแบบนี้ ไม่สงสารแฟนบ้างเลยหรอ โชคดีที่มีคนมา เขาและผมยังไม่เลยเถิดไปไหนไกล คืนนั้นเลยจบแค่นั้น
กระทั่งอยู่มาช่วงท้ายปี สถาบันได้จัดให้บุคลากรทั้งหมดไปเที่ยวต่างจังหวัด ผมและเขาก็เป็นหนึ่งในนั้น ตลอดเวลาที่ผมและเขาอยู่ใกล้กันผมแทบจะไม่มองหน้าเขาไม่คุยอะไรกับเขา เพราะในใจผมยังรู้สึกโกรธและไม่เข้าใจเขาอยู่ลึกๆ ก็ถือเป็นปกติที่ผมทำแบบนี้ ตามการจับคู่นอนในห้องพักที่มีการจัดคู่ไว้ตั้งแต่แรก เขา และ ผม ไม่ได้นอนห้องเดียวกัน แต่พอมาถึงที่พัก เขากลับขอสลับห้องมานอนกับผม ซึ่งที่จริงผมก็นอนกับเพื่อนร่วมงานอีกคนอยู่แล้ว พอเขามานอนด้วยก็กลายเป็นว่าจากนอนปกติ 2 คนก็เป็น 3 คน ต้องหาที่นอนสำรองมาเพิ่ม ผ่านไปกระทั่งคืนนั้นผมและเพื่อนร่วมงานคนอื่นๆ ได้นั่งดื่มกันจนผมไม่ไหวขอตัวกลับห้อง พบว่าเพื่อนร่วมงานคนหนึ่งหลับไปแล้ว แต่เขายังไม่หลับ เขาทักถามผมว่า "จะทำอะไร" ผมเลยตอบกลับไปว่า "จะไปไอาบน้ำ" จากนั้นผมก็เข้าไปอาบน้ำ สักพักระหว่างอาบน้ำ ประตูห้องน้ำกลับถูกเปิดเข้ามา ตอนนั้นผมช็อกมากเพราะผมล็อกอย่างดีก่อนจะอาบน้ำ (ยังไม่เมามาก มีสติจำได้ทุกอย่าง) แล้วจู่ๆเขาก็เขามาหาผมในห้องน้ำ มาเช็ดตัวให้ผมและพยายามจะขอมีอะไรด้วย ผมขัดขืนและไล่เขาออกไปแบบเบาๆ เพราะกลับเพื่อนร่วมงานคนนั้นตื่นแล้วได้ยิน จนเขายอมออกไป จากนั้นผมก็แต่งตัวเข้านอน (ซึ่งเตียงนอนตอนที่เข้าห้องมาครั้งแรกตอนกลางวันมันถูกแยกออกจากกันเป็นเตียงเดี่ยว 2 เตียง แต่ตอนนั้นเตียงทั้ง 2 มันกลับถูกผลักติดกันเอาไว้ นั่นก็คือเตียงเขาและผม ส่วนเพื่อนร่วมงานอีกคนเขานอนที่นอนสำรองที่โรงแรมจัดไว้ให้ในห้องห่างจากเตียงใหญ่ประมาณ 2 เมตร) เขายังไม่จบแค่นั้น เขาพยายามขยับตัวมาใกล้ผมและพยายามล้วงผม ขอมีอะไรกับผมไม่หยุด ผมพยายามเย็นชาและขัดขืนเขาแล้ว แต่ไม่เป็นผลเลย ด้วยความที่ผมกลัวเพื่อนร่วมงานอีกคนตื่นมาเห็นเลยไม่กล้าส่งเสียงดังหยุดเขา ผมก็ได้แต่ปล่อยให้มันเดินต่อไปจนเขาเสร็จ คืนนั้นผมทรมานใจมากๆ เขากอดผมแล้วบอกกับผมว่า "อย่าคิดมากนะ ไม่อยากให้คิดมาก เราแค่สนุกๆ" ผมแทบน้ำตาตกในที่ต้องมาเจออะไรแบบนี้
จนเวลาผ่านไปมาถึงทุกวันนี้เขาก็ยังหาโอกาสมาขอมีอะไรกับผมอยู่เรื่อยๆ เมื่อเขาต้องการจะมี ในทุกๆครั้งที่เขามาขอมีอะไรด้วยอารมณ์มันก็เหมือนแฟนที่ขอมีอะไรกันตามปกติ แล้วเขาจะชอบมาทำดีด้วยในวันนั้น แม้ในแต่ละครั้งผมจะพยายามไม่รับมือถือ ไม่รับไลน์ และพยายามขัดขืน หรือยิ่งหลบมากแค่ไหน ก็ไม่เคยพ้นเขาเลย เขาสมหวังในเรื่องนั้นทุกครั้ง และหลังจากที่เขาเสร็จมันก็จบแค่นั้น เขาก็กลับไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ผิดกับผมที่ผมแอบคิดในใจมาโดยตลอด และถามกับตัวเองมาตลอดว่า เขาเคยรักผมแบบรักจริงๆ สักครั้งบ้างไหม ผมเคยเอะใจเรื่องที่เขาเคยบอกว่า เขามีแฟนแล้วแต่แฟนของเขาอยู่ที่บ้านของเขา (บ้านที่อยู่ต่างอำเภอ) ผมพยายามสังเกตหลายๆ ครั้งเกี่ยวกับเวลาคนที่มีแฟนเขาจะทำกัน แต่กับเขามันไม่ใช่ เขาไม่ได้มีพฤติกรรมเหมือนคนมีแฟนเลย เขาจะหลอกผมเพื่ออะไร หรือเขากลัวผมจะขอคบกลับมาเป็นแฟนอีกครั้ง ทุกวันนี้เราก็ยังได้ทำงานร่วมกัน คุยกันแบบเพื่อนร่วมงานตามปกติ แต่หากไม่จำเป็นผมก็จะไม่ขอเกี่ยวข้องหรือพูดคุยกับเขา เพื่อไม่ให้ความรู้สึกในใจมันออกมา ผมยังมองเขาแบบความรักมาตลอด เวลาเจอเขาใจจะเต้นแรง แต่ในความรู้สึกรักมันก็มีความรู้สึกเกลียดและความไม่เข้าใจแฝงอยู่ในนั้นเหมือนกัน จนตอนนี้ผมก็ยังไม่รู้ว่าผมและเขาเราอยู่ในสถานะอะไร และตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาเคยรู้สึกรักผมบ้างสักครั้งไหม? คำถามมันยังค้างคาใจมาจนถึงทุกวินาทีนี้
สุดท้ายนี้นี่คือเรื่องราวที่เกิดขึ้นจริงกับผม ผมแค่อยากจะขอพื้นที่ระบายความในใจและสิ่งที่อัดอั้นใจในมาเล่าให้ทุกคนได้อ่านกัน เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมาผมเจอกับเรื่องราวนี้และต้องเก็บมันไว้คนเดียวตลอด 2-3 ปีมานี้ ไม่สามารถจะเล่าให้ใครฟังได้เลย ขอบคุณทุกคนที่อ่านเรื่องราวความสัมพันธ์ของผมนะครับ และขอเป็นกำลังใจให้คนที่กำลังเจอปัญหาด้านความสัมพันธ์ที่ไม่ชัดเจน และสับสนกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับตัวเองในตอนนี้นะครับ สวัสดีครับ