คือตอนเด็กพ่อแม่เราแยกทางกันแม่ทิ้งเราให้ตายายเลี้ยงแม่มาหาบ้างและท่กครั้งที่มาเราดีใจมากผ่านไปแม่มีสามีใหม่มีน้อง1คนแม่รักน้องมากตอนนั้นแม่ลำบากเลยเอาน้องมาฝากไว้กับยายสรุปน้องร้องหาแม่แม่รีบกลับไปรับน้องมาอยู่ด้วยผ่านไปหลายปีหลังจากนั้นเราเรียนจบป.6แม่ไปรับเรามาเรียนด้วยเช้าวันแรกที่เรามาถึงเราต้องมีหน้าทที่ลุกมาช่วยแม่ตั้งแต่ตี5ทำงานทั้งวันไม่ถูกใจก็โดนด่าโดนตีสารพัดแต่เราก็ทนหลังเลิกเรียนเราต้องไปขายของถึง3ทุ่มตื่นมาทำงานก่อนไปรร.ตอนตี5-7.30น.เราเหนื่อยมากเวลาขอไปไหนก็ไม่ได้นอกจากวันเกิดจะได้ไปกินหมูกะทะกับเพื่อนเราทำแบบนั้นจนเรียนจบต่างกันอย่างมากกับน้องเราอยากไปไหนไม่เคยว่าตะคอกใส่แม่สุดท้านแม่ก็ง้อ ซื้อโน๊ตบุ๊คให้ซื้อไอโฟนให้ให้จัดฟันไม่เคยใช้งานอะไรเลยไม่เคยกดดันอะไรเลยเรารักน้องนะและเราก็อิตฉาน้องด้วยอิจฉาจริงๆทุกครั้งที่เราเห็นแม่รักน้องหอมน้องกอดน้องเราเจ็บมากเราบ้ารึป่าว
ทำแม่ไม่รักพี่อย่างเราบ้าง??