คือแม่เราเป็นคนแบบเป๊ะทุกอย่าง อันนั้นอันโน้นต้องเป๊ะไม่มีการหย่อนเลยค่ะ แล้วแม่เราเป็นคนที่ระเบียบมาก เช่น ของวางอยู่ไม่เป็นที่ก็จะบ่น จะด่าจะให้มาเก็บ และก็แม่เราให้เรากวาด-ถูบ้านทุกวันค่ะ กลับบ้านมาแม่ก็จะดูว่ากวาดสะอาดมั้ยไรงี้ แต่คือเข้าใจมั้ยคะเรากวาดบ้านตั้งแต่เช้า ตอนเย็นมามันก็ต้องฝุ่นมีเส้นผมอะไรบ้าง พอแม่เรากลับมาเห็นว่ามันสกปรกก็มาด่าว่าเรา (ใช้คำว่า“ด่า”นะคะ) แล้วก็ให้ไปกวาดใหม่จนกว่าสะอาด คือมันเป็นเรื่องที่เล็กมากแม่ชอบทำให้เป็นเรื่องใหญ่โต ครอบครัวเราเลยอยู่กันแบบไม่มีความสุขเลยค่ะ ไม่เรียกว่าครอบครัวเลย พ่อแม่ทะเลาะกันทุกวันและตลอดทั้งวันเลยค่ะ พอเปรียบกับลูกพี่ลูกน้องตัวเองที่ครอบครัวเค้าไม่มีพ่อ เค้ายังมีความสุขมากกว่าครอบครัวที่มีครบแบบเราเลยค่ะ
แม่ชอบคิดว่าตัวเองเป็นใหญ่ แบบเจออะไรมามากกว่าแล้วคิดว่าตัวเองเก่งอะค่ะ คือแม่เราไม่ได้มีปัญหากับเราแค่คนเดียวนะคะ แต่มีปัญหาแม้กระทั่งญาติพี่น้อง คือทุกคนที่เป็นญาติคือเบื่อแม่กันทุกคนเลยค่ะ นางเป็นคนที่ไม่มีเวลาความสุขเลยค่ะ แบบผ่อนคลายไม่มีเลยค่ะ มีแต่เคร่งไปส้ะทุกเรื่อง พอคนโน้นทำผิด ก็จะพูดในสิ่งที่เค้าทำผิดไปตลอดเลยค่ะ ยกตัวอย่างเรากับพี่เรานะคะ คือเราไปสอบที่ไหนก็ไม่ติดค่ะคือแม่เราอยากให้ย้ายโรงเรียน แต่คือไปลองสอบแค่ไม่เกิน2ที่ค่ะ แล้ว2ที่นั้นเป็นรร.ดังแล้วสอบเข้ายาก แต่เพื่อนเร่ไปสอบตั้ง5-6ที่ มันก็ต้องติดสักที่สิค่ะ เราไปสอบแค่2ที่เอง แม่เราก็ชอบมาพูดเกือบทุกวันเลยค่ะ “ ว่าเราหน่ะโง่ ไปสอบที่ไหนก็ไม่มีคนรับ แย่แค่ไหนก็พิจารณาตัวเองด้วยนะ แม่หน่ะไม่กล้าเอาไปพูดให้ใครฟังเลย ดูลูกคนอื่นสิย้ายไปได้ แต่นี่สอบก็ไม่ติด เรียนก็ไม่เก่งแถมเป็นคนไม่เอาการเอางาน อ่านหนังสือก็มีแต่ตบตาแม่เท่านั้นแหละ พอชั้นไปก็คุยเล่นกับเพื่อน ทำตัวแก่แดดแต่งหน้าแต่งตัว “ คือเราโดนเยอะมากเลยค่ะ ส่วนญาติเราก็โดนเหมือนเราเลยค่ะ แล้วแม่ก็จะพูดแบบนี้ซ้ำๆไปเรื่อยๆทุกครั้งที่โมโหแม่ก็จะพูดขึ้นมาอีก ซึ่งแม่โมโหทุกวันเลยค่ะ คือเราเครียดมาก เราไม่ชอบมีแม่แบบนี้เลย แม่คนอื่นไม่เห็นเป็นอย่างนี้ แม่เราทำไมใจร้ายจัง แม่เราเคยพูดว่า “โง่ขนาดนี้เกิดมาเป็นลูกกูทำไม” คือเราแบบ เราไม่อยากเกิดหรอกค่ะถ้ามาเจออะไรแบบนี้ คุณเป็นคนอยากมีเราเอง อยากมีแล้วทำไมไม่เลี้ยงดูให้ดีทำไมต้องดุด่าว่ากล่าวไม่คิดถึงใจของเราบ้างหละคะ ยอมรับค่ะว่าไม่เก่ง โง่จริงๆ แต่ทุกอย่างที่เราทำเราตั้งใจทำ แล้วทำสุดความสามารถแล้วค่ะ พอแม่พูดแบบนี้เราแบบ.....เห้ออออ เหนื่อยจังค่ะมีแม่แบบนี้🥺
แม่เราดุมากเลยค่ะ ทำยังไงดีคะ
แม่ชอบคิดว่าตัวเองเป็นใหญ่ แบบเจออะไรมามากกว่าแล้วคิดว่าตัวเองเก่งอะค่ะ คือแม่เราไม่ได้มีปัญหากับเราแค่คนเดียวนะคะ แต่มีปัญหาแม้กระทั่งญาติพี่น้อง คือทุกคนที่เป็นญาติคือเบื่อแม่กันทุกคนเลยค่ะ นางเป็นคนที่ไม่มีเวลาความสุขเลยค่ะ แบบผ่อนคลายไม่มีเลยค่ะ มีแต่เคร่งไปส้ะทุกเรื่อง พอคนโน้นทำผิด ก็จะพูดในสิ่งที่เค้าทำผิดไปตลอดเลยค่ะ ยกตัวอย่างเรากับพี่เรานะคะ คือเราไปสอบที่ไหนก็ไม่ติดค่ะคือแม่เราอยากให้ย้ายโรงเรียน แต่คือไปลองสอบแค่ไม่เกิน2ที่ค่ะ แล้ว2ที่นั้นเป็นรร.ดังแล้วสอบเข้ายาก แต่เพื่อนเร่ไปสอบตั้ง5-6ที่ มันก็ต้องติดสักที่สิค่ะ เราไปสอบแค่2ที่เอง แม่เราก็ชอบมาพูดเกือบทุกวันเลยค่ะ “ ว่าเราหน่ะโง่ ไปสอบที่ไหนก็ไม่มีคนรับ แย่แค่ไหนก็พิจารณาตัวเองด้วยนะ แม่หน่ะไม่กล้าเอาไปพูดให้ใครฟังเลย ดูลูกคนอื่นสิย้ายไปได้ แต่นี่สอบก็ไม่ติด เรียนก็ไม่เก่งแถมเป็นคนไม่เอาการเอางาน อ่านหนังสือก็มีแต่ตบตาแม่เท่านั้นแหละ พอชั้นไปก็คุยเล่นกับเพื่อน ทำตัวแก่แดดแต่งหน้าแต่งตัว “ คือเราโดนเยอะมากเลยค่ะ ส่วนญาติเราก็โดนเหมือนเราเลยค่ะ แล้วแม่ก็จะพูดแบบนี้ซ้ำๆไปเรื่อยๆทุกครั้งที่โมโหแม่ก็จะพูดขึ้นมาอีก ซึ่งแม่โมโหทุกวันเลยค่ะ คือเราเครียดมาก เราไม่ชอบมีแม่แบบนี้เลย แม่คนอื่นไม่เห็นเป็นอย่างนี้ แม่เราทำไมใจร้ายจัง แม่เราเคยพูดว่า “โง่ขนาดนี้เกิดมาเป็นลูกกูทำไม” คือเราแบบ เราไม่อยากเกิดหรอกค่ะถ้ามาเจออะไรแบบนี้ คุณเป็นคนอยากมีเราเอง อยากมีแล้วทำไมไม่เลี้ยงดูให้ดีทำไมต้องดุด่าว่ากล่าวไม่คิดถึงใจของเราบ้างหละคะ ยอมรับค่ะว่าไม่เก่ง โง่จริงๆ แต่ทุกอย่างที่เราทำเราตั้งใจทำ แล้วทำสุดความสามารถแล้วค่ะ พอแม่พูดแบบนี้เราแบบ.....เห้ออออ เหนื่อยจังค่ะมีแม่แบบนี้🥺