บ้านของฉัน และอินเนอร์ของบ้าน = พ่อ

เคยลังเลใจ จะจ้างผู้รับเหมาเลยหรือสร้างเอง
ผู้รับเหมา = เสร็จเร็วแน่นอน แต่ความถูกใจไม่แน่นอน
พ่อสร้างเอง = ถูกใจแน่นอนแต่เสร็จช้า 
ส่วนเรื่องงบนั้น เรามั่นใจพ่อจะเซฟช่วยเราอย่างแน่นอน
ตั้งใจเลยว่า อายุ 24 ปี ต้องสร้างบ้านเป็นของตัวเองแล้วนะ ไม่สร้างตอนนี้พ่อแม่จะแก่ลงเรื่อยๆ 
แต่ใจหนึ่งก็อยากเอาเงินที่หาได้ไปเที่ยวเหมือนเพื่อน แต่ก็ตัดใจเพื่อครอบครัวแล้วกัน
จะได้มีบ้านสวยๆ ที่ครอบครัวเราอยู่กันอย่างมีความสุข 
เริ่มผ่อนอายุ 24 ปี ส่ง 25 ปี พออายุ 50 ของขวัญวันเกิด ต้องเป็นโฉนดบ้านที่ไถ่ถอนออกจากธนาคาร
อีก 10 ปีเก็บเงินไว้ใช้ยามเกษียณ 
นั้นเราก็มาเริ่มที่วาดรูปบ้านที่เราต้องการก่อนเลย
ได้แบบที่ต้องการแล้วก็ไปทำการกู้ธนาคารเลย 
พออนุมัติก็เริ่มสร้างกันเลย คนสร้างก็คือพ่อและลูกน้องเพียง 1 คน
 

พ่อบอกว่า "บ้านคือศิลปะของชีวิต บ้านจะบอกนิสัยคนอยู่ เพราะฉะนั้นบ้านที่พ่อสร้าง จะเป็นรูปทรงธรรมชาติและอิสระ" 


เราสร้างบ้านระยะเวลา 1 ปี งานเสร็จครบทุกส่วน แต่รายละเอียดไม่เสร็จ 
นายช่างเพียงคนเดียวของเรา
ที่เข้าทำงานโดยไม่ระบุเวลาเริ่ม 
และเวลาเลิกงาน
ทุ่มเทแรงใจ แรงกายสร้าง ไม่ลดละ
ไม่มีมุมไหนของบ้าน ไม่มีไม้ชิ้นไหน หรือหลังคาแผ่นไหนไม่ผ่าน 2 มือของพ่อ
 

 สุดท้ายเราก็ได้บ้านหลังนี้มา ด้วยชื่อบ้านว่า "บ้านเติมฝัน" 
พ่อนั่งมองบ้านที่ตัวเองสร้างทุกวันด้วยความภูมิใจ 
บ้านเรามีระเบียงหน้าหนาว
ระเบียงหน้าฝน

เรามีมุมพักผ่อนหลายมุม 
พ่อสร้างด้วยความตั้งใจว่า "เมื่อลูกกลับมา บ้านจะเป็นสถานที่พักผ่อนที่ดีที่สุดของลูก"
บ้านเราค่อนข้างเงียบ โล่ง อากาศดี ลมพัดดีเลยล่ะ
ล้อมรอบไปด้วยธรรมชาติ




วันนี้บ้านอาจจะยังไม่เรียบร้อยเข้าที่ดี แต่ทุกๆคนก็มีความสุขดี กับการค่อยๆ สร้างต่อเติม และเก็บรายละเอียดไปด้วยกัน

เป็นบ้านที่สัมผัสตรงไหน ก็รู้สึกได้ถึงพ่อไปทุกแห่งจริงๆนะ