ตัวผมเป็นชายหนุ่มออฟฟิศอายุ28 ปี
เพิ่งเลิกกับแฟนเก่าที่แต่งงานด้วยและคบกันมาตั้งแต่เรียนมหาลัยตอนนี้เลิกกันมาได้9 เดือน
ผมก็ใช้ชีวิตชายโสดแบบสนุกสนานและมีความสุขมาก
อยู่ๆมาผมก็แอบชอบผู้หญิงคนนึงเธอเป็นแม่หม้ายลูกติด2 คนแต่ดูไม่ออกเลยว่าเธอมีลูกแล้ว
เราก็คุยกันบ้างทักทายกันเหมือนเป็นเพื่อนกันไม่มีความชัดเจนใดๆ
จนวันนึงผมรู้สึกเหงามากแล้วก็มีน้องคนนึงเข้ามาในชีวิต
น้องเขาเป็นหลานของเพื่อนแม่ผมที่ทำธุรกิจด้วยกัน
ก็เลยเจอกันบ่อยๆแล้วเขาก็มาขอไลน์กับเฟสบุ๊คผมไป
แรกๆก็ออกทำนองให้ผมพาเขาเที่ยวบ้างพาไปหาของกินบ้างมันก็ทำให้ผมรู้สึกดีและหายเหงาไปช่วงนึง
แม่ผมรู้ว่าผมคบกับน้องเขาก็เลยให้ชวนน้องมาทานข้าวที่บ้านวันหยุดทุกเสาร์อาทิตย์
แต่จริงๆผมไม่ได้คิดอะไรจริงจังกับน้องเขาเลยผมไม่ได้ชอบหรือรู้สึกอะไรกับน้องเขาเลยสักนิด
ผมคิดแค่ว่าเป็นพี่เป็นน้องกันแค่นั้น
แต่ทางแม่ผมกับน้าของน้องเขาก็เออ ออตามน้องเขาไปหมด
ผมเบื่อมากเหมือนน้องเขามาเป็นเจ้าข้าวเจ้าของชีวิตผม
ไม่รู้จะตัดบทอย่างไรกลัวแม่ผมเสียความรู้สึก
แล้วก็สงสารน้องเขาอีกด้วย
อีกเรื่องเลยน้องเขาเรียนจบปวช.มา7 ปีแล้ว
จนตอนนี้อายุ25 ยังไม่เคยทำงานเลย
แต่ใช้เงินซื้อของกินของใช้เกินตัวมากทั้งๆที่ยังหาเงินเองไม่ได้
กาแฟที่น้องเขากินแก้วนึงมากกว่า
เงินที่ผมพกไปกินข้าวต่อวันสะอีก
น้องเขาบอกผมว่าที่มาอยู่กับน้าเพราะว่าจะมาหางานทำ
แต่ผมพยายามหางานให้เป็น 10 งานแล้วน้องเขาก็ไม่สนใจเลย
ขนาดนอนน้องเขายังตื่นทีหลังผมเลิกงานสะอีก
ผมทำงานมาตั้งแต่อายุ18 บ้างานมากทุกวันนี้ผมเป็นหัวหน้าแล้วผมยังหิ้วปิ่นโตมาทานที่ออฟฟิศอยู่เลย
ผมรับผู้หญิงแบบน้องเขาไม่ได้จริงๆครับถึงน้องเขาจะหน้าตาดีบ้านมีเงินก็จริง
จะมองว่าผมเห็นแก่ตัวหรือนิสัยไม่ดีก็ได้หมดเลยครับ
ผมอยากตัดน้องเขาออกไปจากชีวิตผมมาก
ผมต้องทนอึดอัดกับการที่ต้องอยู่กับคนที่ผมไม่ได้รักและคิดว่าเขาไม่ไช่
เพิ่งเลิกกับแฟนเก่าที่แต่งงานด้วยและคบกันมาตั้งแต่เรียนมหาลัยตอนนี้เลิกกันมาได้9 เดือน
ผมก็ใช้ชีวิตชายโสดแบบสนุกสนานและมีความสุขมาก
อยู่ๆมาผมก็แอบชอบผู้หญิงคนนึงเธอเป็นแม่หม้ายลูกติด2 คนแต่ดูไม่ออกเลยว่าเธอมีลูกแล้ว
เราก็คุยกันบ้างทักทายกันเหมือนเป็นเพื่อนกันไม่มีความชัดเจนใดๆ
จนวันนึงผมรู้สึกเหงามากแล้วก็มีน้องคนนึงเข้ามาในชีวิต
น้องเขาเป็นหลานของเพื่อนแม่ผมที่ทำธุรกิจด้วยกัน
ก็เลยเจอกันบ่อยๆแล้วเขาก็มาขอไลน์กับเฟสบุ๊คผมไป
แรกๆก็ออกทำนองให้ผมพาเขาเที่ยวบ้างพาไปหาของกินบ้างมันก็ทำให้ผมรู้สึกดีและหายเหงาไปช่วงนึง
แม่ผมรู้ว่าผมคบกับน้องเขาก็เลยให้ชวนน้องมาทานข้าวที่บ้านวันหยุดทุกเสาร์อาทิตย์
แต่จริงๆผมไม่ได้คิดอะไรจริงจังกับน้องเขาเลยผมไม่ได้ชอบหรือรู้สึกอะไรกับน้องเขาเลยสักนิด
ผมคิดแค่ว่าเป็นพี่เป็นน้องกันแค่นั้น
แต่ทางแม่ผมกับน้าของน้องเขาก็เออ ออตามน้องเขาไปหมด
ผมเบื่อมากเหมือนน้องเขามาเป็นเจ้าข้าวเจ้าของชีวิตผม
ไม่รู้จะตัดบทอย่างไรกลัวแม่ผมเสียความรู้สึก
แล้วก็สงสารน้องเขาอีกด้วย
อีกเรื่องเลยน้องเขาเรียนจบปวช.มา7 ปีแล้ว
จนตอนนี้อายุ25 ยังไม่เคยทำงานเลย
แต่ใช้เงินซื้อของกินของใช้เกินตัวมากทั้งๆที่ยังหาเงินเองไม่ได้
กาแฟที่น้องเขากินแก้วนึงมากกว่า
เงินที่ผมพกไปกินข้าวต่อวันสะอีก
น้องเขาบอกผมว่าที่มาอยู่กับน้าเพราะว่าจะมาหางานทำ
แต่ผมพยายามหางานให้เป็น 10 งานแล้วน้องเขาก็ไม่สนใจเลย
ขนาดนอนน้องเขายังตื่นทีหลังผมเลิกงานสะอีก
ผมทำงานมาตั้งแต่อายุ18 บ้างานมากทุกวันนี้ผมเป็นหัวหน้าแล้วผมยังหิ้วปิ่นโตมาทานที่ออฟฟิศอยู่เลย
ผมรับผู้หญิงแบบน้องเขาไม่ได้จริงๆครับถึงน้องเขาจะหน้าตาดีบ้านมีเงินก็จริง
จะมองว่าผมเห็นแก่ตัวหรือนิสัยไม่ดีก็ได้หมดเลยครับ
ผมอยากตัดน้องเขาออกไปจากชีวิตผมมาก