เถียงไอ้ไหรกันมา เสียงดังมาตั้งแต่หลังเปลว พ้มเอ๋ยปากถาม น้า ๆ ทั้งสามคน
ไอ้พวกนี้มันกลัวผี หวางทางที่เดินผ่านเปลว หม้ายไหรทำ เหลยหาเรื่อง เถียงให้ลืม เรื่องขลาดผี
แต่กูเห็นไม่รู้ใครชิงเดินกลาง สะหม้อ เอ๋ยปากสวนหลัม ที่เอ่ยปากตอบพ้ม ระหว่างล้างตีนขึ้นเริ่น
แหล้วเถียงเรื่องไหร พ้มถามต่ออย่างสงสัย
เอา... ได้มาแค่นี้ ไอ้เจ๊กจ้อง ทำหกแหม็ดแหล้ว หลัมส่งไหหวากให้พ้ม
กูทำหกคนเดี่ยวปานี้คงได้นอนในเปลว เจ็กจ้องเถียงสวนมาจากใต้ถุนบ้าน ระหว่างที่เดินไปหยิบใบจาก
นี้ชาดไม่ยอมจริง แรกเดี่ยวเถียงแพ้... หรือว่าแกล้งแพ้เพื่อหาเรื่องกินหวาก เออ..ไอ้นี้..
หลัมนึกขึ้นได้ว่าเสียถีเจ๊กจ้อง เสียแหล้ว..
แหล้วเถียงกันเรื่องไหร น้าหม้อ..พ้มหันไปถาม น้าหม้อ ที่นั่งม้วนใบจากแบบสนใจใคร เหมือนกับนั่งคิดไอ้ไหรเพลิน ๆ
เถียงกันเรื่อง รัฐบาลก่อนกับรัฐบาลปัจจุบัน ว่าใครเป็น เป็นสมควรเป็น "ถัวปอด"
ใครเหมือนกับ "ใบบาทร้าย"
ใครถือหางใครพ้มถาม ด้วยความสงสัย
เจ็กจ้องถือหาง รัดบาดก่อน ถั่วปอด
สะหม้อถือหาง รัดบาดปัจจุบัน ไม่บาทร้าย. หลัมอธิบาย
แหล้วเรื่องพันพรือจึงได้เถียงกันจนหวากเกือบแหม็ดไห..พ้มเอ่ยถามน้าหลัม
ที่ตอนนี้ น้า ๆ ทั้ง สาม มานั่งรวมวงหวากกันตามประสา คนคอการเมือง
ไอ้เจ็กจ้อง น้าหลัม เอ่ยปากเล่า มันว่า รัดบาน ยุคนี้เหมือน "ใบบาทร้าย" ไอ้สะหม้อ มัน รัดบาน ยุดก่อนกะเหมือน "ถั่วปอด"
แหล้วเถียงกันได้พรือ เมื่อเห็นไม่ตรงกัน ต่างคนต่างเปรียบเทียบกันไปมา พ้มถามกลับ น้าหลัม..
..พูดไปเหลย ตามจริง ไอ้หลัม ว่า พูดพันพรือ กูจึงเสียเหลี่ยม ไอ้เจ็กจ้อง สะหม้อที่บัดนี้ กำลังครึ่ม ๆ ได้ที่
น้าพูดคำเดี่ยว นิ ไอ้บ่าว..
น้าว่าพรือ พ้มถามกลับ แบบอยากรู้เร็ว ๆ
น้าว่า "มันชั่วพอ ๆ กัน ๆ" ทั้ง ถั่วปอด และ ใบบาทร้าย
พันพรือ ที่น้าว่าได้ชั่วพอ ๆ กัน.. พ้มถามหลัมด้วยความสงสัย..
กูไม่เกี่ยว นะไอ้หลัม อย่ามองกูพันนั้น..สะหม้อที่มึนเต็มทีพูดปัดแบบห้วน ๆ
กูกะไม่รู้เรื่อง คืนนั้นกูแค่ไปแลแม่ค้าขายถั่วต้มเท่าฮั้นว่าสวยหม้าย น้าเจ็กจ้องร้อนตัวเอ๋ยปากบอกมาอย่างหล๊ก ๆ
แหลัวพา คบทางพร้าว ไปทำไหร สะหม้อ เอ๋ยปากถาม
กูพาไปแลหน้าแม่ค้า ใครทำพรือรู้ว่านั่งซื้อถั่วต้มอยู่ กับใบบาทร้าย ที่ลักของไอ้บ่าว ที่มันแหน็มไว้ข้างฝาเริ่นไปชื้อ
พอ พอ ๆ โหม้ สู้ 2 คน ทำไหร ไม่ปรึกษามันกะพันนี้แหละ..น้าหลัม ได้ที สำทับเพื่อนเกลอทั้งสองที่อยู่ในอาการอยากนอนเต็มที
หลังจากนั้นกะวงแตก แม่ค้าขายถั่วพาโคมถั่วกลับบ้านเกลือบไม่ทัน ส่วนไอ้สะหม้อ ไม่กล้าออกจากบ้านไปหลายวัน น้าหลัมเอ๋ยปาก
"แม่ค้า ขายถัวมันกะน่าจะรู้ว่าถั่วมันปอดแต่มันกะยังเอามาขาย มันคิดว่าอาศัยความมืดขายถัวดี ปน ๆ (ผสม) ไปกับถั่วปอด
(ถั่วลิสงลีบ ไม่มีเมล็ด) คงไม่มีใครเห็น " แสดงว่ามันตั้งใจโกงมาจากบ้านหรือว่าพ่อแม่พี่น้องมันมีส่วนรู้เห็นในการวางแผนขายของโกง
พ้มเอ๋ยปากให้ความเห็นกับน้าหลัม
"ส่วนไอ้สะหม้อ..มัน รู้ทั้งรู้ ว่าใบบาทร้าย (ธนบัตรใบละบาทขาด ๆ ) ยังเอาไปซื้อถั่วได้ แสดงว่าหน้าด้าน แค้นได้เหมือนกัน
แสดงว่าน้าสะหม้อตั้งใจจะไปโกงเขาเหมือนกันถ้ามีโอกาส"
น้าว่าพรือเรื่องนี้ พ้มถามน้าหลัม
น้าว่ามันชั่วทั้งคู่
ใตร.. น้าสะหม้อ กับน้าเจ็กจ้อง..พ้มยังไม่ทัน พูดจบ น้าหลัมพูดสวน ว่า
ไอ้สะหม้อ กับ ว่าที่แม่ยายไอ้บ่าว..
อ้าว...
พ้ม งง.
ไม่ต้องตกใจ รู้ไว้ไอ้บ่าว แม่ยาย ึง เหลียมยังกับ ลอกอลิด เหมือนกัน.. น้าเจ็กจ้องได้ทีสำทับมา แบบเตือน ๆ พ้ม คนขายถั่วปอดคืนอั้น ว่าทีแม่ยาย ฮั้นแหละ..เอิง..
บินฮาวาย และ ถั่วปอด กับ ใบบาทร้าย ..หลัม เล่าหนุก ๆ
ไอ้พวกนี้มันกลัวผี หวางทางที่เดินผ่านเปลว หม้ายไหรทำ เหลยหาเรื่อง เถียงให้ลืม เรื่องขลาดผี
แต่กูเห็นไม่รู้ใครชิงเดินกลาง สะหม้อ เอ๋ยปากสวนหลัม ที่เอ่ยปากตอบพ้ม ระหว่างล้างตีนขึ้นเริ่น
แหล้วเถียงเรื่องไหร พ้มถามต่ออย่างสงสัย
เอา... ได้มาแค่นี้ ไอ้เจ๊กจ้อง ทำหกแหม็ดแหล้ว หลัมส่งไหหวากให้พ้ม
กูทำหกคนเดี่ยวปานี้คงได้นอนในเปลว เจ็กจ้องเถียงสวนมาจากใต้ถุนบ้าน ระหว่างที่เดินไปหยิบใบจาก
นี้ชาดไม่ยอมจริง แรกเดี่ยวเถียงแพ้... หรือว่าแกล้งแพ้เพื่อหาเรื่องกินหวาก เออ..ไอ้นี้..
หลัมนึกขึ้นได้ว่าเสียถีเจ๊กจ้อง เสียแหล้ว..
แหล้วเถียงกันเรื่องไหร น้าหม้อ..พ้มหันไปถาม น้าหม้อ ที่นั่งม้วนใบจากแบบสนใจใคร เหมือนกับนั่งคิดไอ้ไหรเพลิน ๆ
เถียงกันเรื่อง รัฐบาลก่อนกับรัฐบาลปัจจุบัน ว่าใครเป็น เป็นสมควรเป็น "ถัวปอด"
ใครเหมือนกับ "ใบบาทร้าย"
ใครถือหางใครพ้มถาม ด้วยความสงสัย
เจ็กจ้องถือหาง รัดบาดก่อน ถั่วปอด
สะหม้อถือหาง รัดบาดปัจจุบัน ไม่บาทร้าย. หลัมอธิบาย
แหล้วเรื่องพันพรือจึงได้เถียงกันจนหวากเกือบแหม็ดไห..พ้มเอ่ยถามน้าหลัม
ที่ตอนนี้ น้า ๆ ทั้ง สาม มานั่งรวมวงหวากกันตามประสา คนคอการเมือง
ไอ้เจ็กจ้อง น้าหลัม เอ่ยปากเล่า มันว่า รัดบาน ยุคนี้เหมือน "ใบบาทร้าย" ไอ้สะหม้อ มัน รัดบาน ยุดก่อนกะเหมือน "ถั่วปอด"
แหล้วเถียงกันได้พรือ เมื่อเห็นไม่ตรงกัน ต่างคนต่างเปรียบเทียบกันไปมา พ้มถามกลับ น้าหลัม..
..พูดไปเหลย ตามจริง ไอ้หลัม ว่า พูดพันพรือ กูจึงเสียเหลี่ยม ไอ้เจ็กจ้อง สะหม้อที่บัดนี้ กำลังครึ่ม ๆ ได้ที่
น้าพูดคำเดี่ยว นิ ไอ้บ่าว..
น้าว่าพรือ พ้มถามกลับ แบบอยากรู้เร็ว ๆ
น้าว่า "มันชั่วพอ ๆ กัน ๆ" ทั้ง ถั่วปอด และ ใบบาทร้าย
พันพรือ ที่น้าว่าได้ชั่วพอ ๆ กัน.. พ้มถามหลัมด้วยความสงสัย..
กูไม่เกี่ยว นะไอ้หลัม อย่ามองกูพันนั้น..สะหม้อที่มึนเต็มทีพูดปัดแบบห้วน ๆ
กูกะไม่รู้เรื่อง คืนนั้นกูแค่ไปแลแม่ค้าขายถั่วต้มเท่าฮั้นว่าสวยหม้าย น้าเจ็กจ้องร้อนตัวเอ๋ยปากบอกมาอย่างหล๊ก ๆ
แหลัวพา คบทางพร้าว ไปทำไหร สะหม้อ เอ๋ยปากถาม
กูพาไปแลหน้าแม่ค้า ใครทำพรือรู้ว่านั่งซื้อถั่วต้มอยู่ กับใบบาทร้าย ที่ลักของไอ้บ่าว ที่มันแหน็มไว้ข้างฝาเริ่นไปชื้อ
พอ พอ ๆ โหม้ สู้ 2 คน ทำไหร ไม่ปรึกษามันกะพันนี้แหละ..น้าหลัม ได้ที สำทับเพื่อนเกลอทั้งสองที่อยู่ในอาการอยากนอนเต็มที
หลังจากนั้นกะวงแตก แม่ค้าขายถั่วพาโคมถั่วกลับบ้านเกลือบไม่ทัน ส่วนไอ้สะหม้อ ไม่กล้าออกจากบ้านไปหลายวัน น้าหลัมเอ๋ยปาก
"แม่ค้า ขายถัวมันกะน่าจะรู้ว่าถั่วมันปอดแต่มันกะยังเอามาขาย มันคิดว่าอาศัยความมืดขายถัวดี ปน ๆ (ผสม) ไปกับถั่วปอด
(ถั่วลิสงลีบ ไม่มีเมล็ด) คงไม่มีใครเห็น " แสดงว่ามันตั้งใจโกงมาจากบ้านหรือว่าพ่อแม่พี่น้องมันมีส่วนรู้เห็นในการวางแผนขายของโกง
พ้มเอ๋ยปากให้ความเห็นกับน้าหลัม
"ส่วนไอ้สะหม้อ..มัน รู้ทั้งรู้ ว่าใบบาทร้าย (ธนบัตรใบละบาทขาด ๆ ) ยังเอาไปซื้อถั่วได้ แสดงว่าหน้าด้าน แค้นได้เหมือนกัน
แสดงว่าน้าสะหม้อตั้งใจจะไปโกงเขาเหมือนกันถ้ามีโอกาส"
น้าว่าพรือเรื่องนี้ พ้มถามน้าหลัม
น้าว่ามันชั่วทั้งคู่
ใตร.. น้าสะหม้อ กับน้าเจ็กจ้อง..พ้มยังไม่ทัน พูดจบ น้าหลัมพูดสวน ว่า
ไอ้สะหม้อ กับ ว่าที่แม่ยายไอ้บ่าว..
อ้าว...
พ้ม งง.
ไม่ต้องตกใจ รู้ไว้ไอ้บ่าว แม่ยาย ึง เหลียมยังกับ ลอกอลิด เหมือนกัน.. น้าเจ็กจ้องได้ทีสำทับมา แบบเตือน ๆ พ้ม คนขายถั่วปอดคืนอั้น ว่าทีแม่ยาย ฮั้นแหละ..เอิง..