เคยโกหกตัวเองคิดว่าลืมเขาได้แล้ว
พอเวลาผ่านไปมันทำให้ได้รู้ว่า ไม่เคยลืมเขาได้เลย
ความรู้สึกมันยังคงชัดเจน และเพิ่มขึ้นทุกวัน
ยิ่งเวลาผ่าน มันยิ่งคิดถึงมากขึ้น ยังเรียกหามากขึ้น
ยังรักเขามากขึ้นกว่าเดิม จนทำให้ผมรู้สึกแย่
ที่คิดถึง และ รักเขามากกว่าแฟนผมซ๊ะอีก
ผมหยุดรักเขาไม่ได้จริงๆ และผมก็ทำร้ายความรู้สึก
ของอีกคนที่รักผมไม่ได้จริงๆ
ความรู้สึกตอนนี้มันตีกันไปหมด มันทำให้รู้สึกว่าผมก็แค่คนเลวๆคนนึง ที่โกหกตัวเองจนต้องมาทำให้คนที่เขารักเราอาจจะต้องเสียใจมาก
ถ้าวันนั้นไม่วิ่งหนีออกมา แต่รออย่างไร้จุดหมายต่อ
ก็คงดีกว่าตอนนี้ ต่อให้ไม่มีใครเลย ต้องอยู่คนเดียวก็ไม่เป็นไร ดีกว่าต้องมาเจอเรื่องอะไรแบบนี้
แฟนผมเคยถามผมว่า ระหว่าง " เขา " กับ " เค๊า "
ผมรักใครมากกว่ากัน ผมไม่เคยตอบเลยว่าผมรักแฟนผมมากกว่า เขาคนนั้น แม้ครั้งเดียว จนทำให้คู่ผมต้องทะเลาะกัน ผิดใจกัน อยู่บ่อยครั้ง เฉพาะเรื่องนี้เท่านั้น ที่ผมโกหกแฟนผมไม่ได้จริงๆ เพราะผมรักเขา และยังคงคิดถึงเขาอยู่ตลอดเวลา
เคยคิดนะ ถ้าไม่ติดต่อกันเลย ไม่เห็นรูป ไม่เจอหน้า ไม่ได้ยินเสียง ผมอาจจะลืมเขาได้ แต่ไม่เลย ทุกๆวันผมยิ่งคิดถึงเขามากขึ้นเรื่อยๆ จนบางครั้งก็เผลอกดเบอร์โทรไปหาบ้างก็มี ฝันถึงเขาจนรู้สึกไม่อยากตื่นขึ้นมาอีกเลยก็มี ถ้าสามารถย้อนเวลากลับไปได้ ต่อให้ต้องแลกกับอายุไข 2 เท่า ของเวลาที่ย้อนกลับไปก็ยอม
ผมจะทำทุกวิธี ทุกทาง ทุกอย่างให้ดีที่สุดเพื่อให้เธอมารักผมให้ได้ ต่อให้สุดท้ายแล้วผมจะไม่สมหวังและตายลงไปก็ไม่เป็นไร ก็ดีกว่าต้องมาจมกับอดีต จมอยู่กับความรู้สึกแบบนี้ แต่มันก็คงเป็นแค่เรื่องเพ้อฝันที่เป็นไปไม่ได้
และก็คงต้องอยู่กับปัจจุบันต่อไปแบบนี้ต่อไป.
ผมควรจะทำอย่างไรดี ผมต้องทำยังไงที่จะไม่ทำให้แฟนของผมต้องเสียใจ และได้โอกาสที่จะคุยกับเธออีกครั้ง มันจะมีโอกาสให้ผมแก้ตัวอีกมั้ย ใครก็ได้ช่วยชีทางให้ผมได้มีโอกาสแก้ตัวอีกสักครั้งที
ถ้าได้มีโอกาสอีกสักครั้ง ผมจะทำให้ดีที่สุด ผมจะไม่วิ่งหนีความรู้สึกตัวเอง และจะทำให้ผมกับเธอได้มาคบกันให้ได้.
ชีวิตแบบนี้ ใครเคยเป็นมั้ยครับ
พอเวลาผ่านไปมันทำให้ได้รู้ว่า ไม่เคยลืมเขาได้เลย
ความรู้สึกมันยังคงชัดเจน และเพิ่มขึ้นทุกวัน
ยิ่งเวลาผ่าน มันยิ่งคิดถึงมากขึ้น ยังเรียกหามากขึ้น
ยังรักเขามากขึ้นกว่าเดิม จนทำให้ผมรู้สึกแย่
ที่คิดถึง และ รักเขามากกว่าแฟนผมซ๊ะอีก
ผมหยุดรักเขาไม่ได้จริงๆ และผมก็ทำร้ายความรู้สึก
ของอีกคนที่รักผมไม่ได้จริงๆ
ความรู้สึกตอนนี้มันตีกันไปหมด มันทำให้รู้สึกว่าผมก็แค่คนเลวๆคนนึง ที่โกหกตัวเองจนต้องมาทำให้คนที่เขารักเราอาจจะต้องเสียใจมาก
ถ้าวันนั้นไม่วิ่งหนีออกมา แต่รออย่างไร้จุดหมายต่อ
ก็คงดีกว่าตอนนี้ ต่อให้ไม่มีใครเลย ต้องอยู่คนเดียวก็ไม่เป็นไร ดีกว่าต้องมาเจอเรื่องอะไรแบบนี้
แฟนผมเคยถามผมว่า ระหว่าง " เขา " กับ " เค๊า "
ผมรักใครมากกว่ากัน ผมไม่เคยตอบเลยว่าผมรักแฟนผมมากกว่า เขาคนนั้น แม้ครั้งเดียว จนทำให้คู่ผมต้องทะเลาะกัน ผิดใจกัน อยู่บ่อยครั้ง เฉพาะเรื่องนี้เท่านั้น ที่ผมโกหกแฟนผมไม่ได้จริงๆ เพราะผมรักเขา และยังคงคิดถึงเขาอยู่ตลอดเวลา
เคยคิดนะ ถ้าไม่ติดต่อกันเลย ไม่เห็นรูป ไม่เจอหน้า ไม่ได้ยินเสียง ผมอาจจะลืมเขาได้ แต่ไม่เลย ทุกๆวันผมยิ่งคิดถึงเขามากขึ้นเรื่อยๆ จนบางครั้งก็เผลอกดเบอร์โทรไปหาบ้างก็มี ฝันถึงเขาจนรู้สึกไม่อยากตื่นขึ้นมาอีกเลยก็มี ถ้าสามารถย้อนเวลากลับไปได้ ต่อให้ต้องแลกกับอายุไข 2 เท่า ของเวลาที่ย้อนกลับไปก็ยอม
ผมจะทำทุกวิธี ทุกทาง ทุกอย่างให้ดีที่สุดเพื่อให้เธอมารักผมให้ได้ ต่อให้สุดท้ายแล้วผมจะไม่สมหวังและตายลงไปก็ไม่เป็นไร ก็ดีกว่าต้องมาจมกับอดีต จมอยู่กับความรู้สึกแบบนี้ แต่มันก็คงเป็นแค่เรื่องเพ้อฝันที่เป็นไปไม่ได้
และก็คงต้องอยู่กับปัจจุบันต่อไปแบบนี้ต่อไป.
ผมควรจะทำอย่างไรดี ผมต้องทำยังไงที่จะไม่ทำให้แฟนของผมต้องเสียใจ และได้โอกาสที่จะคุยกับเธออีกครั้ง มันจะมีโอกาสให้ผมแก้ตัวอีกมั้ย ใครก็ได้ช่วยชีทางให้ผมได้มีโอกาสแก้ตัวอีกสักครั้งที
ถ้าได้มีโอกาสอีกสักครั้ง ผมจะทำให้ดีที่สุด ผมจะไม่วิ่งหนีความรู้สึกตัวเอง และจะทำให้ผมกับเธอได้มาคบกันให้ได้.