ผมอายุ18ครับ คบกับเเฟนได้1ปี เราทะเลาะกันเรื่องเเม่ผมบ่อยมาก เรื่องมีอยู่ว่าบ้านผมเปนบ้านที่เเบบเเม่เปนใหญ่ทุกคนจะทำตามคำสั่งเเม่หมดเลย ไม่ว่าจะไปไหนอย่างไรคือต้องมาขอบอกเเม่ซึ่งผมก้ทำตามมาตลอดโดยไม่เคยเอะใจเลยจนผมมีเเฟนครับ
เเฟนผมเปนคนที่เเบบปกติทั่วไปก้คือจะไปไหนทำอะไรก้ได้บอกเเม่บ้างไม่บอกบ้างก้ได้ ละพอคบกับผม ก้กลายเปนว่าเเฟนต้องมาคอยทำตามเเม่ผมไปด้วยเพราะเเบบพอนัดกันทีไรถ้าเเม่ไม่ให้ก้ต้องเลิกนัดเลย
เรื่องมีอยู่ว่าผมนัดเเฟนไปกินข้าวไปเที่ยว ซึ่งผมไปขอเเม่เเล้วเเม่ก้ให้ เเล้วผมก้อลยไปนัดเเฟน เสดเเล้วเเม่ก้มายกเลิกไม่ให้ ผมก้เลยเถียงกับเเม่ว่าเเบบทำไมนัดเเล้วถึงยกเลิก เเม่ก้เอาเเต่เถียงว่าก้เเม่อยากให้อยู่ ซึ่งผมไม่เข้าใจเลยครับว่าทำไมถึงให้ตั้งเเต่เเรก สุดท้ายเเล้วก้จบด้วยการที่เเม่ไม่เข้าใจละก้ไม่คุยกะผมไป3-4วัน สุดท้ายผมก้ไปยกเลิกนัดเเฟน ซึ่งเเฟนก้โกรธเเลเก้ไม่เข้าใจอะไรเราเลย(ผมก้ยอมรับผิด) เเฟนโกรธผมมากๆ
ซึ่งเหตุการลักษณะนี้เกิดขึ้นบ่อยมากครับ ผมเคยคุยกับเเม่ตรงๆเเล้วครับว่าผมโตพอเเล้ว สามารถดูเเลตัวเองได้ ซึ่งเเม่ก้จะร้องไห้ทุกครั้งเเละไม่คุยกับเราไป3-4วัน เพราะเเม่เข้าใจเปนว่าเราไม่ต้องการเเม่เเล้ว ซึ่งผมเเค่อยากให้เเม่รู้ว่าเราก้ดูเเลตัวเองได้นะเฉยๆ
นอกจากนี้เเล้วเเม่ผมยังให้ผมไปกับเเฟนได้เเค่ 3 วันต่ออาทิตในขณะที่เพื่อนๆหลายๆคนก้ไปไหนก้ได้กีบเเฟน ไปทำอะไรกี่วันยังไงก้ได้ ซึ่งผมก้เคยคุยกับพ่อเเล้วเเต่คำตอบที่ได้กลับมาก้คือให้ยอมเเม่อย่างเดียวเลยครับ
ผมควรทำไงดีครับให้เเม่เข้าใจโดยไม่เลิกกับเเฟน
เเฟนกับเเม่คิดไม่ตรงกัน
เเฟนผมเปนคนที่เเบบปกติทั่วไปก้คือจะไปไหนทำอะไรก้ได้บอกเเม่บ้างไม่บอกบ้างก้ได้ ละพอคบกับผม ก้กลายเปนว่าเเฟนต้องมาคอยทำตามเเม่ผมไปด้วยเพราะเเบบพอนัดกันทีไรถ้าเเม่ไม่ให้ก้ต้องเลิกนัดเลย
เรื่องมีอยู่ว่าผมนัดเเฟนไปกินข้าวไปเที่ยว ซึ่งผมไปขอเเม่เเล้วเเม่ก้ให้ เเล้วผมก้อลยไปนัดเเฟน เสดเเล้วเเม่ก้มายกเลิกไม่ให้ ผมก้เลยเถียงกับเเม่ว่าเเบบทำไมนัดเเล้วถึงยกเลิก เเม่ก้เอาเเต่เถียงว่าก้เเม่อยากให้อยู่ ซึ่งผมไม่เข้าใจเลยครับว่าทำไมถึงให้ตั้งเเต่เเรก สุดท้ายเเล้วก้จบด้วยการที่เเม่ไม่เข้าใจละก้ไม่คุยกะผมไป3-4วัน สุดท้ายผมก้ไปยกเลิกนัดเเฟน ซึ่งเเฟนก้โกรธเเลเก้ไม่เข้าใจอะไรเราเลย(ผมก้ยอมรับผิด) เเฟนโกรธผมมากๆ
ซึ่งเหตุการลักษณะนี้เกิดขึ้นบ่อยมากครับ ผมเคยคุยกับเเม่ตรงๆเเล้วครับว่าผมโตพอเเล้ว สามารถดูเเลตัวเองได้ ซึ่งเเม่ก้จะร้องไห้ทุกครั้งเเละไม่คุยกับเราไป3-4วัน เพราะเเม่เข้าใจเปนว่าเราไม่ต้องการเเม่เเล้ว ซึ่งผมเเค่อยากให้เเม่รู้ว่าเราก้ดูเเลตัวเองได้นะเฉยๆ
นอกจากนี้เเล้วเเม่ผมยังให้ผมไปกับเเฟนได้เเค่ 3 วันต่ออาทิตในขณะที่เพื่อนๆหลายๆคนก้ไปไหนก้ได้กีบเเฟน ไปทำอะไรกี่วันยังไงก้ได้ ซึ่งผมก้เคยคุยกับพ่อเเล้วเเต่คำตอบที่ได้กลับมาก้คือให้ยอมเเม่อย่างเดียวเลยครับ
ผมควรทำไงดีครับให้เเม่เข้าใจโดยไม่เลิกกับเเฟน