พ่อมีดมียน้อย ไม่อยากบอกแม่

สวัสดีค่ะ วันนี้หนูมีเรื่องมาระบายและขอคำปรึกษา หนูอายุ17 เด็กต่างจังหวัดธรรมดาๆคนหนึ่ง เมื่อก่อนเคยอยู่กับพ่อแม่ มีความสุขมากสมัยเด็กๆ ไม่ร่ำรวย แต่มีความสุขจากใจจริงๆอบอุ่นมาก แต่มาวันนี้ตอนหนูจะขึ้นป.6 แม่ต้องไปทำงานกรุงเทพกับพ่อ เลยตัดสินใจให้หนูไปอยู่กับยายกับครอบครัวน้าที่อีกจังหวัด ก็ดีเลยค่ะ ชีวิตที่นี้สุขสบาย ครอบครัวทางนี้มีเงินอยู่ค่ะ (แต่แม่หนูไม่ได้รวมนะคะเพราะมีปัญหาบ้างอย่างเหมือนกันค่ะ) แต่สุขสบายกาย แต่หนูพึ่งสังเกตว่าหนูเหมือนใช้ชีวิตคนเดียว เข้านอนตื่นไปเรียนกินข้าวก็ร้านตามสั่งทำอะไรเอง ไปไหนมาไหนคนเดียว มีเพื่อนไปกับเพื่อนตามใจได้ หนูก็รู้สึกว่าขาดหายไปบ้างค่ะแต่ก็ทน เพราะคิดว่าวันนึงพ่อแม่จะมาทำบ้านใหม่ที่นี้อยู่ด้วยกัน แล้วม.4มันก็มีเรื่องเปลี่ยนในชีวิตค่ะ พ่อหนูป่วยเป็นโรงอะไรที่หัวใจนี้แหละค่ะ ต้องผ่าตัดใช้เงินเยอะ เเม่ตัดสินใจไปทำงานที่ต่างประเทศรับจ้าง พ่อก็อยู่กรุงเทพค่ะทำงานดูแลรักษาตัวเองไปเรื่อย วันนึงมีเรื่องผิดปกติคือหนูไปเห็นไปเจออะำรที่ทำให้รู้ว่าพ่อมีเมียน้อย เพราะคนแถวบ้านที่ไปทำงานด้วยเขามาบอก เลยไปสืบมาค่ะ สรุปมีจริง หนูเห็นเก็บหลักฐาน ตอนนั้นหนูม.4นะคะ แล้วเสียใจมาก ตัดสินใจส่งไปให้พ่อแล้วเคลียร์ปัญหาบอกพ่อ ถ้าไม่จบเราก็คือขาดกันถ้าพ่อไม่เลิกก็คือเลิกยุ่งกับแม่กับหนู หนูสงสารแม่มากที่ทำงานเหนื่อย ไกลๆ ส่งเงินมาให้ ตอนนั้นพ่อบอกมีเหตุผล พ่อป่วยแล้วเขามาดูแลเขาช่วยเหลือเรื่องเงินเรื่องอะไร หนูรักพ่อกับแม่มากเพราะเมื่อก่อนชีวิตเหมือนฝันมันมีความสุขมากจริงๆพ่อเป็นคนดี แบบไม่เคยคิดว่าชีวิตต้องมาเป็นแบบนี้ เเล้วพ่อก็บอกว่าจะจบกับมันไป หนูก็ปล่อยๆไปไม่บอกแม่ไม่อยากให้แม่เสียใจ เพราะคิดว่าพ่อคงเลิกหนูปล่อยมันผ่านไปจนถึงม.6 พ่อกลับมาทำบ้านให้อีกหลังเพื่อให้เรา3คนอยู่ด้วยกันในบ้านตัวเองพ่อจะได้มาอยู่ด้วย เพราะพ่ออยู่บ้านที่หนูอยู่ไม่ได้มันเป็นบ้านน้าค่ะ แล้วตอนนี้ชีวิตกำลังไปได้ดี แล้ววันนึงหนูไปเล่นมือถือพ่อแล้วเจอแชทในไลน์กับอีคนเดิม หนูเข้าไปอ่านหนูใจสลายอยู่แล้วที่รู้ว่ายังไม่เลิก แต่ที่เห็นในแชทคือมีลูก ลูกประมาณ5เดือนค่ะ พ่อมาเอามือถือคืนหนูตั้งสติเข้ามาในห้องร้องไห้จะเป็นจะตาย หนูบอกใครไม่ได้ไม่อยากให้ใครมองพ่อไม่ดี หนูเก็บไว้คนเดียวตอนนี้มันเป็นแญหาใหญ่มาก หนูควรทำไงดีกับชีวิตค่ะ หนูไม่อยากให้พ่อแม่เลิกกัน หนูเจ็บมากตอนนี้ม.6กำลังจะถึงจุดเปลี่ยนอีกครั้ง หนูไม่เป็นอันทำอะไร หนูจะมองพ่อเหมือนเดิมได้ไง พ่อที่รักแม่รักหนู พ่อที่แสนดี ทำไมเป็นแบบนี้ หนูปรึกษาใครไม่ได้ หนูควรทำไงดีคะ ขอบคุณที่อ่านนะคะ หนูมืด8ด้านจริงๆ