พูดคนเดียว แม่หาว่าบ้า

พอดีว่าเราเป็นคนชอบพูดคนเดียวตั้งแต่เด็กเลยค่ะ เพื่อนที่โรงเรียนบางคนก็บอกว่าชอบพูดคนเดียวเหมือนกัน แล้วเวลาเราพูดคนเดียวก็ไม่มีใครด่าว่าบ้า เราก็เลยรู้สึกว่าการพูดคนเดียวมันไม่แปลกอะไร
แต่ว่าตอนนี้แม่มีเวลาว่างมากขึ้น ก็เลยมีเวลาอยู่กับเรามากขึ้น มีครั้งหนึ่งที่เราพูดกับตัวเองคนเดียว หัวเราะคนเดียว (อันนี้คือกำลังปรึกษาตัวเองอยู้ว่าจะเลือกทางไหนดี) แล้วบังเอิญแม่มาได้ยิน ก็เลยพูดกับเราว่า "บ้าหรอ? ลูกเป็นบ้ารึไง พูดกับตัวเองคนเดียว บ้ารึเปล่า เขาว่าคนพูดกับตัวเองคนเดียวเป็นบ้านะลูก" คือน้ำเสียงของแม่มีความเหยียดหยามอยู่ในนั้น ตอนนั้นเรารับไม่ได้เลยค่ะ หลังจากนั้นเราหยุดพูดเลยค่ะ ไม่มีเสียงออกมาจากปากของเราเลย เราก็เลยรู้สึกว่าการอยู่คนเดียวมันสุขสบายใจมากกว่าการอยู่กับแม่
แต่ว่าเราก็มีคำถามนะคะ คนที่พูดกับตัวเองคนเดียวเนี่ย เป็นบ้าจริงๆหรอคะ?