สวัสดีค่ะ เราอายุ 23 เป็นคนที่ร่าเริงเป็นคนที่ใช้ชีวิตสนุกมาตลอด เพิ่งได้ออกมาใช้ชีวิตครั้งแรกคนเดียวค่ะ เราอาการพวกนี้มันด็เริ่มเกิดขึ้นกับเรา มีคืนนึงนึงเราปิดไฟนอนแล้วคิดว่าถ้าพ่อแม่ตายเราจะเป็นยังไง จะมีชีวิตอยู่ต่ออย่างไร จะหาเงินเยอะๆไปเพื่ออะไร เพื่อคิดว่าวันนึงจะไม่มีเค้าให้กอด ให้ยึดเหนี่ยวจิตใจ น้ำตาเราไหลออกมา คืนนั้นเราร้องให้ถึงตี 4 ตื่นเช้าไปทำงานโดยที่คิดว่ามันจะหายไป มันกลับวนอยู่ในหัวเราตลอดเวลา ทั้งก่อนนอนและตื่นนอนรวมไปถึงตอนทำงาน เรากลับบ้านไปหาแม่ แต่เห็นหน้าแม่น้ำตาเราก็ไหลมาเอง คือเราทรมานมากเลยค่ะ ตอนนี้ หาทางออกไม่ได้ ฟังธรรมะ ก็สบายใจขึ้นนะ แต่ความคิดนั้นก็วนมาอีก เราควรจะทำยังไงดีคะ อยากปลงได้ค่ะ ตอนนี้เป็นมา 1-2 อาทิตย์แล้วค่ะ ถ้าไม่หายเราว่าจะไปหาหมอ ตอนนี้แม่เป็นห่วงเรามาก เราอยากหายเพื่อแม่ค่ะ ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะคะ เราแค่อยากระบาย การที่เรามาพูดให้คนไม่รู้จักฟังดีกว่า เรากลัวคนรอบข้างจะเป็นทุกข์เพราะเราค่ะ
ร้องไห้ทุกวัน เมื่อคิดว่าพ่อแม่จะตาย