อ้ายน่าฮัก.....มักได้บ่

เขียนจากอีสานมื้อในงาน แห่ บุญบั้งไฟส่งหาสาวแดนใต้ที่ห่างไกล บ่ได้ส่งข่าว.. บ่ได้เจอหน้าอยากให้รู้ว่า.. คิดถึงทุกคราวผ่านหน้าแล้ง หน้าฝนหน้าหนาวคิดถึงน้องสาว ท้องทะเลอันดามัน สิ่งที่น้องถือ ใบนี้คือ

หาเงินไว้บ่แม่นสิมีคู่ เฮาสิสู้เพื่อไผไล้จุดหมาย หมู่ของเฮามีลูกกันหลาย โตของอ้ายบ่มีไผเหลียวแล งานกะสู้เลี้ยงตัวของเจ้าของ ลางเทื่อ มองอยากได้ความฮักแท้ โตของอ้ายกะติดความอายแน อ้ายเลยแพ้คนเว้าหวานม

https://youtu.be/omqxle3i16Q เพลงเพราะๆค่ะ เบิ่งเพิ่นเว้าพุ่นน่ะ กะเบิ่งเพิ่นหาคำอธิบาย ฮู้อยู่ดอกเหตุผลที่มากมาย ว่าจุดหมายอ้ายคือจบเท่านั้น กะบ่แม่นฮักดอกติ๊ กับหลายปีที่เฮามีหยังกัน เมื่อบ่มี

ชื่อเรื่อง: ธรรมคุ้มใจ บทที่ 1 ท่านผู้ใด / ดำรงมั่น // บ่หวั่นไหว / ในโลกา ลาภยศสุข / ทุกข์โรยรา // ธรรมรักษ์ / ประคองใจ บทที่ 2 พลัดญาติขาด / ชีวาวาย // สติหมาย / บ่เคลื่อนไหว จิตตั้งมั่น / สุขสมใจ

สุดแต่แถนแนนแต่ฟ้า ผู้ปั้นแต่งให้น้องหล่ามาไลลืมพี่ สายคอแก้วมาบอกฮักแล้วกะหนี ฮู้บ่ว่ามีคนบ่ทันได้ลืมคำเก่าคิดอำล่ำ อ่ำล่ำ ฮำฮอน คือจังตอนคุ้ยป่นบ่มีลวกผักกะเดา ดนปานใด๋ใจกะคิดแต่นำเจ้า แม่นบ่มีเค้าว