คือผมอายุ15ปีนะครับรู้สึกว่าไม่โอเคกับแทบทุกอย่างที่แม่ทำ คือแม่ผมเค้าเป็นโรคที่เกี่ยวกับการควบคุมอารมณ์ยากอะครับ(อารมณ์ร้อนมากกก) คือมีหลายเรื่องมาก เริ่มจากเรื่องที่โรงเรียนนะครับ คือครอบครัวผมก็มีฐานะระดับนึงแต่ว่าแม่เป็นคนขี้งกมากๆจริงๆผมสอบติดโรงเรียนรัฐบาลแห่งหนึ่งแต่อยู่ไกลแม่เลยให้เข้าโรงเรียนวัดแทน(คือไม่ใช่ว่าโรงเรียนไม่ดีนะครับแต่สังคมในโรงเรียนคือโคตรแย่ ทั้งเรื่องเกเรยาเสพติดการกลั่นแกล้ง) แม่ผมก็รู้เรื่องนี้ดีครับแต่แม่บอกว่าถ้าผมฉลาดผมก็จะคิดได้ว่าต้องทำอะไร ทีนี้เมื่อปีที่แล้วตอนผมม.2 ผมติด0 วิชาวิทยาศาสตร์เพราะทำโครงงานหายแม่เค้าก็ด่าผมแบบเอาเป็นเอาตายถึงผมจะอธิบายยังไงแม่ก็ไม่ฟัง(ผมพยายามบอกแม่ว่ามันไม่เกี่ยวกับสอบตกแต่ผมไม่ได้ส่งงาน)เค้าก็เอาเรื่องนี้มาเป็นข้ออ้างทุกอย่าง(คือก่อนหน้านั้นผมทำคะแนนดีตลอดสอบได้ที่1แทบทุกปี แต่ก่อนหน้านนั้นเค้าก็ทำแบบนี้กับผมตลอดทำอะไรไม่ได้ดั่งใจก็ตี ) เอามาอ้างเรื่องยึดมือถือไม่ให้เอามือถือไปโรงเรียนบังคับให้ผมเรียนพิเศษทุกวัน เสาร์ อาทิตย์เรียนทั้งวัน ทั้งใช้คำพูดไม่ดีกับผม (ไล่ผมไปตาย ไล่ให้ผมไปอยู่วัด 
ช่วงปีที่แล้วผมบ่นว่าอยากตายกับแม่บ่อยมาก แต่แม่ไม่สนเลยแถมบอกว่าจะพาไปโดดน้ำด้วย ผมเคยขอแม่ไปอยู่หอ แม่บอกว่าไปทำไมเสียเงิน ไปอยู่วัดกูจะได้ไม่ต้องเลี้ยง คือต้องบอกก่อนเลยว่าmind set แม่ผม คือประสาท-มาก แม่บอกว่าที่มห้อยู่วัดเพราะได้กินฟรีอยู่ฟรีแล้วก็มีพระมาสอน คือผมรู้สิ่งที่แม่คิด แต่แม่ผมไม่ได้จะให้บวชคือให้ไปเป็นเด็กวัด แล้วแบบแม่ผมคิดว่าเป็นเด็กวัดแล้วพระจะเลี้ยงตลอดชีวิต ) แล้วบอกให้ผมเลิกเรียนแล้วไปช่วยแม่ขายของคือแม่ผมพยายามให้ผมสานต่อธุรกิจร้านขายของของแม่คือมันก็ไม่ได้แย่นะครับแต่แม่บังคับคือบังคับให้เรียนภาษาจีน(ลูกค้าส่วนใหญ่คนจีน) บังคับให้ผมไลฟ์สดขายของคือผมไม่ชอบทำครับบอกไปแล้วก็ไม่ฟังคือตอนไลฟ์แม่เค้าก็อยู่ข้างๆผมก่อนไลฟ์แม่เค้าบอกผมว่าให้พูดให้ดูน่าสงสาร(ผมไม่มีจะกิน อะไรประมาณนี้) คือมันน่าอายมากครับเพื่อนที่ร.ร.ก็ล้อทุกวัน แม่ผมก็ไม่สนใจคามรู้สึกผมสักเรื่อง ตอนนี้แค่ผมได้ยินเสียงแม่พูดดังหน่อยหัวใจผมเต้นแรงมากตัวสั่นไปหมด เวลาใช้ผมทำอะไรแล้วผมไม่ทำก็ตีผม แล้วด้วยเพราะโรคตีทีคือหยุดไม่อยู่ตีจนกว่าจะใจเย็น ผมก็ขัดขืนอะไรไม่ได้ จนตอนหลังผมบอกแม่ว่าม. 4 ผมจะสอบเข้า มศว ประสานมิตร (เพราะมันไกล ในนั้นก็มีเพื่อนสนิทแม่ แม่ยังไงก็ให้เข้า )ก็ตกลงกับแม่ว่าถ้าสอบเข้าผมจะย้ายไปอยู่หอ แม่ก็ตกลงแถมบอกให้ผมรีบๆไป แม่ไม่อยากเจอหน้าผม         คือมันมีอีกหลายเรื่องมากครับหนักกว่านี้เยอะมาก ผมโดนเรื่องแบบนี้ตั้งแต่เด็กแบบอนุบาลอะครับ
 ผมไม่รู้ว่าตอนนี้ต้องรู้สึกยังไง เพราะยังเหลืออีกหนึ่งปี ผมต้องสอบเข้าม.4 ตอนนี้ผมเครียดมาก พยายามอ่านหนังสือ ในใจก็กระวนกระวายไปหมด แล้วยิ่งช่วงนี้มีโควิด เค้าสอนแบบเร่งรัดมาก ผมก็ยิ่งไม่ค่อยเข้าใจ ครูสั่งการบ้านทีก็แทบจะไม่ได้อ่านหนังสือ (ในใจผมว่าไม่ติดหรอกเพราะผมแทบไม่มีเวลาอ่านหนังสือ) แล้วถ้าผมสอบไม่ติดขึ้นมาผมจะต้องรับมือกับแม่ยังไง จะหนีออกจากบ้านเงินเก็บประมาณเกือบแสนของผมโดนยึดไปหมดแล้ว ผมจะต้องทนอยู่กับคนแบบนี้จริงๆหรอครับ