อ่านนะคะ

คือเรานะคะเป็นลูกคนโตแม่เรามีลูก2คนอีกคนเป็นน้องชายรู้สึกได้ว่าแม่รักน้องมากกว่าเราอีกอยากได้อะไรก็ได้แต่รู้สึกพ่อรักเรามากกว่าน้องแต่เราไม่ได้อยู่กับพ่อเพราะพ่อไปทำงานที่กรุงเทพเลยอยู่กับแม่กับน้องเวลาที่เราทำอะไรผิดนิดหน่อยก็ว่าบ้างไล่ให้ไปอยู่กับพ่อบ้างไล่ออกจากบ้านบ้างจนบางทีต้องทำให้เรานึกอยากออกไปจริงๆมันท้ออะรู้สึกว่าโดนใครด่าก็ไม่เท่าแม่โดนด่าทีไรคือต้องมานอนร้องไห้ที่ห้องทุกทีจนตาบวมแต่ทำไรไม่ได้แล้วแม่เคยบอกกูไม่มีกูยิ่งสบายลดค่าใช้จ่ายนั่นนี่จะได้เลี้ยงลูกคนเดียวคือท้อมากจนเคยคิดจะฆ่าตัวตายอะแล้ววันนึงเราแค่บอกให้เล็มผมให้แกไม่ทำก็เลยทำเองแล้วบอกว่าจะทำๆไมพรุ่งนี้ค่อยทำกวาดเลยนะมันรกทั้งๆที่มันเป็นอันเล็กๆที่เรากองไว้อะเราเลยเก็บละขึ้นชั้นบนมาร้องให้รู้สึกเป็นตัวถ่วงมากไม่อยากเกิดมาเลย ควรทำไงดี😔