แบบนี้เรียกว่าโดนหลอก โง่ หรืออกหัก

เรื่องมีอยู่ว่าตอนนั้นเราเพิ่ง ม.1 กำลังใสๆเลย เราเป็นเด็กที่ค่อนข้างเงียบนะคะ ปกติจะไม่ค่อยพูด เข้าเรื่องเลยคะ เราโดนรุ่นพี่ ม.4 เตาะตอนนั้น อยู่ๆพี่เค้าก็แอดเฟสมา เราก็รับ แล้วพี่เค้าก็ทักมาแหละคะ เชิงมาจีบรึป่าวเราไม่แน่ใจจนถึงทุกวันนี้ เราคุยกันทุกๆวัน แบบคนจีบกันแบบคนคุย บลาๆ มีโทรคุยกันบ้างเป็นครั้งคราว ด้วยความที่เราเป็นเด็กในตอนนั้นเลยเบลอใจง่ายไปหน่อย คือเรารักเค้าคะ แล้วเคาก็แน่ใจว่าความรู้สึกของเค้าที่มีต่อเราในตอนนั้น มันไม่ต่างกันเลย คนสองคนรู้สึกดีต่อกัน เราเทใจไปเต็มๆเลย
เค้าบอก คิดถึงเราทุกๆวัน เดินผ่านหน้าห้องเรียนเรา เรียกเราว่าเตี้ย,เจ้าหญิง หยอดเราทุกวันแบบน่ารักแบบนี้เอานามสกุลไปใช้เลย อะไรแบบนี้ คุยกันไปปีนึง จนเราขึ้น ม.2 เรื่องราวที่เจ็บปวดที่สุดในชีวิตเรากำลังจะเริ่มขึ้น ทุกคนตั้งใจอ่านนะคะ ก่อนหน้านี้เราไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ และเค้าก็ไม่เคยขอเราคบด้วย จนพี่เค้าขึ้น ม.5 เราขึ้น ม.2 ต้องบอกก่อนนะคะว่าเรามีพี่สาวซึ่งในปีก่อนเข้า ม.4 พร้อมกับเราที่เข้าม.1 คนที่เราคุยเค้าได้อยู่ห้องเดียวกับพี่เราพอดีคะ ในตอนนั้นเราโคดดีใจแบบอยากให้เค้ารู้จักกันไว้ เราขอสมมติพี่เราคุยเป็น ข. นะคะ  เราแบบยังคุยกับพี่ ข อยู่เลยว่าเนี้ยอยู่ห้องเดียวกับพี่หนูเลย วันเกิดของพี่เค้าในปีนั้นเราซื้อของขวัญให้เค้าเป็นปากกาสีรู้สึกว่าค่อนข้างแพงเลยสำหรับเราในตอนนั้นเพราะเราเก็บเงินเอง เด็กม.2อะคิดดู จนตอนนี้เราเข้ามหาลัยแล้ว อะไรแบบนี้ เราเริ่มรู้สึกถึงความเปลี่ยนไปของพี่ ข หลังเราขึ้น ม.2 มาได้ประมาณ 4-5 เดือน พี่เค้าไม่เหมือนเดิม เหมือนไม่อยากคุยกับเรา พยายามตีห่าง จนเราจับได้ว่า พี่สาวเรา คุยกับพี่ ข. มาสักพักแล้ว บทสนทนาก็เชิงชู้สาวแหละคะแค่อ่านก็รู้ว่าเค้าจีบพี่เรา ตอนนั้นเราแบบ มืดแปดด้านเลยคะ แบบว่าแล้วกูคืออะไร เหมือนถูกแทงข้างหลัง เราจำได้ว่าตั้งแต่ครั้งที่พี่ ข. ทักเรามาตอน ม.1 ทุกคนในบ้านคือรู้ว่าเราคุยกับพี่ ข. เพราะเราบอก แม่ พี่สาว และพ่อหมดคะ ทุกอย่างเริ่มแย่ลงเมื่อเราจับผิดวันนั้น เราแบบสติแตกมาก เวลาอยู่ รร ก็จับผิดพี่ตัวเอง แบบกลับมาบ้านก็ทะเลาะกับพี่ทุกวัน แบบว่า เลิกยุ่งกับ ข เลยนะ ก็รู้ว่ากูคุยอยู่ กูคุยของกูมาตัง้นาน ปล.เรากับพี่ กู เป็นธรรมดานะคะ แต่ทุกครั้งที่ทะเลาะกันคือมีปากเสียง มีการลงไม้ลงมือ พ่อกับแม่ทำงานกลับดึกทุกคืนคะ เลยไม่ได้มารับรู้ เราร้องไห้ทุกวัน เครียดมากๆตอนนั้น สติแตกสุดๆ พี่เราก็ค่อนข้างใจง่าย เหมือนนางไม่รู้ถูกผิดแค่ ผช มาเตาะก็เล่นด้วยจนตัวเองเสือกรู้สึก เรายอมรับเลยคะเรารัก ข. หมดใจตอนนั้น ดราม่าสุดๆ นั้งฟังเพลงเศร้าทั้งวัน ร้องไห้ทุกคืน จนพ่อกับแม่เรารู้คะ เราจำได้ว่าตอนนั้น แม่เราเครียดไปเลยเป็นอาทิตๆ เพราะเรากับพี่เราทะเลาะกันลงไม้ลงมือตลอด จะว่าเราแก่แดดก็ได้นะคะเด็กม.2เอง แต่เราคิดไม่ได้จิงๆคะตอนนั้น เรารู้แค่ว่าเรารักเค้ามากๆ ยิ่งนานวันมันยิ่งแรง พอเราจับได้ว่า ข กับพี่เรา เคยไปเที่ยวด้วยกัน เค้าเคยพาพี่เรามาส่งบ้านตอนเราไปเรียนพิเสด เค้าเคยทำงานกลุ่มอยู่กลุ่มเดียว ก่อนหน้านี้คือเราจะสั่งพี่เราเลยว่า ห้ามยุ่งกับ ข ตัดเพื่อนไปเลยอะไรแบบนี้ เค้ารู้มาตลอดนะคะว่า นั้นพี่สาวเรา สำหรับเราตอนนั้นคือทรมานโคดๆแบบกูยังเด็กทำไมต้องมาเจออะไรแบบนี้วะ จนนานวันเข้ากับพี่เราเค้าก็ยังคงคุย จนเราแบบอยู่แบบนี้ไม่ไหวแล้ว เรายังคงร้องไห้อยู่ทุกวันความเจ็บปวดภายในใจของเราทำให้เราในตอนนั้น มองข้ามพ่อแม่ไปมากๆ  เรากราบขอร้องพี่สาวตัวเองว่าเลิกได้มั้ย ทำเพื่อเรา เราไม่ไหวแล้ว เราขอร้อง เราเจ็บ พี่เราโคดไม่มีสติ รับคำเราทุกอย่างตลอด สุดท้ายก็แอบคุย เราเกรียดคนโกหกมากๆ เราแค้นใจสุดๆ ทำไมต้องเป็นคนใกล้ตัวเราขนาดๆนี้ เป็นคนอื่นไม่ได้เหร่อ คำถามนี้อยู่ในหัวเราตลอด ทำไมต้องเป็นพี่สาวเรา  บ้านเราคือเครียดเรื่องนี้เป็นเดือนๆ จนเราอยู่ด้วยตัวเองได้ เลยเดินออกมา ส่วนพี่สาวเราก็คือได้สติช้าหน่อย แต่สุดท้ายคือ เค้าไม่ได้อะไรไปจากเรา และ พี่สาวเลยคะ  
   เรามาแชร์ประสปการ เฉยๆ มันสาหัดมากสำหรับเราตอนนั้น เราโคดเด็กเลย สงสารพ่อกับแม่มาก เราทำเค้าผิดหวังแบบสุดๆ แม่เราร้องไห้ด้วยตอนนั้น ปัจจุบันนี้ผ่านมา5-6ปีๆด้แล้ว เราไม่เคยลืมมันลงเลย เรายังส่องเฟสพี่ ข อยู่ตลอดๆ อาจเป้นเพราะรักครั้งแรกของเราด้วย หลังจากนั้นเราไม่เคยพี่แฟนเลย จะบอกว่าฝังใจก็ไม่ใช้ แค่รู้สึกว่า ไม่อยากมีความรักแล้ว  เราตั้งใจเรียนเพื่อพ่อกับแม่ มาตลอดเพื่อตอบแทนสิ่งที่เราทำลงไป ถึงมันจะชดไม่ได้เลยด้วยซำ้ก็ตาม เราเรียนอย่างเดียวแค่รู้สึกว่าเรียนๆ ไม่คิดเรื่องความรักอีกเลยทเหนื่อย ขอโทษพ่อกับแม่ที่เราเคยแย่มากๆ ทุกคนคิดยังไงกับเรื่องของเรา....🥺🥺🥺🥺